እንዲመጣ መንገዱን አቅኑለት።

እንዲመጣ መንገዱን አቅኑለት።

 

ማርቆስ 1፡1-76 “የእግዚአብሔር ልጅ የኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል መጀመሪያ። እነሆ፥ መንገድህን በፊትህ የሚጠርግ መልክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ ተብሎ በነቢያት እንደ ተጻፈ። የጌታን መንገድ አዘጋጁ ጥርጊያውንም አቅኑ እያለ በምድረ በዳ የሚጮኽ ሰው ድምፅ። ዮሐንስ በምድረ በዳ አጠመቀ፣ ለኃጢአትም ስርየት የንስሐን ጥምቀት ሰበከ። የይሁዳም አገር ሁሉ የኢየሩሳሌምም ሰዎች ወደ እርሱ ይወጡ ነበር፥ ኃጢአታቸውንም እየተናዘዙ በዮርዳኖስ ወንዝ ከእርሱ ይጠመቁ ነበር። ዮሐንስም የግመል ጠጉር ለብሶ በቁርበት መታጠቂያ ነበረው። ወገብ; አንበጣና የበረሃ ማር በላ።

የእግዚአብሔር ልጅ የኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል በኢሳይያስ ጽሑፎች ውስጥ ተገልጧል።

‹መልክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ› መልእክተኛዬ ማለት መጥምቁ ዮሐንስ ማለት ነው። ይህ መጥምቁ ዮሐንስ ኤልያስ ነው፣ በሚልክያስ እንደታየው (ምዕራፍ 4፣ ቁጥር 5)። ‹እነሆ ታላቁና የሚያስፈራው የእግዚአብሔር ቀን ከመምጣቱ በፊት ነቢዩን ኤልያስን እልክላችኋለሁ፡› ታላቁና የሚያስፈራው የእግዚአብሔር ቀን በኢዩኤል 2፡31-32 በሰፊው ተጠቅሷል።” ፀሐይ ትሆናለች። ታላቁና የሚያስፈራው የእግዚአብሔር ቀን ሳይመጣ ወደ ጨለማ ጨረቃም ወደ ደም ተለወጡ። የእግዚአብሔርንም ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል፤ እግዚአብሔር እንደ ተናገረ በጽዮን ተራራና በኢየሩሳሌም መዳን ይሆናልና፤ እግዚአብሔርም ወደ እርሱ የሚጠራቸው ቅሬታዎች አሉ።

ነቢዩ ኢዩኤል ስለዚያ ታላቅ እና አስፈሪ ቀን ስለመገለጥ ተናግሯል ኢዩኤል 2፡28-30። “ከዚያም በኋላ እንዲህ ይሆናል፤ መንፈሴን በሥጋ ለባሽ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችሁም ትንቢት ይናገራሉ፥ ሽማግሌዎቻችሁም ሕልም ያልማሉ፥ ጎበዞቻችሁም ራእይ ያያሉ፤ ደግሞም በዚያ ወራት በባሪያዎችና በሴቶች ባሪያዎች ላይ መንፈሴን አፈስሳለሁ። በሰማይና በምድር ላይ ድንቆችን፥ ደምንና እሳትን የጢስንም ዓምድ አሳይ።

የኢየሱስ ደቀ መዝሙር የነበረው ጴጥሮስ በጰንጠቆስጤ ዕለት መንፈስ ቅዱስን ተቀብሎ ለሰዎች መናገር የጀመረው ኢዩኤል በተናገረው መሠረት ነው። ( የሐዋርያት ሥራ 2:16 ) በሐዋርያት ሥራ 2:5 ላይ “ከሰማይም በታች ካሉ ሕዝብ ሁሉ የተውጉ አይሁድ በኢየሩሳሌም ይቀመጡ ነበር።

