መዳን የሚለው ቃል ትርጉም

መዳን የሚለው ቃል ትርጉም

 

በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነውና።" ይህ ማለት መንፈሱ በአፈር ውስጥ ስለተያዘ፣ የተጠመደው መንፈስ መዳን አለበት ማለት ነው።

በመክብብ 12፡7 ላይ “አፈር ወደ ምድር እንደነበረው ይመለሳል መንፈስም ወደ ሰጠው ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። አቧራ በዚህ መንገድ ይገለጻል ምክንያቱም የሰው አካል ከአቧራ የተሰራ ነው. በአፈር ውስጥ የታሰሩ መናፍስትም ወደ እግዚአብሔር ይመለሳሉ እና ይህን ለማድረግ የገነትን ደጆች ፈልገው ይግቡ። የገነትን ደጅ ካላገኙ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መግባት አይችሉም።

መንፈሱ በመጀመሪያ የመልአክ መንፈስ ነው ነገር ግን በእግዚአብሔር መንግስት ኃጢአት የሰሩ መላዕክቶች ቦታቸውን አልጠበቁም ኃጢአትንም አልሰሩም ስለዚህ እግዚአብሔር የመላእክትን ልብስ አውልቆ ቁሳዊውን ዓለም ፈጠረ በአፈር ውስጥ አስሮአቸዋል። ( ይሁዳ 1:6፣ 2 ጴጥ. 2:4 ) ንሕና እውን ንየሆዋ ኽንረክብ ንኽእል ኢና። ለዛም ነው ሰዎች ነፍስ የተባሉት የመንፈስና የምድር ጥምር ሕያዋን ፍጡር የሆኑት። በሌላ አነጋገር መንፈሱ የነፍስን ልብስ ለብሷል ማለት ነው።

መንፈስ ድነትን ለማግኘት የእግዚአብሔርን መንግሥት ልብስ (መንፈሳዊ አካል) መልበስ አለበት ነገር ግን መንፈስ ሥጋዊ አካልን (ነፍስን) በዓለም ላይ ለብሷል። ሥጋዊ አካል (ትኩስ) በሥጋዊ አካል የተፈጠረው ነፍስ (ሥጋዊ ልብስ) ነው። ነገር ግን የእግዚአብሔር መንግሥት ልብስ የሆነው መንፈሳዊ አካል (የጽድቅ ልብስ) በእግዚአብሔር የተሠራ ነው። ሥጋዊ አካል ከወላጆች ነው, መንፈሳዊ አካል ደግሞ ከእግዚአብሔር ነው. ሁለቱም ነፍሳት ተብለው ሊጠሩ ይችላሉ; ሥጋዊ ነፍስ መሞት አለባት፣ መንፈሳዊ ነፍስ ግን የዘላለም ሕይወት አላት።

ስለዚህ መዳን የነፍስ መዳን ይሆናል። መንፈሱ ከተወለደ ጀምሮ ለብሳ የነበረችው ነፍስ ስትሞት እና የዘላለም ህይወት ባላት ነፍስ ስትተካ መንፈስ እና ነፍስ በመጨረሻ ወደ እግዚአብሔር መንግስት መግባት ይችላሉ። በያዕቆብ 5፡20፡- “ኃጢአተኛውን ከተሳሳተበት መንገድ የሚመልስ ነፍስን ከሞት እንዲያድን የኃጢአትንም ብዛት እንዲደብቅ ይወቅ። በ1ኛ ጴጥሮስ 1፡9 “ፍጻሜውን በመቀበል” ስለ እምነታችሁ የነፍሳችሁም መዳን ነው።

ሰው ሲሞት የሰውነት ሞት ማለት ነው። ሥጋ ሲሞት ሰው ሲወለድ የሚቀበለው ነፍስም ትሞታለች። ስለዚህ መንፈሱ ራቁቱን ይሆናል። አዲስ ልብስ ካልለበሰ መንፈሱ ወደ ሲኦል ይገባል እና በሁለተኛው ሞት ይፈረድበታል። ነገር ግን አካሉ በህይወት እያለ ነፍስ የተባለውን ልብሱን ይለውጣል። ያ የእግዚአብሔር ጸጋ የኢየሱስ ክርስቶስ መስቀልና ትንሣኤ ነው። ይህ የሚፈጸመው በእምነት ነው፣ እና አማኞች እግዚአብሔርን ትተው ኃጢአተኞች መሆናቸውን ሲገነዘቡ፣ ራሳቸውን በዓለም ውስጥ እንደታሰሩ እና ንስሐ ለመግባት እና ወደ እግዚአብሔር እንዲመለሱ ሲጸልዩ፣ እግዚአብሔር ጸጋን ይሰጣል።

ሟች የሆነችው ሥጋችን (ነፍሳችን) ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ እንደሞተች ስናምን እግዚአብሔር በንስሐ ለሚመለሱት መንፈሳዊ አካልን (ነፍስን) ያስቀምጣል። ትንሣኤ መንፈሳዊ አካል (ልብስ) የሚሰጠን ነው። ስለዚህ በሮሜ 6፡5 ላይ “በሞቱም ምሳሌ አብረን ከተከልን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ እንሆናለን።

