የሰንበት ውዝግብ

 

የሰንበት ውዝግብ

 

ማርቆስ 2፡23-28 “በሰንበትም በእርሻ መካከል አለፈ። ደቀ መዛሙርቱም ሲሄዱ የእህል እሸት ይቀጥፉ ጀመር። ፈሪሳውያንም። እነሆ፥ በሰንበት ያልተፈቀደውን ስለ ምን ያደርጋሉ? ዳዊትም በሚያስፈልገው ጊዜ በተራበ ጊዜ እርሱና ከእርሱ ጋር የነበሩት ያደረገውን አላነበባችሁምን? አላቸው። በሊቀ ካህናቱ በአብያታር ዘመን ወደ እግዚአብሔር ቤት እንደ ገባ ከካህናቱም በቀር መብላት ያልተፈቀደውን የገጽ ኅብስት እንደ በላ፥ ከእርሱም ጋር ለነበሩት ደግሞ እንደ ሰጣቸው? ሰንበት ስለ ሰው ተፈጥሮአል እንጂ ሰው ስለ ሰንበት አልተፈጠረም፤ ስለዚህ የሰው ልጅ የሰንበት ጌታ ነው አላቸው።

ብዙ ሰዎች ሰንበትን እንደ ማረፍ ብቻ አድርገው ያስባሉ። በዘፍጥረት 1፡1 ላይ “በመጀመሪያ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን ፈጠረ።”፣ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን ከመፍጠሩ በፊት የእግዚአብሔር መንግሥት ዕረፍት ናት። መጽሐፍ ቅዱስ (የዮሐንስ ራእይ መጽሐፍ) በመጨረሻው ዘመን “ወደ አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር የሚገቡት ወደ ዕረፍት ይገባሉ” ይላል። እግዚአብሔር ራሱ ዕረፍት ነው ኢየሱስ ክርስቶስም ዕረፍቱ ነው። በተለምዶ የሚነገርለት ዕረፍት ሲመጣ፣ እንደ ‘ዕረፍት’ ካሰብክ፣ እንደገና መሥራት ያለብህ ቀን ይመጣል፣ ነገር ግን ወደ ዕረፍት ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ስትገባ፣ ጽንሰ ሐሳብ አይደለም። መስራት እና ማረፍ.

ሰማይና ምድር ከመፈጠሩ በፊት ዕረፍት ነበረች ነገር ግን ሰማይና ምድር ሲፈጠሩ የቀረው ተሰበረ። እግዚአብሔርም የሰማይና የምድርን ፍጥረት ከፈጸመ በኋላ እጆቹን ከዚህ ምድር አንሥቶ ዐረፈ። በዘፍጥረት 2፡1-3 ላይ፣ “እግዚአብሔር ሰባተኛውን ቀን ባረከ አረፈም” የሚለው ቃል ከእግዚአብሔር መንግሥት ጋር አንድ ነው፤ ይኸውም እግዚአብሔር የሚገዛበት ቀሪው ነው። “በሰማይና በምድር ፍጥረት የተነገረው የቀረው” ማለት በዚህ ዓለም ያለውን የፍጥረት ሥራ የሚያበቃ ቆም ማለት ነው። እግዚአብሔር “ሰባተኛውን ቀን ባረከ” ሲል እግዚአብሔር ዓለምን ባረከ ማለት ሳይሆን ያን ቀን ባረከው ማለት ነው። ያ ቀን በቁሳዊው አለም ጊዜ እና ቦታ ያለ ቀን ነው። በቁሳዊው ዓለም የዚያን ቀን የእግዚአብሔር በረከት ማለት የእግዚአብሔር መንግሥት በረከት እንጂ ቁሳዊ በረከት አይደለም። በሌላ አነጋገር፣ ይህ ዓለም በጠፋችበት ቀን እግዚአብሔር ዘላለማዊ ዕረፍት እንደሚሰጠን የተስፋ ቃል አለ።