በጰንጠቆስጤ ዕለት ምሑር አይሁዶች ከባዕድ አገር ወደ ኢየሩሳሌም መጥተው ደቀ መዛሙርቱ በተለያዩ ቋንቋዎች ሲናገሩ ሰሙ። በመገረምና በመደነቅ እርስ በርሳቸው ሲነጋገሩ ጴጥሮስ የኢዩኤልን ቃል ጠቅሶላቸዋል። ጴጥሮስ በኢዩኤል 2፡20 ላይ ነቢዩ ኢዩኤል በተናገረው ላይ ተጨማሪ አስተያየት ሰጥቷል። "ታላቁና የተከበረው የእግዚአብሔር ቀን ሳይመጣ ፀሐይ ወደ ጨለማ ጨረቃም ወደ ደም ይለወጣሉ"

እነዚህ ቃላት ከማቴዎስ 24፡29 ይዘት ጋር ተመሳሳይ ናቸው። "ከዚያም ወራት መከራ በኋላ ወዲያው ፀሐይ ይጨልማል, ጨረቃም ብርሃንዋን አትሰጥም, ከዋክብትም ከሰማይ ይወድቃሉ, የሰማያትም ኃይላት ይናወጣሉ" ስለዚህ, የቤተክርስቲያን ሰዎች ስለ በመጨረሻው ዘመን ማለትም ኢየሱስ ወደ አየር በሚመለስበት ጊዜ የሚመጣ ታላቅ መከራ። በተጨማሪም፣ በማቴዎስ 24፡30፣ “በዚያን ጊዜም የሰው ልጅ ምልክት በሰማይ ይታያል፣ በዚያን ጊዜም የምድር ወገኖች ሁሉ ዋይ ዋይ ይላሉ፣ የሰው ልጅም በሰማይ ደመና ሲመጣ ያዩታል። በኃይልና በታላቅ ክብር።” በዚህ ቃል ሰዎች ኢየሱስ በመጨረሻው ቀን በአየር ላይ እንደሚመጣ ይናገራሉ።

ነገር ግን እነዚህ ቃላቶች በዘመኑ መጨረሻ የኢየሱስን ዳግም ምጽአት በምድር ላይ አያሳዩም ነገር ግን የክርስቶስ ዳግም ምጽአት በአማኞች ልብ ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደታነጸው ቤተመቅደስ መግባትን ያመለክታሉ። ይሖዋ በአገልጋዮቼ ላይ መንፈሴን (መንፈስ ቅዱስን) እንደሚያፈስ በነቢዩ ኢዩኤል በኩል ተናግሯል።

ወደፊት መንፈስ ቅዱስ የሚወርድባቸው የይሖዋ አገልጋዮች በመስቀል ሞት ከክርስቶስ ጋር አንድነት እንዳላቸው የሚያምኑ ቅዱሳን ናቸው። አሁን ባለው ትንሳኤ ለሚያምኑ አማኞች አሮጌው ማንነታቸው (የቀድሞው ቤተመቅደስ) ፈርሷል እና በልባቸው አዲስ ቤተመቅደስ ተሰራ።

የአሮጌው ቤተ መቅደስ መፍረስ በማቴዎስ ወንጌል ላይ የሰማይ ኃይል እንደሚንቀጠቀጥ ተገልጧል። እንዲያውም የኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ (አሮጌው ቤተመቅደስ) በ70 ዓ.ም ፈርሷል።መጽሐፍ ቅዱስ ደግሞ ሰዎች ክርስቶስን በኃይልና በክብር ሲመጣ ያዩታል፣ “የክርስቶስም እይታ ወደ ቅዱሳን ልብ ሲገባ” ይላል። ይህ በአማኞች ልብ ውስጥ የክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት ነው። የክርስቶስ ዳግም ምጽአት በአሁኑ ትንሳኤ ለሚያምኑ ነው።

"የጌታን መንገድ አዘጋጁ መንገዱንም አቅኑ" መንገዱ የኢየሱስ ክርስቶስ መንገድ ነው። በኤልያስ መንፈስ ወደ አለም የተወለደ መጥምቁ ዮሐንስ የኢየሱስ ክርስቶስን መንገድ አቀና። እስከዚያው ድረስ ነቢያት የኢየሱስ ክርስቶስን መምጣት በተለያየ መንገድ እየሰበኩ ነበር አሁን ግን መጥምቁ ዮሐንስ መልእክቱን በቀጥታ ሊሰብክ ነው።

