የመበለቲቱ እና የፍትሃዊው ዳኛ ምሳሌ
የመበለቲቱ እና የፍትሃዊው ዳኛ ምሳሌ
ሉቃስ 18፡1-8 “ሰዎችም ሁልጊዜ ሊጸልዩና እንዳይታክቱ፥ ስለዚህም ነገር ሁሉ እንዲጸልዩ ምሳሌ ነገራቸው። በከተማይቱ ውስጥ እግዚአብሔርን የማይፈራ ሰውንም የማያፍር አንድ ዳኛ ነበረ፤ በዚያም ከተማ አንዲት መበለት ነበረች። ከባላጋራህ ተበቀለኝ ብላ ወደ እርሱ ቀረበች። ጥቂትም አልወደደም፥ በኋላ ግን በልቡ። እግዚአብሔርን ባልፈራ ሰውንም ባላስብ፥ ነገር ግን ይህች መበለት ስለምታስጨንቀኝ፥ ሁልጊዜም መምጣትዋ እንዳታድክመኝ እበቀልላታለሁ። ጌታም አለ፡- ዓመፀኛው ዳኛ የሚለውን ስሙ። እግዚአብሔር ቀንና ሌሊት ወደ እርሱ ለሚጮኹት ምርጦቹስ ቢታገሥላቸውም አይበቀልላቸውምን? እላችኋለሁ፥ ፈጥኖ ይበቀልላቸዋል። ነገር ግን የሰው ልጅ በመጣ ጊዜ በምድር ላይ እምነትን ያገኝ ይሆን?
መጽሐፍ ቅዱስ “ሕይወት በማለዳ እንደሚበቅል ሣር ናት” እና “ጥቂት ጊዜ እንደ መተኛት ነው” ይላል። በተጨማሪም “ሕይወታችን ሰባ ወይም ሰማንያ ቢሆንም እንኳ በቅጽበት አልፈዋል” ይላል። ይሁን እንጂ ሰዎች ለዘላለም እንደሚኖሩ በአእምሮአቸው ያስባሉ። ዕብራውያን 9፡27 እንዲህ ይላል፡- “ለሰዎችም አንድ ጊዜ ሊሞቱ ከዚያ በኋላ ግን ፍርድ እንደ ተሾመ ነው፡” ይህ ማለት “ለፍርድ ተዘጋጁ” ማለት ነው፣ ነገር ግን ሰዎች እንዲህ ዓይነት አስተሳሰብ ያላቸው አይመስሉም። “በኢየሱስ ካመንኩ ወደ ሰማይ እሄዳለሁ” የሚል ግልጽ ያልሆነ ሀሳብ አላቸው።
“መበለቲቱ ወደ በዳዩ ዳኛ ፊት ሄዳ ትበቀለች” በተባለ ጊዜ ምእመናን እነዚህን ቃላት “ከእግዚአብሔር ጋር የሙጥኝ ያለ ጸሎት” አድርገው ያስባሉ። መጽሐፍ ቅዱስ በዕብራውያን 11፡13-16 ላይ “የምንመለስባት አገር የእግዚአብሔር መንግሥት ናት” ይላል። እነዚህ ሁሉ አምነው ሞቱ የተሰጣቸውን የተስፋ ቃል አላገኙም፥ ዳሩ ግን ከሩቅ አዩትና ተረዱ። ከእነርሱም ውስጥ፣ እና አቅፎአቸው፣ እና በምድር ላይ እንግዶችና ተጓዦች መሆናቸውን ተናዘዙ። አገር እንደሚፈልጉ በግልጽ ይናገራሉና። የወጡበትንም አገር በእውነት ቢያስቡ፥ ተመልሰው ይመለሱ ዘንድ ዕድል ባገኙ ነበር፤ አሁን ግን የሚበልጠውን እርሱም ሰማያዊ አገር ይመኛሉ፤ ስለዚህም እግዚአብሔር አምላካቸው ተብሎ ሊጠራ አያፍርም። ከተማን አዘጋጅቶላቸዋልና።
ቤት ማለት "በዚያ እኖር ነበር" እና የሰው መንፈስ የመጣው ከእግዚአብሔር ነው, ነገር ግን ሰዎች ቤት የእግዚአብሔር ሀገር ብለው የማያስቡበት ምክንያት እውነታውን ባለማወቃቸው ነው.
