የስንዴ እና እንክርዳድ ምሳሌ

የስንዴ እና እንክርዳድ ምሳሌ

 

ማቴዎስ 13፡24-30 ሌላ ምሳሌ ነገራቸው እንዲህም አለ፡- መንግሥተ ሰማያት በእርሻው መልካም ዘር የዘራውን ሰው ትመስላለች፡ ሰዎችም ተኝተው ሳለ ጠላቱ መጥቶ እንክርዳድን በዘሩ በስንዴው ላይ ዘራ። , እና መንገዱን ሄደ. ነገር ግን ስለት በበቀለና ፍሬ ባፈራ ጊዜ እንክርዳዱ ደግሞ ያን ጊዜ ታየ። የባለቤቱም ባሮች ቀርበው። ጌታ ሆይ፥ መልካምን ዘር በእርሻህ ዘርተህ አልነበረምን? እንክርዳዱ ከወዴት አመጣው? ጠላት ይህን አደረገ አላቸው። ሎሌዎቹም። እንኪያስ ሄደን ልንሰበስብ ትወዳለህን? እርሱ ግን። እንክርዳዱን በምትለቅሙበት ጊዜ ስንዴውን ደግሞ እንዳትነቅሉባቸው። እስከ መከር ድረስ አብረው ይደጉ፤ በመከር ጊዜም አጫጆችን፡- እንክርዳዱን አስቀድማችሁ ልቀሙ እንድታቃጥሉም በየነዶ እሰሩ፥ ስንዴውን ግን በጎተራዬ ክተቱ እላለሁ።

ዛሬ ብዙ አብያተ ክርስቲያናት ስንዴ እና እንክርዳድ ያወዳድራሉ; ስንዴው የሚያመለክተው በሃይማኖታዊ ህይወት ውስጥ ጥሩ የሆኑትን ነው, እንክርዳዱ ደግሞ በሃይማኖታዊ ህይወት ውስጥ ጥሩ ያልሆኑትን ያመለክታል. መልካም ሃይማኖታዊ ሕይወት መኖር የሚገለጸው አምልኮን ባለማጣት፣ አሥራትን በሚገባ በማውጣትና ቤተ ክርስቲያንን በሚገባ በማገልገል ነው። ሆኖም ይህ የሚነግረን በአማኞች ልብ ውስጥ ሁለት ልቦች እንዳሉ ነው። ይህ ማለት በአማኞች ልብ ውስጥ ስንዴ (አዲስ ቤተ መቅደስ) እና እንክርዳድ (አሮጌው ቤተመቅደስ) አሉ።

እህሉ ስንዴ ነው. በነገራችን ላይ እንክርዳድ ከስንዴ ጋር ተመሳሳይነት ያላቸው ግን መብላት የማይችሉ መርዛማ ተክሎች ናቸው. መጽሐፍ ቅዱስ እስከ መከር ጊዜ ድረስ ስንዴውን እና እንክርዳዱን ብቻውን እንድንተው ይነግረናል. ይህ ማለት በመከር ወቅት እንክርዳዱ ይቃጠላል. ኢየሱስ ስለ ስንዴውና ስለ እንክርዳዱ የሚናገረውን ምሳሌ የተናገረበት ምክንያት ትርጉም ስላለው ነው። በማቴዎስ 24-30 የተነገረው በ13፡36-43 ተብራርቷል። " ኢየሱስም ሕዝቡን አሰናብቶ ወደ ቤት ገባ፥ ደቀ መዛሙርቱም ወደ እርሱ ቀርበው የሜዳውን የእሬቻ ምሳሌ ንገረን አሉት። መልካሙን ዘር የሚዘራ የሰው ልጅ ነው፤ እርሱ ግን መልሶ እንዲህ አላቸው። ሜዳው ዓለም ነው; መልካሙ ዘር የመንግሥት ልጆች ናቸው; እንክርዳዱ ግን የክፉው ልጆች ናቸው; የዘራው ጠላት ዲያብሎስ ነው; መከሩ የዓለም መጨረሻ ነው; አጫጆችም መላእክት ናቸው። እንክርዳዱ ተለቅሞ በእሳት እንደሚቃጠል፥ እንክርዳዱም ተለቅሞ በእሳት ይቃጠላል። በዚህ ዓለም መጨረሻም እንዲሁ ይሆናል። የሰው ልጅ መላእክቱን ይልካል ከመንግሥቱም ማሰናከያን ሁሉ ዓመፃንም የሚያደርጉትን ይሰበስባሉ። ወደ እቶንም ይጥላቸዋል፤ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል። በዚያን ጊዜ ጻድቃን በአባታቸው መንግሥት እንደ ፀሐይ ያበራሉ። የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ"