ገነት (ሄ ባሲሊያ ቶን ኡራኖን) ቀረበ ማለት ነው። በኤልያስና በሰማይ (ገነት በልብ፡ ትንሣኤ) መካከል ያለው ግንኙነት ምንድን ነው? የትንሣኤ እምነት ነው። ኤልያስ ሞቱን ከማየት ይልቅ በእሳት ሰረገላ ወደ ሰማይ አረገ። ይህ ማለት ኢየሱስ ሲሞት ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶ ወደ ሰማይ እንደሚያረገው ዓይነት የዘላለም ሕይወት አካል ይዞ ወደ ሰማይ መውጣት ማለት ነው። ስለዚህ በመጨረሻ፣ በመጥምቁ ዮሐንስ የሚሰበከው መንግሥተ ሰማያት ትንሣኤና የእግዚአብሔር መንግሥት በልብ ነው።

ዮሐንስ በምድረ በዳ አጠመቀ፣ ለኃጢአትም ስርየት የንስሐን ጥምቀት ሰበከ። 』

የትንሣኤ ቅድመ ሁኔታ ከመስቀል ሞት ጋር አንድነት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ ይህንን ከጥምቀት ጋር ያገናኘዋል። በሮሜ 6፡3 “ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን?” መጥምቁ ዮሐንስ የተናገረው ስለ ውሃ ጥምቀት ብቻ ነው። የውሃ ጥምቀት የኃጢአት ሞት ማለት ነው። ይሁን እንጂ ኢየሱስም ከመጥምቁ ዮሐንስ እጅ ተጠመቀ። በማቴዎስ 3፡13-15 “ኢየሱስም በዮሐንስ ሊጠመቅ ከገሊላ ወደ ዮርዳኖስ መጣ። ዮሐንስ ግን፡— እኔ በአንተ ልጠመቅ ያስፈልገኛል አንተም ወደ እኔ ትመጣለህን? ኢየሱስም መልሶ። አሁንስ ፍቀድልኝ፤ እንዲሁ ጽድቅን ሁሉ መፈጸም ይገባናልና አለው። ከዚያም ፈቀደለት።

ኢየሱስ መጠመቅ ማለት በአለም ላይ ላሉ ኃጢአተኞች ሁሉ ስርየትን ለመስጠት ከኃጢአት አካል ጋር መሞት ማለት ነው። በዚህ ጊዜ የኃጢአት አካል የመጀመሪያው ሰው አዳም (አሮጌው ሰው) እና ኋለኛው ሰው አዳም (ኢየሱስ) በመጀመርያ ሰው ያሉትን ሁሉ ይቤዣቸዋል (በመስቀል ላይ በሞት)። በማቴዎስ 3፡11 “እኔም ለንስሐ በውኃ አጠምቃችኋለሁ። ጫማውን እሸከም ዘንድ የማይገባኝ ከእኔ በኋላ የሚመጣው ግን ከእኔ ይበረታል እርሱ በመንፈስ ቅዱስ በእሳትም ያጠምቃችኋል።

በእሳት መጠመቅ የአሮጌው ራስን (ሥጋዊ ነፍስ) ሞትን ይወክላል። ነፍስ እንደ ልብስ ናት. አሮጌውን ነፍስ በመንፈስ ቅዱስ እሳት ማቃጠል። ይህ ፍርድን ያመለክታል. ይህ በሰዶምና በገሞራ የተገለጠው ፍርድ (ሁለተኛ ሞት) ነው። ስለዚህ በመንፈስ ቅዱስ እሳት የተቃጠሉት በእግዚአብሔር ዘንድ ለሁለተኛው ሞት እንደ ተፈረደባቸው ይቆጠራሉ።

