የበለስ ዛፍ

ማርቆስ 11:12—14፣ በነገውም ከቢታንያ በመጡ ጊዜ ተራበ፡ ቅጠልም ያላት በለስ ከሩቅ አይቶ ምንም ባገኝባት ደስ ብሎት መጣ። ከቅጠል በቀር ምንም አላገኘም። የበለስ ዘመን ገና አልነበረምና። ኢየሱስም መልሶ። ፍሬህን ለዘላለም ማንም የሚበላው የለም። ደቀ መዛሙርቱም ሰሙት።

በለስ የእስራኤል ምሳሌ ነው። አንዳንዴ ክብርን ይወክላል አንዳንዴ ደግሞ እርግማን ወይም ፍርድን ይወክላል። እስራኤላውያን እግዚአብሔርን ቢታዘዙ እንደ የበረከት በለስ ይገለጻሉ እና እስራኤል እግዚአብሔርን አልታዘዙም ጣዖታትን ቢያገለግሉ የፍርድ በለስ ይገለጻል:: ስለ ዕረፍትና ክብር ሲጠቅስ፣ በ1ኛ ነገ 4፡25 “በሰሎሞንም ዘመን ሁሉ ይሁዳና እስራኤል እያንዳንዱ ከወይኑና ከበለሱ በታች ተዘልለው ይቀመጡ ነበር፤ ከዳን ጀምሮ እስከ ቤርሳቤህ ድረስ በሰሎሞን ዘመን ሁሉ። በለስ ሥር መሆን ማለት ነው። እረፍት ማግኘት ማለት አገላለጽ ነው። መዝሙር 105:33 ስለ ፍርድ ሲናገር “ወይናቸውንና በለስ ዛፎቻቸውን መታ። “የዳርቻዎቻቸውን ዛፎች ሰበሩ” የሚል አገላለጽ አለ።

በዮሐንስ 1፡48-49፡ “ናትናኤል፡- ከወዴት ታውቀኛለህ? ኢየሱስም መልሶ። ፊልጶስ ሳይጠራህ ከበለስ በታች ሳለህ አየሁህ አለው። ናትናኤልም መልሶ። መምህር ሆይ፥ አንተ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ። አንተ የእስራኤል ንጉሥ ነህ አለው።

በዚያን ጊዜ አይሁዶች ኦሪትን በዋናነት በምኩራብ ያጠኑ እንደነበር ይነገራል ነገር ግን ምኩራብ በሌለበት ቦታ በዋናነት በበለስ ሥር ይማሩ ነበር። ሕጉን የማጥናት ዓላማ እነርሱን ከባርነት የሚያድናቸው መሲሑን በመፈለግ ማጥናት ነበር። በተለይም ከኃጢአትና ከዓለማዊ ሥልጣን ማምለጣቸው የሕግ ጥናት ዋና ትኩረታቸው ይሆናል። ስለዚህም ናትናኤልም በበለስ ሥር ሕጉን አነበበ እና በትጋት አሰላሰለ። ኢየሱስ ናትናኤልን የተናገረው ይህንን ሁኔታ ያመለክታል። ይሁን እንጂ ኢየሱስ ለናትናኤል በበለስ ሥር የነበረውን ሁኔታ ሲነግረው ይህ የአምላክ ልጅ እንደሆነ ተገነዘበ። እርግጥ ነው፣ ስለ ኢየሱስ በፊልጶስ በኩል ሰምቶ ነበር፤ ሆኖም እነዚህ ቃላት የወጡት ከራሱ ሁኔታ ጋር በተያያዘ ነው።

አይሁዶች የበለስ ዛፍ የእግዚአብሔርን መንግሥት እና የዓለምን መንግሥት የሚያገናኝ መሰላል ሆኖ እንደሚያገለግል ያምኑ ነበር። ስለዚህ እስራኤል ያንን ሚና ትጫወታለች። በዮሐንስ 1፡50-51 ኢየሱስም መልሶ፡— ከበለስ በታች አየሁህ ስላልሁህ ታምናለህን? ከዚህም የሚበልጥ ታያለህ። እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ ሰማይ ሲከፈት የእግዚአብሔርም መላእክት በሰው ልጅ ላይ ሲወጡና ሲወርዱ ታያላችሁ፡ አለው። እነሆ፥ የሰው ልጅ መሰላልን ይሠራል።

