(5) የማራ እና የመሪባ ውሃ

 

(5) የማራ እና የመሪባ ውሃ

① የማራ መራራ እና ጣፋጭ ውሃ

ዘጸአት 15:22-27 “ሙሴም እስራኤልን ከቀይ ባህር መራ፥ ወደ ሱርም ምድረ በዳ ሄዱ፥ በምድረ በዳም ለሦስት ቀን ያህል ተጓዙ፥ ነገር ግን ውሃ አላገኙም። ወደ ማራም መጡ፥ ነገር ግን ውሃውን መጠጣት አልቻሉም፥ መራራ ስለነበር። ስለዚህ ስሙ ማራ ተባለ። ሕዝቡም በሙሴ ላይ አጉረመረሙ፥ “ምን እንጠጣለን?” ብለው አጉረመረሙ። ሙሴም ወደ እግዚአብሔር ጮኸ፥ እግዚአብሔርም ዛፍን አሳየው፥ ወደ ውሃውም ጣለው፥ ውሃውም ጣፋጭ ሆነ። በዚያም እግዚአብሔር ሥርዓትና ሥርዓት አደረገላቸው፥ በዚያም ፈተናቸው፥ “የአምላካችሁን የእግዚአብሔርን ቃል አጥብቃችሁ ብትሰሙ፥ ብትታዘዙትም፥ በፊቱም መልካም የሆነውን ብታደርጉ፥ ትእዛዙንም ብትሰሙ፥ ሥርዓቱንም ሁሉ ብትጠብቁ፥ በግብፃውያን ላይ ያመጣሁትን በሽታ አላደርስባችሁም፤ እኔ እግዚአብሔር ፈዋሽህ ነኝና።” ወደ ኤሊም ደረሱ፤ እዚያም አስራ ሁለት የውሃ ምንጮችና ሰባ የዘንባባ ዛፎች ነበሩ፤ ስለዚህ ድንኳኖቻቸውን በውሃ ዳር ተከሉ።

 

ማርያም ከማራ የተወሰደ ስም ሲሆን ትርጉሙም ማመፅ ወይም መጻፍ ማለት ነው። ናሳ ማለት መውጣት ማለት ሲሆን ምንም ነገር መተው ማለት ነው። ሱር ማለት ግድግዳ (ወሰን) ማለት ነው።

 

ዘፍጥረት 16:7 እንዲህ ይላል፣ "የእግዚአብሔር መልአክ በምድረ በዳ ውስጥ በሚገኝ የውሃ ምንጭ አጠገብ፣ ወደ ሱር በሚወስደው መንገድ ላይ ባለው ምንጭ አጠገብ አገኛት።" ይህ አጋር የእግዚአብሔርን መልአክ የተገናኘችበት ትዕይንት ነው። የአጋር ልጅ (እስማኤል) የሕግ ልጅ ነው። "ሹር" የሚለው ቃል "መቅበዝበዝ" ማለት ነው። አንድ ሰው የሚንከራተትበትንና ግድግዳ የሚያጋጥመውን ምድረ በዳ ያመለክታል።

 

ግድግዳው አጥርን (ሕጉን) ይወክላል። በአጥሩ ውስጥ መሆን ማለት በሕግ ውስጥ መታሰር ማለት ነው። በዚያ የሕይወት ውሃ የለም። ደረቅ ምድር ነው (ምድረ በዳ፡ ሚድባር)። ውሃ አለ (ሕጉ)፣ ነገር ግን ሕይወት የሚሰጥ የመጠጥ ውሃ የለም።

 

የሶስት ቀን ጉዞ ሦስት ጊዜን ያመለክታል። በምድረ በዳ በመስቀል ላይ ሞትን ያመለክታል።

 

የማራ መራራ ውሃዎች ሕጉን ያመለክታሉ። ማራ የሚለው ቃል የመጣው ማር ከሚለው ቃል ሲሆን ትርጉሙም መራራ ወይም የተጎዳ ማለት ነው። እግዚአብሔር ለሕዝቡ የድንጋይ ጽላቶችን አልሰጣቸውም ነበር፣ ነገር ግን ሕጉ መራራ መሆኑን እየገለጸ ነበር። ስለዚህ፣ ሕዝቡ መራራውን ሕግ መጠጣት ስላልቻሉ፣ ወደ እግዚአብሔር እንዲጮሁ ተነገራቸው፣ እግዚአብሔርም የሚጠጡትን ውሃ ይሰጣቸዋል።