ኢየሱስ ወደ ዓለም መጥቶ መልካም ዘር ዘራ (የእግዚአብሔር ቃል)። የእግዚአብሔር ቃል ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ምክንያቱም ክርስቶስ ሥጋ ሆኖ በእኛ መካከል የመጣ ቃል ነው። እግዚአብሔር ኢየሱስ ክርስቶስን ወደ ዓለም መዝራት “የመስቀል ላይ የሞት ደምና የትንሣኤ ሥጋ” ይሆናል። የትንሣኤን ሥጋ የሚበሉ ፍሬ ያፈራሉ።

እግዚአብሔር ዓለም ከመፈጠሩ በፊት መዳንን አስቀድሞ ወስኖ ነበር፣ የመጀመሪያው ቃል ኪዳን የዘፍጥረት 3፡15 ቃል ነው፡- “በአንተና በሴቲቱ መካከል በዘርህና በዘርዋም መካከል ጠላትነትን አደርጋለሁ። ራስህን ይቀጠቅጣል አንተም ሰኮናውን ትቀጠቅጣለህ።” በዚህ የተስፋ ቃል መሠረት እግዚአብሔር ኖኅን፣ አብርሃምን መርጦ የቃል ኪዳኑን ቃል እንዲቀጥሉ ነቢያትን ላከ። የእስራኤል ሰዎች የተስፋውን ቃል ለብዙ ትውልዶች ሰምተው ነበር፣ እናም ተስፋው እንደሚፈጸም ከሩቅ ሆነው ለማየት መጥተዋል።

የሚፈጸመው ተስፋ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ክርስቶስ ሲመጣ የተስፋው ቃል ይፈጸማል እና የፍጻሜውን ተስፋ መቀበል እምነት ነው። ያም እምነት በአሁኑ ጊዜ ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ሞት እና በክርስቶስ ትንሣኤ ላይ ያምናል. በገላትያ 3፡23-24 “ነገር ግን እምነት ሳይመጣ ሊገለጥ ላለው እምነት ተዘግተን ከሕግ በታች እንጠበቅ ነበር። ስለዚህ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕግ እኛን ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ነበረ። አሁን ያለው የትንሣኤ እምነት ወደ እኛ ከመጣ፣ ወደ ክርስቶስ ገብተን ጻድቅ መሆን እንችላለን። በመልካም ዘር (በመስቀል ላይ ሞት) የሚያፈራው እህል የሰማይ ልጆች (ትንሳኤ) ይሆናሉ።

" እንክርዳዱ የክፉው ልጆች ናቸው፣ እንክርዳዱን የዘራው ጠላት ዲያብሎስ ነው።" የክፉው ልጆች የሰይጣን ልጆች ናቸው። ኢየሱስ ስለ እስራኤል ሲናገር የዲያብሎስ ልጆች እንደሆኑ ተናግሯል። በዮሐንስ 8፡44 “እናንተ ከአባታችሁ ከዲያብሎስ ናችሁ የአባታችሁንም ምኞት ልታደርጉ ትችላላችሁ። እርሱ ከመጀመሪያ ነፍሰ ገዳይ ነበረ፥ እውነትም በእርሱ ስለ ሌለ በእውነት አልቆመም። ውሸት ሲናገር ከራሱ ይናገራል፡ እሱ ውሸታም የሱም አባት ነውና።” ኢየሱስ ለእስራኤል ይህን በተናገረ ጊዜ በዓለም ያሉ ሰዎች ሁሉ የዲያብሎስ ልጆች ናቸው ማለት ነው። የዲያብሎስ ልጅ መሆን በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአተኛ መሆን ማለት ነው።