በዘፍጥረት 28፡12-13፡- “ሕልምም አለ፥ እነሆም መሰላል በምድር ላይ ተተክሏል፥ ራሱም ወደ ሰማይ ደርሶአል፤ እነሆም የእግዚአብሔር መላእክት ይወጡበት ይወርዱበትም። እነሆም፥ እግዚአብሔር በላዩ ቆሞ፡— እኔ የአባትህ የአብርሃም አምላክ የይስሐቅም አምላክ እግዚአብሔር ነኝ፤ የምትተኛባትን ምድር ለአንተና ለዘርህ እሰጣታለሁ።

ይህም ማለት መልእክተኞች (መላእክት) ወጥተው ወደ መሰላል (የሰው ልጅ) ይወርዳሉ ማለት ነው። የሰው ልጅ የሚለው አገላለጽ ምንም እንኳን የእግዚአብሔር ኃይል ቢኖረውም አሁንም ሰው መሆኑን ያጎላል። የእግዚአብሔር ኃይል ባለው በኢየሱስ ላይ የሚወጡትንና የሚወርዱትን መላእክት በተመለከተ፣ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች በአጠቃላይ መላእክቱ የኢየሱስ ጠባቂ መላእክት ናቸው ብለው ያስቡ ይሆናል።

ይህም ማለት ኃጢአትን የሠሩ መላእክት ፊተኛው ሰው አዳም በሚባል ሥጋዊ አካል ወደ ዓለም ተወልደው ኋለኛው አዳም በሚባል መንፈሳዊ አካል ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ተመልሰዋል። በዚህ ስፍራ፣ ሥጋዊ አካል በመስቀል ላይ መሞት ያለበትን አካል ያመለክታል፣ መንፈሳዊ አካል ደግሞ የተነሣውን የከበረ ሥጋን ያመለክታል። በማቴዎስ 22፡32 እኔ የአብርሃም አምላክ የይስሐቅም አምላክ የያዕቆብም አምላክ ነኝን? "እግዚአብሔር የሕያዋን አምላክ ነው እንጂ የሙታን አይደለም..." ሕያው የሚለው ቃል ትንሣኤን የሚያመለክት ሲሆን ትርጉሙም የዘላለም ሕይወት ነው።

በመጨረሻ፣ ኢየሱስ ለናትናኤል ያለው ነገር፣ “እኔ መሲህ ነኝ፣ አንተም በእግዚአብሔር መንግሥት ኃጢአት የሠራህ፣ በአፈርም ተይዞ በዓለም ላይ ሰው የሆንክ የመልአክ መንፈስ ነህ። አንተ ሥጋዊ የሆንክ መሞት አለብህ ነገር ግን በመሥዋዕቴ ከእኔ ጋር ትሞታለህ ራስህን ትቤዠዋለህ። " የኃጢያትህን ዋጋ ክፈለው፣ እናም አንተ በመንፈስ፣ ከእኔ ጋር ትንሳኤ ትሆናለህ፣ የክርስቶስን ልብስ ለብሰህ፣ እናም ከእኔ ጋር ወደ እግዚአብሔር መንግስት ትመለሳለህ። ናትናኤል መሲሑን በትጋት ይፈልግ ስለነበር የኢየሱስን ቃላት ሰምቶ ወዲያው ደቀ መዝሙሩ ሆነ።