 

ዛሬ፣ የሕጉን ፊደል ማክበር ብቻ ወደ በረከት ወይም ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መግባት እንደሚያስችል የሚናገሩ አንዳንድ አላዋቂ የሕግ ባለሙያዎች አሉ፣ ሕጉ ምን እንደሆነ እንኳን ባይረዱም። ሕጉን በመጠቀም የሕይወትን ስቃይ የሚገነዘቡ እና የእግዚአብሔርን ሕይወት ሰጪ ቃል የሚፈልጉ ጸጋን ያገኛሉ። ይህ የክርስቶስ ወንጌል ነው።

ሕዝቡ በሙሴ ላይ ቆመው እያሉ (ሩንስ) ይናገሩ ነበር። ሩኖቹ ሎጥ በዘፍጥረት 19:2 ላይ ለመላእክት የተናገራቸው ደብዳቤዎች ናቸው፡- “ጌቶቼ ሆይ፥ ተመልሳችሁ ወደ ባሪያችሁ ቤት ግቡ። እግራችሁን ታጠቡ፤ ሌሊቱንም ታጠቡ፤ ከዚያም በማለዳ ተነሡና ሂዱ።” "አይሆንም፣ ነገር ግን በመንገድ ላይ እናድራለን።"

" ብለው እግዚአብሔርን ይጠይቃሉ፤ ምክንያቱም በሕጉ መሠረት የመጠጥ ውሃ ማግኘት ስለማይችሉ። የሚጮኸው ሙሴ አይደለም፤ ሙሴን የሚከተሉና ውሃው መራራ ስለሆነ ወደ እግዚአብሔር የሚጮኹት ሰዎች ናቸው።

ታሪኩ እንደሚለው፣ ዛፍ ወደ መራራ ውሃ ሲጣል ጣፋጭ ይሆናል። የሕይወት ዛፍ በሕጉ ውስጥ ይገባል፣ እና በአንድ ወቅት መራራ የነበረው ጣፋጭ ይሆናል። የሕይወት ዛፍ ጽድቅ (ሚሽፓት) ይሆናል፣ ሰዎችን በእያንዳንዱ ጊዜ ይፈትናል። የሕጉን ፊደል ወይም የሕይወትን ውሃ እንደጠጡ ይወስናል።

"ሕጎችንና ሕጎችን አቋቁሞ ፈተናቸው።" ሕጉ ምን ማለት እንደሆነ የሚገልጽ ፈተና ነው። የሕጉ ዓላማ መራራውን ውሃ ወደ ጣፋጭ ውሃ መለወጥ ነው። ስለ መራራው ውሃ፣ ራዕይ 8:11 እንዲህ ይላል፣ "የኮከቡ ስም እሬት ነው። የውሃው አንድ ሦስተኛው መራራ ሆነ፣ ውሃውም መራራ ስለተደረገ ብዙ ሰዎች ሞቱ።" ይሁን እንጂ ዛፉ ውሃውን ወደ ጣፋጭ ውሃ ይለውጣል። መራራው ውሃ መስቀልን ያመለክታል፣ ጣፋጭው ውሃ ደግሞ የትንሣኤን ሕይወት ያመለክታል።

እግዚአብሔር የሚሰጠው ሥርዓትና ትእዛዝ የማራን መራራ ውሃ ለሚጠጡ የሕይወትን ዛፍ መጣልና ጣፋጭ ውሃ እንዲጠጡ መፍቀድ ነው። ይህ በግልጽ ይህንን የሚያደርጉትን ከማይጠጡት ይለያል።

የሕጉን ፊደል መጠበቅ ሳይሆን ወደ እርሱ ስንጮህ የእግዚአብሔርን ድምፅ መስማትና ሥርዓቶቹን ሁሉ በልባችን መጠበቅ ነው፤ እግዚአብሔርም እንደ አሥሩ መቅሰፍቶች ፍርድ እንዳናመጣ ይከለክለናል። "በሽታ" የሚለው ቃል በሕጉ መሠረት የእግዚአብሔርን ፍርድ ያመለክታል። ይህ ማለት ወደ እግዚአብሔር የሚጮኹት በሕግ መሠረት ፍርድ አይሰጣቸውም ማለት ነው።

