ጥያቄ 77. መጽደቅ እና መቀደስ እንዴት ይለያያሉ?

 ጥያቄ 77. መጽደቅ እና መቀደስ እንዴት ይለያያሉ?

መልስ። ምንም እንኳን መቀደስ በማይነጣጠል መልኩ ከመጽደቅ ጋር የተቆራኘ ቢሆንም በመካከላቸው ልዩነት አለ። በማጽደቅ፣ እግዚአብሔር የክርስቶስን ጽድቅ ይቆጥረናል፣ በመቀደስ ጊዜ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ ጸጋን ይሰጣል፣ አማኞች በእርሱ ትክክል እንዲያደርጉ ያስችላቸዋል። በቀድሞው ውስጥ ኃጢአት ይሰረይላቸዋል, በኋለኛው ደግሞ ኃጢአት ይከለከላል; የቀድሞዎቹ አማኞችን ሁሉ ከእግዚአብሔር የበቀል ቁጣ ነፃ አውጥተው በዚህ ሕይወት ፍጹማን ያደርጓቸዋል ስለዚህም ዳግመኛ ወደ ኩነኔ እንዳይገቡ። የኋለኛው በሁሉም አማኞች መካከል እኩል አይደለም፣ ወይም በዚህ ህይወት ውስጥ ፍጹም ሊሆን አይችልም፣ ነገር ግን ወደ ፍጽምና የሚያድገው ብቻ ነው።

ከአስተምህሮ አንፃር ሰዎች ከሃጢያት ሙሉ በሙሉ ነፃ መሆን የማይችሉ ፍጡራን ናቸው ስለዚህ እስኪሞቱ ድረስ ከሃጢያት ጋር መታገል እና ኃጢአታቸውን በየእለቱ በኢየሱስ ደም ለኃጢአት ይቅርታ መታጠብ አለባቸው።

በ1ኛ የጴጥሮስ መልእክት 1፡16፡- “እኔ ቅዱስ ነኝና ቅዱሳን ሁኑ ተብሎ ተጽፏል። በአንድ ጊዜ ቅዱሳን እንዲሆኑ እንጂ ቅዱሳን ለመሆን እንዲጋደሉ አላዘዘም።

አሁን ያለውን ምእመናን የሚኖሩበትን ሁኔታ በተመለከተ፣ ከሰው አንፃር ብንመለከት፣ ቅዱሳን ሊሆኑ የማይችሉና ከኃጢአት ሙሉ በሙሉ ማምለጥ የማይችሉ ፍጡራን እንዳልሆኑ ግልጽ ነው። ይሁን እንጂ አምላክ የሚመለከታቸው ነገሮችና ሰዎች የሚያስቡት ነገር የተለያዩ ናቸው። እግዚአብሔር የሚመለከተው አካል መንፈሳዊውን ክፍል ነው, እና ሰዎች የሚመለከቱት ነገር አካላዊ አካል ነው.

አማኞች ሥጋዊ አካልን እንደራሳቸው ስለሚገነዘቡ፣ ያልተቀደሱ ይመስላሉ፣ ኃጢአትም ይታያል። ነገር ግን እግዚአብሔር በሥጋዊ አካል ውስጥ የታሰረውን መንፈስ ከኃጢአት ነጻ አውጥቶ የቅድስና ልብስ አለበሰው። በሌላ አነጋገር ሥጋዊ አካል (የኃጢአት አካል) መሞት አለበት ማለት ነው። ሆኖም አማኞች ስለ መንፈስ ጉዳይ አያስቡም እና ከሥጋዊ አካል ጋር ተጣበቁ። ምክንያቱም ትንሣኤ የሥጋ አካል ትንሣኤ ነው ብለው ስለሚያምኑ ነው።

በዮሐንስ 6፡63 ላይ፡- “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም” ተብሏል። አማኞች ከሥጋ ጋር መጣበቅን ከቀጠሉ በሕጉ ዘመን የመገረዝ አባዜ ከነበራቸው አይሁዶች የተለዩ አይደሉም። በሰው ሰራሽ አስተምህሮዎች የሙጥኝ ካሉ በህጋዊነት ከተጨነቀው ከአይሁድ እምነት አይለዩም። የክርስቶስ መገረዝ ሥጋን አውልቆ መንፈሳዊ አካልን መልበስ ነው፤ መንፈሳዊ አካል ደግሞ የትንሣኤ ሕይወት ማለት ነው። በአሁኑ ጊዜ የትንሣኤን ሕይወት የለበሱ ሰዎች ከሰማይ መንፈሳዊ አካልን ለበሱ። መንፈሳዊ አካል የክርስቶስ ልብስ ነው።