ስንዴ እና እንክርዳድ በአማኞች ልብ ውስጥ አብረው አሉ። እግዚአብሔር ስንዴውንና እንክርዳዱን እስከ መከር ጊዜ ድረስ ይተዋቸዋል። መከር ማለት ስንዴውን መሰብሰብ እና እንክርዳዱን በእሳት ማቃጠል ማለት ነው. (በእሳት መጠመቅ) በእሳት መጠመቅ ማለት ፍርድ ማለት ነው። አማኞች የውሃ ጥምቀትን (ሞትን ለኃጢአት) እና የእሳት ጥምቀትን (ሞትን ለአሮጌው ማንነታቸው) ሲቀበሉ የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀት ሲቀበሉ እና አዲስ ቤተመቅደስ (ትንሳኤ) ተመስርቷል. በእሳት ፍርድ ጊዜ እግዚአብሔር እንክርዳዱን ያጭዳል። የአሮጌው ሰው ሞት ነው።

ስንዴ እና እንክርዳድ በተወሰነ ሃይማኖታዊ ሕይወት ምክንያት አይታዩም, ነገር ግን እኔ ስንዴ እሆናለሁ እና እንክርዳዱ እሆናለሁ ማለት ነው. አሁን ባለው ትንሳኤ በሚያምኑ አማኞች ልብ ውስጥ አሮጌ ቤተመቅደስ እና አዲስ ቤተመቅደስ አለ። አሮጌው ቤተመቅደስ አሮጌው ሰው ከሥጋ በመገለጡ ተመስሏል. ይሁን እንጂ በአሁኑ ትንሣኤ ለሚያምኑ ሰዎች አዲሱ ቤተ መቅደስ ከሰማይ ይወርዳል። ይህ አዲስ ሰው ተብሎም ይጠራል. አዲሱ ቤተመቅደስ ሲገነባ፣ ከዚህ ቀደም "እኔ" ብዬ የማስበው የድሮው ቤተመቅደስ ከአሁን በኋላ ከእኔ ጋር ምንም ግንኙነት የለውም። ለዚህም ነው የጥንት ሰዎች ሞተዋል የሚባለው። በሮሜ 6፡4 "እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።"

አዲሱ ቤተ መቅደስ ሲሠራም አሮጌው ቤተ መቅደስ ከአጠገቡ አለ። ምንም እንኳን ከእኔ ጋር ምንም ግንኙነት ባይኖረውም, የመኖር ስሜቴን ግራ መጋባቱን ቀጥሏል. ከስንዴው ቀጥሎ ያለው እንክርዳድ ስንዴው እንደሆነ ያስመስለዋል። በልቤ ውስጥ ያሉት እንክርዳዶች በስግብግብነት ተሞልተዋል እናም እንደ ሥጋ ፈቃድ ለመኖር ከፍተኛ ፍላጎት አላቸው። ይሁን እንጂ እህሉ እንደ መንፈስ ቅዱስ የመኖር ፍላጎት ነው። እነዚህ ሁለት አእምሮዎች አብረው ይኖራሉ። ወደ ሮሜ ሰዎች 8፡5-8 "እንደ ሥጋ ፈቃድ የሚኖሩ የሥጋን ነገር ያስባሉና። እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖሩ ግን የመንፈስን ነገር ነው። ስለ ሥጋ ማሰብ ሞት ነውና። በመንፈስ ማሰብ ግን ሕይወትና ሰላም ነው። ስለ ሥጋ ማሰብ በእግዚአብሔር ዘንድ ጥል ነውና፤ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛምና ሊገዛም አይችልም። እንግዲያስ በሥጋ ያሉት እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት አይችሉም።