ከእግዚአብሔር ርቆ ወደዚህ ዓለም መምጣት ራሱ በሽታ ነው። ስለዚህ፣ በቃሉ ወደ እግዚአብሔር መመለስ ፈውስ ነው። ከሞት ወደ ሕይወት መሻገር ፈውስ ነው (ራፋ)። ኢሳይያስ 53:5 እንዲህ ይላል፣ "ነገር ግን ስለ በደላችን ተወጋ፤ ስለ በደላችንም ደቀቀ፤ ሰላምን ያመጣልን ቅጣት በእርሱ ላይ ነበረ፤ በቍስሉም ተፈወስን።"

 

② የመሪባ ውሃ (ማሳህ)

ዘጸአት 17:1-4 “የእስራኤል ልጆች ማኅበር ሁሉ እግዚአብሔር እንዳዘዘው ከሲን ምድረ በዳ ተጓዙ፥ በጉዞአቸውም ተነሡ፥ በራፊዲምም ሰፈሩ። ሕዝቡ ግን የሚጠጡት ውሃ አልነበረም። ሕዝቡም ከሙሴ ጋር ተጣሉት። ሙሴ ግን “ለምን ከእኔ ጋር ትጣላላችሁ? እግዚአብሔርን ለምን ትፈታተናላችሁ?” አላቸው። ሕዝቡም በዚያ ውሃ በተጠሙ ጊዜ፥ ሕዝቡ በሙሴ ላይ አጉረመረሙ። እኛንና ልጆቻችንን ከብቶቻችንንም በጥማት ልትገድሉን ከግብፅ ለምን አወጣኸን?” አሉ። ሙሴ ግን ወደ እግዚአብሔር ጮኸ። “በዚህ ሕዝብ ምን ላድርግ? ጊዜው ከማለፉ በፊት በእርግጥ ይወግሩኛል።”

 

እስራኤላውያን ወደ ረፊዲም (ውሃ የሌለበት ቦታ) መጡ፤ ይህም የእግዚአብሔር ትእዛዝ ነበር። ውሃ የሌለበት ቦታ የእግዚአብሔር መንግሥት ቃል የሌለበትን ዓለም ያመለክታል። ይህ የሚያመለክተው ሰዎች ከእግዚአብሔር መንግሥት ወደ ዓለም እንደ መጻተኞች ሆነው እየኖሩ ነው። የረፊዲም ቃል መነሻ ቃል ራፋ ሲሆን ትርጉሙም "ፈውስ" ማለት ነው።

 

"ከምድረ በዳ ሂዱ" (ማሳህ) የሚለው ሐረግ ከቃሉ መውጣት ማለት ነው። "ድንኳን" የሚለው ቃል "ሄን" (ጸጋ) እና "አዳድ" (የጸጋ በር እና በር) ከሚሉት ቃላት ጥምረት ነው። የእግዚአብሔርን ቤተ መቅደስ፣ የጸጋ ቦታን ያመለክታል። ለማረፍ ድንኳናቸውን ጣሉ፣ ነገር ግን የሚጠጣ ውሃ አልነበረም። መና ከበሉ በኋላም እንኳ ተጠሙ።

 

ዮሐንስ 6:49 "አባቶቻችሁ በምድረ በዳ መና በሉ፣ ነገር ግን ሞቱ።" በሌላ አነጋገር፣ ምን እንደሆነ ስላላስተዋሉ ሞቱ። በመንፈሳዊ ሞቱ። ዕብራውያን 3:17 ደግሞ "እግዚአብሔር ለአርባ ዓመታት በማን ተቈጣ? ኃጢአት በሠሩትና ሬሳቸው በምድረ በዳ በወደቀው ላይ አልነበረምን?" ይላል።