አማኝ ወደ ቤቱ እንዲመለስ የሰው መንፈስ ከእግዚአብሔር እንደመጣ ማወቅ አለበት። እግዚአብሔር የከነዓንን ምድር ለእስራኤላውያን በከፈለ ጊዜ በዘሌዋውያን 25፡23 “ምድሪቱ ለዘላለም አትሸጥም፤ ምድሪቱ የእኔ ናትና እናንተ ከእኔ ጋር እንግዶችና መጻተኞች ናችሁና” ብሏል።
እግዚአብሔር እየተናገረ ያለው ስለ ከነዓን ምድር ሊሆን ይችላል፣ ወይም አማኞች እግዚአብሔር እየተናገረ ያለው ስለዚህ ዓለም ነው ብለው ሊያስቡ ይችላሉ። የከነዓን ምድር እንግዳ ነው ብንል እስራኤል ከግብፅ መጥተዋል ስለዚህም ግብፅ አገራቸው ሆናለች። ግብፅ የትውልድ ከተማችን ናት ቢባል ትርጉም የለውም። ስለዚህ እኔ ለዚህች ምድር እንግዳ ነኝ።
ከላይ በዕብራውያን 11፡13-16 ያለውን ቃል ስንመለከት የእስራኤል አባቶች የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል ከሩቅ ተመልክተው “ለዚች ምድር መጻተኞች” መሆናቸውን መስክረዋል። በሌላ አነጋገር ይህ ማለት አንድ ሰው መመለስ ያለበት የትውልድ ከተማ አለ ማለት ነው. ስለ ከለዳውያን ዑር እየተነጋገርን ከሆነ፣ አብርሃም ትቶት ስለሄደው፣ የመመለስ ዕድል አለ፣ ግን ያ ቦታ አይደለም። ግብፅ እንኳን አይደለም። በዕብራውያን መጽሐፍ ውስጥ የተሻለው አገር “በሰማይ” እንደሆነ ይነገራል። “የተሻለ” የሚለው ትርጉም የሚያመለክተው ይህችን ምድር፣ ቁሳዊውን ዓለም ሳይሆን የእግዚአብሔርን መንግሥት፣ መንፈሳዊውን ዓለም ነው።
በህይወት ውስጥ ያለው መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር መንግስት የመጣ ተጓዥ ነው, ለተወሰነ ጊዜ የሚቆይ እና ከዚያ መመለስ አለበት. ኢየሱስ በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው። በመክብብ 12፡7 ላይ “አፈር ወደ ምድር እንደነበረው ይመለሳል መንፈስም ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። ማን ሰጠው አለ። አካል ወደ ምድር ይመለሳል፣ መንፈስም ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ይመለሳል።
ይሁን እንጂ አብዛኞቹ አማኞች “የአእምሮ ጉዳይ” ከሥጋ የመነጨ አእምሮ ነው ይላሉ። በመጽሐፍ ቅዱስ የሥጋ አእምሮ ምንጭ እንደ አሮጌው ሰው ተገልጧል። ይህ አሮጌው ሰው ከሥጋ የመነጨ ስለሆነ መንፈሱ ሊነቃቃ የሚችለው ሥጋ ሲሞት ብቻ ነው። እግዚአብሔር የሚያድነው መንፈስ ነው። መንፈሱ በመንፈስ አለም እንጂ በአካል ውስጥ መሆን የለበትም። ነገር ግን መንፈሱ በሰውነት ውስጥ መኖሩ ከተፈጥሮ ውጪ ነው። ምክንያቱም መንፈሱ በሰውነት ውስጥ ተይዟል. በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንኳ “በእስር ቤት እንደታሰረ” ተገልጿል። ኢየሱስ ወደ ዓለም የመጣበት ዓላማ “የታሰሩትን ነፃ ለማውጣት” ነበር።
በዮሐ 4፡24 "እግዚአብሔር መንፈስ ነው የሚሰግዱለትም በመንፈስና በእውነት ሊሰግዱለት ያስፈልጋቸዋል" ሲል እግዚአብሔር መንፈስ ነው። እግዚአብሔር መንፈስ ነውና በእግዚአብሔር መንግሥት አለ። ሰዎችም መንፈስ አላቸው። በሉቃስ 8፡55 የምኩራብ አለቃ የኢያኢሮስ ሴት ልጅ እንደሞተች ይነገራል ነገር ግን ኢየሱስ ከሞት ባነሳት ጊዜ መንፈሷ ተመለሰ። ‹መንፈስዋም ተመለሰ ያን ጊዜም ተነሣች፡ እህልንም እንዲሰጧት አዘዘ።› በዮሐንስ ወንጌል 6፡63 ላይ “መንፈሱ ሞቶአል” ባለው የኢየሱስ ቃል። “መንፈሱ ሞቷል” ማለት “ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ግንኙነት ፈርሷል” ማለት ነው።
