እንደገና ማግባት የሚችሉት የሙሴ የፍቺ የምስክር ወረቀት ካሎት ብቻ ነው።

እንደገና ማግባት የሚችሉት የሙሴ የፍቺ የምስክር ወረቀት ካሎት ብቻ ነው።

 

በማርቆስ 10፡1-5 “ከዚያም ተነሥቶ በዮርዳኖስ ማዶ ወደ ይሁዳ አገር መጣ ሕዝቡም ደግሞ ወደ እርሱ ተሰበሰቡ። እንደ ልማዱም እንደገና አስተማራቸው። ፈሪሳውያንም ወደ እርሱ ቀርበው። ሰው ሚስቱን ሊፈታ ተፈቅዶለታልን? እሱን መፈተሽ. ሙሴ ምን አዘዛችሁ? ሙሴም የፍችዋን ጽሕፈት ጽፎ ሊፈታት ፈቀደ አሉ። ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፡— ስለ ልባችሁ ጥንካሬ ይህን ትእዛዝ ጻፈላችሁ።» መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚናገረው ሙሴ ሊፈታ ለሚፈልግ ልበ ደንዳና ሁሉ የፍቺን የምስክር ወረቀት እንዲጽፍ ፈቀደ።

በመሠረቱ፣ ሁሉም ሰዎች በመንፈሳዊ አመንዝሮች እና ልበ ደንዳኖች ናቸው። ምዕራፍ 10 ከቁጥር 11-12 እንዲህም አላቸው። ሴትም ባልዋን ፈትታ ሌላ ብታገባ ታመነዝራለች። ነገር ግን በሙሴ የፍቺ የምስክር ወረቀት እንደገና ማግባት ትችላለች እንጂ ማመንዘር አትችልም።

የሙሴ የፍቺ የምስክር ወረቀት በመንፈሳዊ ምን ማለት ነው? በሮሜ 7፡2-3 “ባል ያላት ሴት ባልዋ በሕይወት እስካለ ድረስ በሕግ ታስራለችና። ባልዋ ቢሞት ግን ከባሏ ሕግ ተፈታች። ስለዚህ እርስዋ ባልዋ በሕይወት ሳለ ለሌላ ወንድ ብታገባ አመንዝራ ትባላለች፤ ባልዋ ቢሞት ግን ከሕግ አርነት ወጥታለች። እርስዋም ለሌላ ወንድ ብትሆን አመንዝራ አትሆንም።

በምዕራፍ 7 ከቁጥር 4-5 "ስለዚህ፥ ወንድሞቼ ሆይ፥ እናንተ ደግሞ በክርስቶስ ሥጋ ለሕግ ሞታችኋል። ለእግዚአብሔር ፍሬ እንድናፈራ ከሙታን ለተነሣው ለሌላው ትጋቡ። በሥጋ ሳለን ከሕግ የሆነው የኃጢአት መሻት ለሞት ፍሬ ሊያፈራ በብልቶቻችን ውስጥ ይሠራልና።

እንደ ሰዎች ለእኛ ሁለት ትርጉሞች አሉን። በዘፍጥረት 2፡7 ላይ “እግዚአብሔር አምላክም ሰውን ከምድር አፈር አበጀው በአፍንጫውም የሕይወት እስትንፋስን እፍ አለበት ። ሰውም ሕያው ነፍስ ሆነ። መንፈስም ከአፈር ጋር ተዋሕዶ (አገባ) ነፍስም የተባለ ሰው ሆነ ነገር ግን በሕግ የታሰረ በመሆኑ ኃጢአተኛ ሆነ። መንፈስ ማለት የእግዚአብሔር ልጅ ማለት ሲሆን አፈር ደግሞ የሰው ልጅ ማለት ነው። እነዚህ ሁለቱ ስላገቡ እግዚአብሔር ሟች አደረጋቸው።

መንፈስ መንፈሳዊ ማንነትን የሚያመለክት ሲሆን ቆሻሻ ደግሞ አካላዊ ማንነትን ያመለክታል። መንፈሱ ሥጋዊ ማንነትን ስላገባ፣ አንድ ሰው ለእግዚአብሔር ሙት ይሆናል። ግን ሲፋቱ ምን ይሆናል? በሌላ አነጋገር ባልየው፣ የሥጋው ማንነት ቢሞት (ራስን መካድ፣ ራስን መስቀል)፣ ለእግዚአብሔር ፍሬ እንድናፈራ ወደ ሌላ፣ ከሙታን ወደ ተነሣው መሄድ እንችላለን ይባላል። .