አማኝ መሆንን በተመለከተ፡- በሌሎች ሃይማኖቶች እንደሚታየው ጠንክሮ በመስራት፣ ራስን በማሰብ፣ ራስን ባዶ በሆነ ሕይወት በመምራት እና እግዚአብሔርን በመምሰል የሚሳካ አይደለም።

የንስሐ ሰው ነፍስ ከኢየሱስ ጋር የሚሞተው በእምነት ብቻ ነው። ይህ እምነት ሀሳባችንን (ተፈጥሯዊ ማንነታችንን) ስንክድ በእግዚአብሔር የተሰጠ እምነት ይሆናል። በገላትያ 3፡23-27 “ነገር ግን እምነት ሳይመጣ ሊገለጥ ላለው እምነት ተዘግተን ከሕግ በታች እንጠበቅ ነበር። ስለዚህ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕጉ ወደ እኛ ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ነበር። እምነት ከመጣ በኋላ ግን በትምህርት ቤት መምህር ሥር አይደለንም። በእምነት በኩል ሁላችሁ በክርስቶስ ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጆች ናችሁና። ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋልና።

አማኞች አዲስ ነፍስ ሲለብሱ እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ የሚፈጥረው ይህንን ነው። ይህም የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ይባላል። የቀድሞዋ ነፍስ ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ በመዋሐድ መሞት የመንፈስ ቅዱስ እሳት ጥምቀት ይባላል። የመንፈስ ቅዱስ የእሳት ጥምቀት ፍርድን (በመስቀል ላይ ሞትን) ያሳያል፣ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ደግሞ ትንሣኤን ያመለክታል። ሁሉም ነገር የሚቆጣጠረው በመንፈስ ቅዱስ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የተነሣ አካልን ለተቀበሉ አማኞች በልባቸው ውስጥ ቤተመቅደስ ተሠርቷል። ቤተመቅደስ ማለት የክርስቶስ አካል ማለት ነው። በዮሐንስ 2፡19-21 ኢየሱስ መለሰ እንዲህም አላቸው፡— ይህን ቤተ መቅደስ አፍርሱት፥ በሦስት ቀንም አነሣዋለሁ። አይሁድም። ይህ ቤተ መቅደስ ከአርባ ስድስት ዓመት ጀምሮ ይሠራ ነበር፥ አንተስ በሦስት ቀን ታነሣዋለህን? አሉ። እርሱ ግን ስለ ሰውነቱ ቤተ መቅደስ ተናገረ። 』የአካሉ ቤተ መቅደስ ማለት የትንሣኤ አካል ማለት ነው። ስለዚህ፣ በአሁኑ ጊዜ፣ ቅዱሳን ተነሥተዋል ብለው ለሚያምኑ ቤተ መቅደሱ ተሠርቷል።

የእግዚአብሔር መንግሥት (መንግሥተ ሰማያት) ቤተ መቅደሱ በተሠራላቸው ሰዎች ልብ ውስጥ እንደገባች ይነገራል። ገነት (ሄ ባሲሊያ ቶን ኡራኖን በግሪክ)፣ በማቴዎስ ወንጌል ውስጥ ብቻ የሚታየው፣ በአማኞች ልብ ውስጥ ያለውን ቤተመቅደስን ያመለክታል። በማቴዎስ 3፡2 ላይ፡- “መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሐ ግቡ በሉ። ቅዱሳን የእግዚአብሔርን መንግሥት በር አግኝተዋል። የእግዚአብሔር መንግሥት መግቢያ በር የተነሣው የክርስቶስ አካል ነው፣ ያም የቤተ መቅደሱ መቋቋም፣ እና ቅዱሳን ወደ ቤተመቅደስ ይገባሉ። በ1ኛ ቆሮንቶስ 3፡16 “የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እንደሆናችሁ የእግዚአብሔርም መንፈስ እንዲኖርባችሁ አታውቁምን?” የትንሣኤ አካል (አዲስ ነፍስ) ለመሆን የቀደመችው ነፍስ ከኢየሱስ መስቀል ጋር አንድ መሆን አለባት። ቅዱሳን መሞቱን ማመን አለባቸው።

መዳን የሚገኘው ሰውነት ሲሞት ሳይሆን አካል ሲሞት ነው። የቀደመችው ነፍስ ትሞታለች (ሁለተኛ ሞት) እና አዲስ ነፍስ (ትንሳኤ) ከሰማይ ተወልዳለች (የመጀመሪያው ትንሣኤ)። በዚህ ምድር ላይ ያሉ ሰዎች ሁሉ እግዚአብሔርን በመቃወም ኃጢአተኞች ሆነዋል፣ እናም ወደ እግዚአብሔር ንስሐ ባለመግባታቸው እና የእግዚአብሔርን መንግሥት ተስፋ ስለሌላቸው መንፈሳቸው ወደ ሲኦል ሄዶ በሁለተኛው ሞት ተፈረደባቸው።