መዝሙር 81:7 "በመከራ ጠራህ፥ አዳንሁህም፤ በነጎድጓድ ስውር ስፍራ መለስሁልህ፤ በመሪባ ውሃ አጠገብ ፈተንኩህ።" እዚህ ላይ እግዚአብሔር እስራኤልን እንደፈተነ ይናገራል። የመፈወስ ፈተና ነበር።

እዚህ፣ ሕዝቡ ከሙሴ ጋር ተከራከሩ። የሚያጉረመርሙ ብቻ ሳይሆኑ ሊረዱት ስለሚገቡ ጉዳዮች እርስ በርሳቸው ይከራከሩ ነበር። ሙሴ “ከእኔ ጋር ሳይሆን ከእግዚአብሔር ጋር መከራከር አይገባችሁምን?” እያለ ነበር። ሕዝቡ ሕጉን በትጋት እየጠበቁና ለጽድቅ እየታገሉ ነበር፣ ነገር ግን ስለ ጥማቸው ምክንያት እየተናገረ ነበር። በሌላ አነጋገር፣ ጌታ እግዚአብሔርን እንዲፈትኑት እየነገራቸው ነበር። ያዳምጥ እንደሆነ ለማየት ፈትኑት።

የሕጉን ፊደል በመጠበቅ ጽድቅን ለማግኘት ስለሚጥሩ፣ የእግዚአብሔርን መንግሥት ይጠማሉ። ሲጠሙ ወደ እግዚአብሔር መጸለይ ይጠበቅባቸዋል። የሕጉን ፊደል ለረጅም ጊዜ ስለጠበቁ፣ የእግዚአብሔርን መንግሥት እንደሚጠሙ አላወቁም። ስለዚህ እግዚአብሔርን አልፈለጉም ከእርሱም ጋር አልተከራከሩም። ነገር ግን፣ ወደ ረፊዲም ሲደርሱ፣ ተጠሙ።

በዚህ መንገድ ሕዝቡ የእግዚአብሔርን ሕግ ለመታዘዝና ጽድቅን ለማድረግ ሞክረዋል፣ ነገር ግን አልተሳካላቸውም። ስለዚህ እግዚአብሔርን ለመኑት፣ “እግዚአብሔር የሕይወትን ውሃ አይሰጠንም?” እግዚአብሔርን መፈተን ፈቃዱ እንዲፈጸም መጠየቅ ነው። ሙሴ “እነዚህ ሰዎች ምን ሊያደርጉ ይችላሉ? ትናንሽ ድንጋዮችን አንወረውርባቸውምን?” አለ።

 

ዘጸአት 17:5-6 “እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፣ ‘በሕዝቡ ፊት እለፍ፤ የእስራኤልንም ሽማግሌዎች ከአንተ ጋር ውሰድ፤ ወንዙን የመታህበትን በትር በእጅህ ይዘህ ሂድ። እኔ በዚያ በኮሬብ ባለው ድንጋይ ላይ በፊትህ እቆማለሁ፤ ከዚያም ድንጋዩን ትመታለህ፤ ሕዝቡም ይጠጡ ዘንድ ከእርሱ ውሃ ይወጣል።’” ሙሴም በእስራኤል ሽማግሌዎች ፊት አደረገው።

የእስራኤልን ሽማግሌዎች ይዞ መሄዱ ሽማግሌዎች መለወጥ እንዳለባቸው ያሳያል። የሕጉን ፊደል አጥብቀው ይይዛሉ፤ የተጠሙትንም ሁኔታ መያዝ አልቻሉም። ስለዚህ የእስራኤል ሽማግሌዎች ክርስቶስን መረዳት የተሳናቸው ናቸው። ሙሴ ሊያሳያቸው እየወሰዳቸው ነው። ወንዙ የዮር ወንዝን ያመለክታል፤ እሱም የዮርዳኖስ ወንዝ ነው።

ዓለቱ ክርስቶስን ይወክላል። በ2ኛ ሳሙኤል 22:2 ላይ "ጌታ ዓለቴና ምሽጌ፣ አዳኜ ነው" ይላል። ዓለቱን መምታት የክርስቶስን ሞት ያመለክታል።