ሌላው ከሙታን የተነሳው ክርስቶስ ማለት ነው። በመስቀል ላይ ከሞተው ኢየሱስ ጋር በአንድነት መሞት የሥጋን ሞት ያመለክታል። ስለዚህ, መንፈሳዊው ሰው ከሞት ከተነሳው ክርስቶስ ጋር አንድ ሆኖ በትንሣኤ አንድ ላይ በመሳተፍ አዲስ ጋብቻን ይፈጥራል. እዚህ ላይ፣ በሙሴ የተሰጠው የፍቺ የምስክር ወረቀት የኢየሱስ በመስቀል ላይ መሞቱ ነው፣ ይህም ሥጋዊ ሞትን ያረጋግጣል። ከኢየሱስ የመስቀል ሞት ጋር አንድ መሆን ትርጉሙ ሥጋዊ ማንነት በሕጋዊ መንገድ (ሕግ) እንደሞተ ማወጅ ነው። ለሕግ ስለሞተ ለሕግ ነፃ ነው። በሮሜ 7፡2 “ባል ያላት ሴት ባልዋ በሕይወት እስካለ ድረስ በሕግ ታስራለችና። ባልዋ ቢሞት ግን ከባሏ ሕግ ተፈታች።

በገላትያ 4፡29-30 ከህግ በታች ባሉ እና በተስፋው ስር ባሉ መካከል ንፅፅር ተደርጓል። ‹ነገር ግን እንደ ሥጋ የተወለደው እንደ መንፈስ የተወለደውን በዚያን ጊዜ እንዳሳደደው አሁን ደግሞ እንዲሁ ነው። ነገር ግን መጽሐፍ ምን ይላል? ባሪያይቱንና ልጇን አውጣ፤ የባሪያይቱ ልጅ ከጨዋይቱ ልጅ ጋር አይወርስምና።

በሕጉ መሠረት የተወለደ ሥጋዊ ማንነትን ( እስማኤልን ) የሚያመለክት ሲሆን በመንፈስ ቅዱስ መሠረት የተወለደ ደግሞ መንፈሳዊ ማንነትን (ይስሐቅን) ያመለክታል። ከሥጋ የተወለደ ሥጋዊ ማንነት ከመንፈስ ቅዱስ የተወለደ መንፈሳዊ ማንነትን ያሳድዳል። ለዛም ነው መንፈሣዊው ሰው በሰው ልብ ውስጥ ሊገለጥ የማይችለው፣ ሥጋዊ ማንነትም የበላይ ሆኖ የሚገዛው። ይሁን እንጂ ሥጋዊ ማንነትን ማባረር ማለት ነው። አካላዊ ራስን የማባረር መንገድ የፍቺ የምስክር ወረቀት ማግኘት ነው። ሙሴ የሰጠው የፍቺ የምስክር ወረቀት የኢየሱስ ክርስቶስ የመስቀል ላይ ሞት ነው። ይህንን የምስክር ወረቀት ለመቀበል በመስቀል ላይ ከሞተው ኢየሱስ ጋር አንድ ሆነዋል። መስቀሉን ማንሳት ስጋዊ ማንነትን ማስወጣት ብቸኛው መንገድ ነው።

ከህግ ነፃ ለመሆን ብቸኛው መንገድ በመስቀል ላይ ሞት ነው። በመስቀል ላይ ለሕግ ሳይሞት "መንፈስ ቅዱስን ተቀበለ" ማለት መንፈሳዊ ምንዝር ነው። በሕግ ታስራ መንፈስ ቅዱስን አገኘሁ የሚል ሰው አመንዝራ ነው ይባላል። ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ ለህግ ካልሞትክ በቀር፣ ሁላችሁም በሕግ የታሰሩ ናችሁ። ከሕግ በታች ያለ ሁሉ ኃጢአተኛ ነው። ብዙ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች ለሕግ ሞተው ባይሆኑም ከሕግ በታች አይደሉም ብለው ያስባሉ። ስለዚህ መንፈስ ቅዱስን ተቀበሉ ይላሉ። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን ካልተቀበሉ ዝሙት አዳሪዎች ናቸው። ነገር ግን፣ ቅዱሳን ወደ ክርስቶስ ሲገቡ፣ በተሰቀለው የክርስቶስ አካል ለህግ ይሞታሉ።

በሮሜ 8፡1-5 “እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም። በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና። የሕግም ጽድቅ በእኛ ይፈጸም ዘንድ፥ ከሥጋ የተነሣ ስለደከመ ሕጉ ያላደረገውን፥ እግዚአብሔር የገዛ ልጁን በኃጢአተኛ ሥጋ ምሳሌ ስለ ኃጢአትም ልኮ በሥጋ ኃጢአት ኰነነ። እንደ መንፈስ ፈቃድ እንጂ እንደ ሥጋ ፈቃድ የማይመላለሱ። እንደ ሥጋ ፈቃድ የሚኖሩ የሥጋን ነገር ያስባሉና። እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖሩ ግን የመንፈስን ነገር

ሥጋን የሚከተሉ ሥጋዊ ማንነታቸውን ያመለክታሉ መንፈስን የሚከተሉ ደግሞ መንፈሳዊ ማንነትን ያመለክታሉ። እነዚህ ሁለቱ የተለያዩ ሰዎች አይደሉም፣ ነገር ግን በአንድ ሰው ውስጥ በልብ ውስጥ ይታያሉ። ስለዚህ መንፈሳዊው ሰው ከሥጋዊ ራስን ጋር በመታገል ድልን መቀዳጀት አለበት ማለት ነው።

የሙሴን የፍቺ የምስክር ወረቀት (በመስቀል ላይ ሞት) ከተቀበሉ በኋላ, በይፋ አዲስ ጋብቻ መግባት ይችላሉ. ይህ ከሞት ከተነሳው ክርስቶስ ጋር አንድነት ነው። የሰማይ የሰርግ ድግስ ይፈጸማል። አሁን ባለው ትንሳኤ የማያምኑ አሁንም እየታገሉ ነው።