የውሃ ጥምቀት የኃጢአት ሞት ነው፣የእሳት ጥምቀት ደግሞ የነፍስ ሞት ነው። የእነዚህ ሁለቱ ጥምረት የኢየሱስን በመስቀል ላይ መሞትን ያስከትላል። ከኢየሱስ የመስቀል ሞት ጋር አንድ መሆን ማለት ለኃጢአት መሞት እና ለነፍስ መሞት ማለት ነው። ክርስቶስም እንደ አዲስ ሰው ተነሥቷል (አዲስ ነፍስ፡ መንፈሳዊ አካል) እና በመስቀል ላይ ከኢየሱስ ጋር የተዋሐዱት በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተነሥተዋል። በሌላ አነጋገር፣ እግዚአብሔር ለአማኞች አዲስ አካል ይሰጣል። ስለዚህም ቅዱሳን አሮጌው ሰውነታቸው ይሞታል እናም የአዲሱን ማንነት (ትንሳኤ፡ የክርስቶስን ልብስ) ይለብሳሉ። ሮሜ 6፡5 "ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተካከልን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ እንሆናለን"

ዮሐንስ የግመል ጠጉር ለብሶ በቁርበት መታጠቂያ ነበረው። ወገብ; አንበጣና የበረሃ ማርም በላ። ግመል ሕግን ያመለክታል. የፈርዖን ባሪያ እስራኤል በህግ ስር ያለ ሰው አምሳል ነው። እናም ከዘፀአት በፊት, አሥረኛው እና የመጨረሻው መቅሰፍት, የበኩር ልጅ ሞት (የበጉ ሞት), ይታያል. ሕዝቡም የበጉን ደሙን በበሩ መቃኖችና በጉበኑ ላይ ቀባው የበጉ ሥጋም ፈጥኖ በላ። በወገባቸው ላይ የቆዳ ቀበቶ ለብሰው ለመውጣት ተዘጋጁ።

አንበጣዎች ፍርድን ያመለክታሉ። የበኩር ልጅ ሞት ግብፃዊም ሆነ እስራኤላዊ ሁሉም ሰው መሞቱን ያመለክታል። ነገር ግን የበግ ሥጋ (የእሳት ጥምቀት) መብላት ማለት እስራኤላውያን ከአሮጌው ማንነታቸው ከበኩር ልጅ (የመጀመሪያው አዳም) ጋር ሞተው አዲስ ሕዝብ ሆኑ ማለት ነው። ቀይ ባህር ለሁለት ተከፍሎ የገባው ሁሉ ሰጠመ። (የውሃ ጥምቀት) ግብፃውያንም ሆኑ እስራኤላውያን ሁሉም ሰው ሞተ። ይህ ሞት በኃጢአት ምክንያት በመስጠም ሞት ነው። ነገር ግን ከቀይ ባህር ያመለጡት እስራኤላውያን ለኃጢአት ሞተዋል (በመስቀል ላይ መሞት) ግን በእግዚአብሔር ቸርነት ለጽድቅ (ትንሣኤ) ሕያው ሆነዋል።

የዱር ሰማያዊ የከነዓንን ምልክት ያመለክታል። ከነዓን ወተትና ማር የምታፈስስ የተስፋዋ ምድር ናት። ኢየሱስ በዮርዳኖስ ወንዝ እንደተጠመቀ በምድረ በዳ የተወለዱ አዳዲስ ሰዎችና ልጆች ከኢያሱ (ኢየሱስ) እና ካሌብ (ከአሕዛብ) ጋር ወደ ተስፋይቱ ምድር ገቡ። ከነዓን የትንሣኤ ምሳሌ ነው። ከምድረ በዳ ወደ ከነዓን መግባት ማለት “ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ የሞቱት ከክርስቶስ ጋር ተነሥተዋል” ማለት ነው።

የክርስቶስ ወንጌል ማለት “በመስቀል ላይ ያለ ሞት” እና “የአሁኑ ትንሣኤ” ማለት ነው። ወንጌል የምስራች ነው። አሁን ያለው ትንሣኤ በእውነት መልካም ዜና ነው። ይሁን እንጂ በዛሬው ጊዜ ያለውን ትንሣኤ የሚቀበሉ ብዙ ሰዎች የሉም። ምክንያቱም በሥጋዊ ዓይን ነው የሚመለከቱት።