ሰዎች የሚኖሩበት ዓለም ቁሳዊ ዓለም ይባላል። እግዚአብሔር መንፈሱን የፈጠረው በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ነው፣ ታዲያ ይህ መንፈስ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ሳይሆን በቁሳዊው ዓለም፣ በመሬታዊው አካል ውስጥ የሆነው ለምንድነው? በሌላ አነጋገር መንፈሱ በሰውነት ውስጥ ተይዟል. መንፈሱ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ካለ ነጻ ነው፣ መንፈሱ ግን በአፈር ውስጥ ከተያዘ ነፃ አይደለም። ይሁን እንጂ ኢየሱስ የታሰሩትን እንደሚፈታ ተናግሯል። መንፈስ ከሥጋ ይወጣል ሥጋ ሲሞት መንፈስ ግን በዚህ ዓለም እያለ ከሥጋ ሊወጣ አይችልም ነገር ግን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ነፃነትን ማግኘት ይችላል። “ከሥጋና ከኃጢአት የመጣው አሮጌው ሰው” ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ ሲሞት፣ ሙት መንፈስ ተነሥቶ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ተመልሶ ትንሣኤ በሆነ መንፈሳዊ አካል ነው።
የመንፈስ አሳብ ከሥጋ ከሚመጣው አእምሮ የተለየ ነው። "ራስህን መካድ አለብህ" የሚሉት ቃላት ይህ የመንፈስ አእምሮ በአዲስነት ከአእምሮ የተለየ ነው ማለት ነው። "ራስህን መካድ አለብህ" የሚሉት ቃላት ከዚህ ፍሬ ነገር የሚመጣውን ካርዲናል አእምሮ መካድ ማለት ነው። ምክንያቱም ከትኩስ የሚመነጨው ካርዲናል አእምሮ እንደ እግዚአብሔር የመምሰል ስግብግብነት አለው። ይህ ማለት ይህንን አእምሮ መካድ ማለት ነው። ምክንያቱም በዚህ ትኩስነት ውስጥ ያለው እግዚአብሔርን ለመምሰል የመፈለግ ስግብግብነት (ኃጢአት) ነው።
እግዚአብሔር መንፈሱን ወደ አፈር ውስጥ ጥሎ ሰው ሆነ። ከመንፈስ እይታ ይህ ማለት ይህች ምድር ባዕድ ነች ማለት ነው። “እግዚአብሔር በአፈር ውስጥ አኖረው” የሚለው ሐረግ “መንፈስ በአፈር ውስጥ ታሰረ” ማለት ነው። በ2ኛ ቆሮንቶስ 12፡4 ላይ ሐዋርያው ጳውሎስ “ወደ ገነት እንደ ተያዘ፣ ለሰውም መናገር ያልተፈቀደውን የማይናገሩትን ቃላት ሰማ” በማለት ተናግሯል። ጳውሎስ ይህ ቦታ ሊገለጽ የማይችል ጥሩ እንደሆነ ገልጿል። ነገር ግን፣ በቁሳዊው ዓለም እና በምድር የሰው ልጅ ውስጥ የታሰረው መንፈስ በጨለማ ውስጥ ተይዟል።
ኢየሱስ ፍትሃዊ ባልሆነው ዳኛና መበለቲቱ በተናገረው ምሳሌ፣ “ጩህ፣ ለተመረጡት ሞገስ አትሰጥምን?” ብሏል። የተመረጡት ሰዎች ቅሬታ “እግዚአብሔርን እንዲመስሉ የሚያስብ ክፉ ልብ” ነው። መበለቲቱ አምላክን ትቶ የሄደን ሰው ያመለክታል፣ ሰይጣንም የአቃቤ ሕግ ሚና ይጫወታል፣ ኢየሱስ ደግሞ የሕግ ባለሙያ ሆኖ ተጫውቷል። ዳኛው ግን ኢየሱስ ነው። ኢየሱስ እንደ ጠበቃም ሆነ እንደ ዳኛ ስለሚሠራ ይህ ማለት ፍትሐዊ አይደለም ማለት ነው። ፍትሐዊ እንዳልሆነ ተገለጸ።
ኃጢአተኛው ከስህተቱ ንስሐ እንዲገባና ኃጢአቱን ይቅር እንዲለው “ሕግ አዋቂና ፈራጅ የሆነውን ኢየሱስ ክርስቶስን” መጠየቁን ቀጥሏል። ስለዚህ ኢየሱስ እንደ ጠበቃ ኃጢያተኛውን (መበለቲቱን) ለመቤዠት ሞቷል እና እንደ ዳኛም የሞተ ኃጢአተኛን (በመስቀል ላይ ሞትን) አስነስቶ ጻድቅ አድርጎ (ትንሳኤ) አድርጎታል።
የምእመን ትልቁ የምድር ምኞቱ ወደ እግዚአብሔር መመለስ መሆን አለበት፡ መጽሐፍ ቅዱስም "ስለ ዓለም በረከት ጸልዩ መልካምንም አድርጉ" አይልም "ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እንድትመለሱ ጸልዩ።" ከኢየሱስ ጋር ለመመለስ አንድ አማኝ ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ እንደሞተ እና ከክርስቶስ ጋር መነሳቱን ማመን አለበት። በሉቃስ 18፡8 ላይ፣ ኢየሱስ “እላችኋለሁ፣ ፈጥኖ ይፈርድላቸዋል” ብሏል። ነገር ግን፣ የሰው ልጅ በሚመጣ ጊዜ በምድር ላይ እምነትን ያገኝ ይሆን? ዛሬ አብዛኛው አማኞች አሁን ባለው ትንሳኤ አያምኑም። በሥጋዊ ዓይኖቻቸው ስለሚያዩ፣ ሥጋው እንደሚሞትና እንደሚነሣ ያምናሉ። ስለዚህ ሰማያዊ ሕይወት የላቸውም። ይሁን እንጂ “ፍትሃዊ ያልሆነውን ዳኛ ያስጨነቀችው መበለት” በሰማይ የትንሣኤ ሕይወት ታገኛለች።
አስተያየቶች
አስተያየት ይለጥፉ