የመጽሃፍ ቅዱስ ዋናው አንኳር የመስቀል ሞት እና ትንሳኤ ነው። ይህ ካልሆነ መጽሐፍ ቅዱስ አይደለም። ስለ መስቀሉ ሞት ወይም ስለ ትንሣኤ ብቻ ማውራት ግማሽ ወንጌል ይሆናል። ሁለቱ እውነተኛ ወንጌል ለመሆን ሁል ጊዜ አብረው መሆን አለባቸው። ይህን የመስቀል ሞትና ትንሳኤ ያለፈው ወይም የሩቅ ወደፊት ብለን ከተቀበልነው የገነት ደጅ የማይገቡትንም እንመስላለን። ቅዱሳን የእግዚአብሔር መንግሥት ያለፈው ወይም ወደፊት ሳይሆን አሁን እንዳለች መገንዘብ አለባቸው። የኢየሱስ በመስቀል ላይ መሞቱ እንደ ዘር መዝራት ነው፤ የኢየሱስ ትንሣኤ ደግሞ ፍሬ እንደማፍራት ነው። የኢየሱስ ትንሣኤ የበኩር ፍሬ ነው ተብሏል። በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡20 “አሁን ግን ክርስቶስ ላንቀላፉት በኩራት ሆኖ ከሙታን ተነሥቶአል።

የመጀመሪያው ሰው አዳም እና ኋለኛው ሰው አዳም የተለያዩ ፍጥረታት ሳይሆኑ አንድ ፍጡር (ክርስቶስ) ናቸው ስለዚህም መጽሐፍ ቅዱስ እንደ ሰው ይገልፃቸዋል። የተለያዩ ሚናዎችን በመጫወት ብቻ ተመሳሳይ ፍጡራን ናቸው. የመጀመሪያው ሰው አዳም ኃጢአት የሠሩትን የመላእክትን ኃጢአት ተሸክሞ በአፈር ውስጥ ታስሮ የኃጢአትን ሥጋ ለቀጣዩ ሰው የማስተላለፍ ኃላፊነት ነበረበት።

ኋለኛው አዳም የወደቁትን መላእክት ከኃጢአታቸው ለማዳን እና የትንሣኤ ሥጋን ሊሰጣቸው ወደ ዓለም የመጣው ክርስቶስ ነው። ከወላጆቻቸው ትንሣኤን ያገኘው አካል ወደ ሕይወት ይመለሳል ብለው የሚያምኑ ሰዎች ቆሻሻ ወደ ዘላለማዊ ሕይወት አካልነት እንደሚለወጥ ማመን ነው። ምድር ወደ ምድር ትመለሳለች፣ ትንሣኤ ደግሞ የዘላለም ሕይወት አካል ያለው አዲስ ፍጥረት መፍጠር ነው።

በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡21-25 “ሞት በሰው በኩል ስለ መጣ ትንሣኤ ሙታን በሰው በኩል ሆኖአልና። ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ እንዲሁ ሁሉ በክርስቶስ ደግሞ ሕያዋን ይሆናሉና። ነገር ግን እያንዳንዱ በራሱ ተራ ይሆናል፤ ክርስቶስ እንደ በኩራት ነው። በኋላም በመምጣቱ የክርስቶስ የሆኑት። በዚያን ጊዜ መንግሥቱን ለእግዚአብሔር አብ አሳልፎ በሰጠ ጊዜ፥ ፍጻሜው ይመጣል። አለቅነትን ሁሉና ሥልጣንን ሁሉ ኃይልንም በሻረ ጊዜ። ጠላቶቹን ሁሉ ከእግሩ በታች እስኪያደርግ ድረስ ሊነግሥ ይገባዋልና።

ተርጓሚው ፓሮሲያንን እንደ አድቬንት ስለሚተረጉመው፣ ትርጉሙ የተደረገው የኢየሱስን ዳግም መምጣት በሩቅ ወደ ፊት በማሰብ ይመስላል። ፓሬሲያን የእግዚአብሔር መገኘት ነው። ኢየሱስ ተመልሶ በትንሣኤ በተነሱ አማኞች ልብ ውስጥ ገባ ማለት ነው። ከዚያ በኋላ በማያምኑበት ሁሉ ላይ እንደ ሁለተኛ የፍርድ ምጽአት ይገለጣል። ስለዚህ ክርስቶስ በአማኞች ልብ ውስጥ ገብቶ የሺህ ዓመት መንግሥት ሲመሰርት ንጉሥ ሆኖ ይነግሣል።