ሕይወትን ለመቀደስ የሚጠይቁ አብያተ ክርስቲያናት

 

ሕይወትን ለመቀደስ የሚጠይቁ አብያተ ክርስቲያናት

 

በብሉይ ኪዳን ኢያሱ 3፡5 ላይ “ኢያሱም ሕዝቡን፡- ነገ እግዚአብሔር በመካከላችሁ ተአምራትን ያደርጋልና ተቀደሱ አለ።

ለመቀደስ የሚለው ቃል ቅዱስ መሆን ከሚለው ቃል ጋር የሚስማማ ነው። ብዙ ፓስተሮች እንደሚሉት፣ በሕግ ዘመን፣ አንድ ሰው ሥጋውን እና ልብሱን ለማንጻት እና በቅዱስ ልብ መንፈሳዊ ቅድስናን ለማግኘት በእግዚአብሔር ትእዛዝ መሠረት ውጫዊ ቅድስና ማግኘት ነበረበት። ስለዚህም ዛሬም ቢሆን ለአማኞች ሁለት ኃላፊነቶች አሉ፡ የመጀመሪያው በቅድስና መኖር ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ ለጌታና ለወንጌል ታማኝ መሆን ነው። እንዲሁም “ለዚህ ውሳኔ እናድርግ” ይላሉ።

በአዲስ ኪዳን 1ኛ ጴጥሮስ 1፡16-17 “ቅዱሳን ሁኑ ተብሎ ስለ ተጻፈ። እኔ ቅዱስ ነኝና። ለሰው ፊት ሳያደላ በእያንዳንዱ ላይ እንደ ሥራው የሚፈርደውን አብን ብትጠሩ በእንግድነታችሁ ዘመን በፍርሃት ኑሩ።

ከላይ በተገለጹት ቃላት ላይ በመመስረት፣ ብዙ ፓስተሮች ስለ ድነት ሲናገሩ፣ “በኢየሱስ አምነህ ትድናለህ፣ ነገር ግን የተቀደሰ ህይወት ካልኖርክ እና የቅዱስ ህይወት ፍሬ ካላፈራህ፣ ከድህነት ልትወድቅ ትችላለህ።

ከላይ ያለውን ለማጠቃለል፣ በስተመጨረሻ፣ አማኞች በኢየሱስ ክርስቶስ ከማመን በተጨማሪ ለቅድስና እና ለቅድስና አንድ ነገር ማድረግ አለባቸው። ይህ ወንጌልን ከህጋዊነት ጋር በማዋሃድ መንፈሳዊ ምንዝር መፈጸም ነው። ከመጀመሪያ ዳግመኛ ያልተወለዱት ለመዳን ያልደረሱ ናቸው።

በብሉይ ኪዳን የሕግ ዘመን፣ መቀደስ ማለት በእግዚአብሔር ትእዛዝ ሰዎች እግዚአብሔር የሚፈልገውን ቅድስና መድረስ የማይችሉ ፍጡራን መሆናቸውን መገንዘብ አለባቸው። ስለዚ፡ ሕጊ፡ መስዋእቲ፡ ስርዓት፡ መሲሕ (ክርስቶስን) ንኺፈልጡ ይኽእሉ እዮም። መሲሑ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው የሚያድናቸው ነው። ይሁን እንጂ በዛሬው ጊዜ ሰዎች በራሳቸው ቅዱስ መሆን እንደሚችሉ ያስባሉ. ይህ ሀሳብ ምን ያህል አደገኛ ነው? የሚናገሩት ክርስትና ከሌሎች ሃይማኖቶች የተለየ አይደለም። በምድር ላይ እንዴት ቅዱሳን ሊሆኑ እንደሚችሉ መጠየቅ እፈልጋለሁ። በመጨረሻ፣ ስለ ትጉ የቤተ ክርስቲያን ሕይወት፣ ስለ አገልግሎት፣ ስለ አስራት እና ትእዛዛትን ስለ ማክበር ሕይወት ይናገራሉ።

በ1ኛ ጴጥሮስ 1፡16-17 የተጠቀሰው “ቅድስና” ማለት አንድ ሰው በህጋዊነት ዘዴዎች ቅድስናን ማግኘት አይችልም ማለት ነው። እግዚአብሔር እንደ ሰው ሁሉ ሥራ ይፈርዳል ይህ ሥራ ማለት ሕጋዊነትን ትቶ ወደ ኢየሱስ መስቀል መግባት ማለት ነው። የቤተ ክርስቲያን ሰዎች በአንድ ዓይነት ድርጊት ቅድስናን ማግኘት እንደሚችሉ በስህተት ያምናሉ። እንደ አምላክ ፍጹም ቅዱሳን ሊሆኑ አይችሉም ብለው ያስባሉ፣ ነገር ግን በተቻለ መጠን ወደ እሱ መቅረብ ይችላሉ። ይህም ሔዋን እግዚአብሔርን መምሰል ስለፈለገች መልካምንና ክፉን የምታስታውቀውን ዛፍ የበላችበት አእምሮም ያው ነው። ገና ከመጀመሪያው አልተወለዱም, እና በኢየሱስ ላይ ያላቸው እምነት ለራሳቸው ብቻ ነው.