1ኛ ቆሮንቶስ 10:1-5፡- “ወንድሞች ሆይ፥ አባቶቻችን ሁሉ ከደመና በታች እንደ ነበሩ ሁሉም በባሕር መካከል እንዳለፉ ታውቁ ዘንድ አልፈልግም፤ ሁሉም ከሙሴ ጋር በደመናና በባሕር ተጠመቁ፤ ሁሉም አንድ ዓይነት መንፈሳዊ ምግብ በሉ ሁሉም አንድ ዓይነት መንፈሳዊ መጠጥ ጠጡ፤ ከተከተለአቸው ከመንፈሳዊ ዓለት ጠጥተዋልና፥ ያም ዓለት ክርስቶስ ነበረ። ነገር ግን እግዚአብሔር በብዙዎቹ አልተደሰተም፥ ስለዚህ በምድረ በዳ ጠፉ።”

 

ውሃ (የትንሣኤ ሕይወት) በክርስቶስ ሞት (መስቀሉ) ይመጣል ይባላል። የሕይወትን ውሃ ክርስቶስን ይሰጣቸዋል ይባላል።

ዘጸአት 7:17 እንዲህ ይላል፡- “እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፡- እኔ እግዚአብሔር እንደሆንሁ በዚህ ታውቃላችሁ። እነሆ፣ የአባይን ውሃ በእጄ ባለው በትር እመታለሁ፥ ወደ ደምም ይለወጣሉ።”

ወደ ደም የሚቀየር ውሃ እንደ ሕግ ክርስቶስ ይሆናል። ክርስቶስ የሕጉ ፍጻሜ ነው። በኮሬብ ተራራ ላይ ያለውን ድንጋይ መምታት ኢየሱስ ክርስቶስን መምታት ነው። በመስቀል ላይ መሞቱ (ደሙ) የትንሣኤና የሕይወት ውሃ ይሆናል። የሕይወትን ጥማት የተገነዘቡ ብቻ የሕይወትን ውሃ መጠጣት ይችላሉ። ድንጋዩ ተሰነጠቀ፣ ውሃም እንዲፈስ ያስችለዋል።

 

ዘጸአት 17:7 "እስራኤላውያን እግዚአብሔርን ስለተጣሉና ስለተፈታተኑት፣ 'እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ነው ወይስ አይደለም?' ብለው የዚያን ቦታ ስም ማሳህና መሪባ ብሎ ጠራው።"

 

ያ ቦታ በዕብራይስጥ ማኮም (מָּקֹ֔ום) ይባላል። የማኮም ስም ማሳ መሪባ ነበር። ማኮም የኩም እና የሜም ጥምረት ሲሆን ትርጉሙም በቃሉ መነሳት ማለት ነው። የምኩራብ መሪ የነበረው ኢያኢሮስ ሲሞት ኢየሱስ "ታሊታኩም" አለ፤ ይህም ማለት መነሳት፣ ከሙታን መነሳት ማለት ነው።

ማሆም ማለት በሕይወት ቃል መኖር ማለት ነው። ማሳህ ማለት መከራከር ማለት ሲሆን መሪባ ደግሞ መፈተን ማለት ነው። የእስራኤል ልጆች በሕግ ​​ተከራከሩና ጌታን ፈተኑት። በመጀመሪያም ሆነ በመጨረሻ ሊፈትኑት ይገባል። ፈተና ጌታ ከእኛ ጋር መሆኑን ወይም አለመሆኑን ለመፈተን ነው።

 

ማቆም ጌታ በእኛ ውስጥ እንዳለ ለማየት የሚደረግ ፈተና ነው። በራሳችን አስተሳሰብ ላይ የተመሠረተ ፈተና ሳይሆን በሕግ ላይ የተመሠረተ ፈተና ነው። በሕግ ፊደል ውስጥ የማይቻል የሆነውን ነገር መገንዘብና ክርስቶስን ማግኘት አለብን። ክርስቶስን ለሚያገኙት፣ እግዚአብሔር ራሱ አለ። የሕይወትን ውሃ እንደጎደላቸው የሚገነዘቡ ሰዎች ከእግዚአብሔር ሊፈልጉት ይችላሉ። እግዚአብሔርን መፈተን ማለት ይህ ነው። እግዚአብሔር የሕይወትን ውሃ ለሚለምኑት ይሰጣል።