ነገር ግን አማኞች በህይወት እያሉ የእግዚአብሔርን ፍርድ (ሁለተኛ ሞት) አስቀድመው ይቀበላሉ። ለመጥቀስ ያህል፣ የመጀመሪያው ሞት የእግዚአብሔር መንግሥት መንፈስ በቁሳዊው ዓለም ውስጥ ሲታሰር ነው። ሁለተኛው ሞት ደግሞ አንዱ ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ መሞቱን ማመን ነው። ያኔ፣ እንደ ክርስቶስ ትንሳኤ በተመሳሳይ መንገድ ትንሳኤ እንሆናለን። የክርስቶስ ትንሳኤ የበኩር ፍሬ ተብሎ ይጠራል, እና ቅዱሳን ደግሞ በመጀመሪያው ፍሬ ስለሚካፈሉ, የመጀመሪያው ትንሣኤ ይባላል.

በመጀመሪያው ትንሣኤ ያልተካፈሉት በገሃነም ወጥመድ ውስጥ ይወድቃሉ, እና በሁለተኛው ትንሳኤ አካል ውስጥ ነጭ ዙፋን ፍርድ (ሁለተኛ ሞት) ይቀበላሉ. በሲኦል የታሰረው ራቁት መንፈስ በሁለተኛው ትንሣኤ የፍርድ ሥጋ (ነፍስ) ይለብሳል። በምሳሌያዊ ሁኔታ ቢገለጽም፣ በማርቆስ 9፡48-49 “ትላቸው በማይሞትበት፣ እሳቱም በማይጠፋበት” ይላል። “እያንዳንዱ በእሳት ይቀመማልና፣ መሥዋዕትም ሁሉ በጨው ይቀመማል” የሚል አስፈሪ አገላለጽ አለ።

አማኞች የነፍስ መዳን ለምን እንደሆነ እንዲያውቁ ይህንን መርሆ በሚገባ ሊረዱት ይገባል። ሁሉም አማኞች የሚድኑት በኢየሱስ ስላመኑ ብቻ ሳይሆን ከኢየሱስ ጋር መሞትን እና ከክርስቶስ ጋር መነሳታቸውን ሲያምኑ ግን ይድናሉ። አማኞች ንስሐ መግባት አለባቸው እና እግዚአብሔርን ከመቃወም መመለስ አለባቸው። እሱ የሚያመለክተው በዓለም ውስጥ የሚፈጸሙትን ኃጢአቶች አይደለም, ነገር ግን በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ኃጢአት የሚሠሩትን ኃጢአት ነው. በሌላ አነጋገር፣ እግዚአብሔርን ለመምሰል በመፈለግ ኃጢአት ንስሐ መግባት ማለት ነው። አንድ ሰው እግዚአብሔርን መምሰል ስለፈለገ እግዚአብሔርን ስለ መተው በዘፍጥረት 2-3 ያለውን የኤደን ገነት ታሪክ መጽሐፍ ቅዱስ በምሳሌያዊ ሁኔታ ያብራራል። መልካምንና ክፉን ከሚያስታውቀው ዛፍ ፍሬ መብላት እግዚአብሔርን ለመምሰል መሻት ነው ይህ ደግሞ ኃጢአት ነው አንድም ሰው ከሕግ በታች ነው። በእርግጥ አማኞች በዚህ ዓለም ውስጥ እንኳን ኃጢአት መሥራት የለባቸውም።

ሕጉ በእግዚአብሔር ላይ ያለንን ኃጢአት እንድንገነዘብ ያደርገናል። አማኝ ተጸጽቶ ሲመለስ (ከኢየሱስ ጋር ሲሞት) እግዚአብሔር ንስሃ ለገባ ኃጢአተኛ አዲስ አካል (ትንሳኤ አካል) በመንፈስ ቅዱስ ይሰጣል። አንድ አማኝ የመስቀሉ ሞትና ትንሳኤ ለአማኙ አሁን ተፈጽሟል ብሎ ካላመነ ከእግዚአብሔር ዘንድ የተሰጠ ጸጋ የለም። ትንሣኤ ሥጋ ከሞተ በኋላ እንደማይሆን በግልጽ ልንገነዘብ ይገባል። የተነሣው አካል ሥጋዊ አካል ስላለው በራቁት ዓይን ሊታይ ባይችልም አማኞች ግን በእምነት ሊቀበሉት ይገባል።

ሆኖም ምእመናን ከሰማይ ቢወለዱም ሥጋዊ አካል ስላላቸው መንፈሳዊ አእምሮአቸው የሚደናገርበት ጊዜ አለ። ሥጋዊ አካል እሾህ ይሆናል እናም መንፈሳዊውን ማንነት ያጠቃል። ሆኖም እግዚአብሔር የፈቀደበት ምክንያት ወንጌልን ማስፋፋት ነው። እግዚአብሔር ደካማ አካል ባላቸው ሰዎች በኩል ወንጌል እንዲሰራጭ ይፈልጋል። መንፈሳዊው ሰው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ከሥጋ እሾህ ጋር በመታገል አሸንፎታል (በየቀኑ ይሞታል) የአማኙ ዓላማ የሆነውን የስብከተ ወንጌል ተልእኮውን ይፈጽማል።