በዛሬው ቤተ ክርስቲያንም ተመሳሳይ መግለጫዎች አሉ። ትእዛዛቱን በየእለቱ ተመልክተን በንጽህና ልንኖር ይገባል ይላሉ እና ይህን ማድረግ ካልቻልን ፈጥነን ንስሀ ገብተን ለኃጢአታችን ይቅርታን እንቀበል ወይም ክርስቶስን በሚመስል ህይወት እንኑር ወይም ፅድቅን የሚከተል ህይወት እንኑር ይላሉ። ወይም ቅድስናን የሚያገኝ ሕይወት ይኑሩ። እንደዛ መኖር ካልቻልን መዳንን እንነፈገዋለን? ለዚህ ደግሞ አሻሚ አመለካከት አላቸው።

በመጀመሪያ፣ ኢየሱስን በእምነት መጽደቁን ስታምኑ እግዚአብሔርን የሚያስደስት ሕይወት መኖር ምን ችግር እንዳለበት ይጠይቃሉ፣ እና ሕይወታችንን በየቀኑ የእግዚአብሔርን ቃል በመታዘዝ እንድንኖር ይጠይቃሉ። ኢየሱስ መንፈሳዊ ነፃነትን ይሰጠናል, ነገር ግን ዛሬ ያሉ አብያተ ክርስቲያናት, በተቃራኒው, አማኞችን በቅድስና እና በቅድስና ስም ወደ መረብ ይጎትቷቸዋል.

ቅዱሳኑ ጳውሎስ እንደተናገረው "በየቀኑ እሞታለሁ" ብለው እንደጮሁ ማስታወስ አለባቸው, እና ስለዚህ እኛ በየቀኑ እንደምንነሳ ማስታወስ አለብን. ቅዱሳን የተቀበሉትን ወንጌል እንዴት እንደሚያካፍሉ እንጂ በዓለም እንዴት እንደሚኖሩ ማሰብ የለባቸውም። ቅዱሳን ለኃጢአት ሞተው ለዓለምም የሞቱ መሆናቸውን ማስታወስ አለባቸው።

ሁለተኛ፣ አመክንዮው መዳን ሊሰረዝ ይችላል የሚለው ነው። በዕብራውያን 6፡4-6 ላይ ተመሥርተው ይናገራሉ። “አንድ ጊዜ ብርሃን የበራላቸው እና ሰማያዊውን ስጦታ የቀመሱ እና የመንፈስ ቅዱስ ተካፋዮች ለነበሩት እና መልካሙን የእግዚአብሔርን ቃል እና የሚመጣውን የአለም ሀይል የቀመሱ ከሆነ የማይቻል ነውና። ወደ ንስሐ ዳግመኛ ልታደስላቸው ውደዱ። የእግዚአብሔርን ልጅ ለራሳቸው ሲሰቅሉትና ሲያሳፍሩት አይቶ።

ዳግም መወለድ ኢየሱስ በመስቀል ላይ እንደሞተ እና ከክርስቶስ ጋር መነሳቱን ማመን ማለት ነው። ዳግመኛ መወለድ የልብ ለውጥ ሳይሆን በአካል መሞት እና በመንፈስ መወለድ ማለት ነው። ስለዚህ ዳግመኛ ካልተወለዳችሁ በመጨረሻ የእግዚአብሔርን ልጅ በመስቀል ላይ እየሰቀላችሁ ነው። የቱንም ያህል ጊዜ ቤተክርስቲያን ብትሄድ ዳግመኛ መወለድ ትርጉሙን ካላወቅህ የተሳሳተ ሃይማኖታዊ ሕይወት እየመራህ ነው።

መዳን ለንስሐ ለገቡ ኃጢአተኞች የእግዚአብሔር ጸጋ ነው፣ እናም ፈጽሞ ሊለወጥ አይችልም። ይሁን እንጂ እምነት የሰዎች ድርሻ በመሆኑ መዳን የሚወሰነው አንድ ሰው በሚያምንበት መንገድ ነው። እግዚአብሔር የንስሐን እምነት ያያል። እግዚአብሔር በህጋዊነት የሚያምኑትን ያድናቸዋል ብሎ አያውቅም። የሚያድነው በመስቀል ላይ ከኢየሱስ ጋር አብረው የሚሞቱትን ኃጢአተኞችን ብቻ ነው። ስለዚህ ንስሐ የአሮጌው ሰውነታችን ሞት ነው። በኢየሱስ ካመንን እንድናለን የሚለውን ቃል ትርጉም በጥንቃቄ ማሰብ አለብን።

ቅድስና ወይም መቀደስ ሰዎች ሊያገኙት የሚችሉት ነገር አይደለም። በመስቀል ላይ ከኢየሱስ ጋር በአንድነት የሞቱትን የሚያስነሳ እና የሚቀድስ እግዚአብሔር ብቻ ነው። ቅድስና ወይም መቀደስ ከአሁኑ ትንሣኤ ጋር የተያያዘ ነው። አሁን ባለው ትንሳኤ የማያምኑት አልዳኑም አልተቀደሱም (ቅዱስ)።