ምእመናን መጽሐፍ ቅዱስ ዕረፍትን እንዴት እንደሚያብራራ መመልከት አለባቸው። በዕብራውያን 4፡8-10 “ኢየሱስ አሳርፎአቸው ኖሮ ቢሆንስ ከዚያ በኋላ ስለ ሌላ ቀን ባልተናገረም ነበር። እንግዲህ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ዕረፍት ቀርቷል። ወደ ዕረፍቱ የገባ እግዚአብሔር ከሥራው እንዳረፈ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፏልና።

ኢያሱ እስራኤላውያንን ካረፈ የከነዓን ምድር ነበረች። የከነዓን ምድር የእግዚአብሔር መንግሥት ምሳሌ ነው። ያ ማለት እውነተኛ እረፍት አይደለም. ስለዚህ፣ ለእግዚአብሔር ሕዝብ የዕረፍት ጊዜ ይቀራል ማለት ነው። እውነተኛ ዕረፍት ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ መግባት ነው፣ ምክንያቱም እግዚአብሔር እውነተኛ ዕረፍት ነው። ዳግመኛ የተወለደ ሰው በክርስቶስ ከሥላሴ አምላክ ጋር የተያያዘ ከሆነ ወደ ዕረፍት ገብቷል።

በኤፌሶን 2፡6 ላይ “ከእኛ ጋር አስነሳን በክርስቶስ ኢየሱስም በሰማያዊ ስፍራ አስቀመጠን” በኢየሱስ ክርስቶስ ያሉት አሮጌው ሰውነታቸው (ሥጋዊ አካላቸው) ከኢየሱስ ክርስቶስ እና ከአዲሱ ሰው ጋር ይሞታሉ። አካል)። ሥጋ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ወደ አዲስ ሕይወት ተነሥቷል።

አዲሱ ሰው ከክርስቶስ ጋር በሰማይ ይቀመጣል። በተመሳሳይ፣ በቆላስይስ 3፡3 ላይ፣ “ሞታችኋልና ሕይወታችሁም በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተሰውሮአልና” ይላል። የሞቱ ሰዎች ሽማግሌዎች ናቸው። ደግሞም “የአዲስ ሰው ሕይወት በእግዚአብሔር ውስጥ ተሰውሯል” ይላል። ዕብራውያን 4፡10 “ወደ ዕረፍቱ የገባ እግዚአብሔር ከሥራው እንዳረፈ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፏል” ይላል። አሮጌው ማንነታቸው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የሞተ እና ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በአዲስ ሕይወት የተወለዱት ቀድሞውኑ ወደ ዕረፍት ገብተዋል።

ኢየሱስ ሕጉ በሚፈቅደው መሠረት ወደዚህ ዓለም ተወለደ፣ ሕጉ በሚጠይቀው መሠረትም ሞተ። ከሙታን የተነሣ ቢሆንም፣ በሕግ በሚጠይቀው መሠረት የሰውን ልጅ ለማዳን እንደገና ሊመጣ አይችልም። ስለዚህ፣ በኢየሱስ የሚያምኑት ሁሉም ከኢየሱስ ጋር እንደሞቱ እና በህግ በሚጠይቀው መሰረት ከሞት እንደተነሱ ያምናሉ። አሁንም እንደ ሕጉ የሚያስቡ እና የሚሠሩት ከኢየሱስ ጋር በሕግ ሥር እንዳልሞቱ ለራሳቸው አምነዋል። ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ “መጠመቅ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ መቀበር እና በትንሣኤ አዲስ ሕይወት ማግኘት ነው” ብሏል። በኢየሱስ የሚያምኑት ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በመተባበር ሞትን ያምናሉ። ሲሞት በህግ ሞተ።

ኢየሱስ ከህግ በታች ሳይሆን በእግዚአብሔር መንግስት ውስጥ ነው። ከኢየሱስ ጋር የተዋሐዱ ከሕግ በታች አይደሉም ነገር ግን በእግዚአብሔር መንግሥት አርፈዋል። ለዚህም ነው ቅዱሳን ከሕግ የተዋጁ ናቸው የሚባለው። ከህግ ሊዋጁ የማይችሉ አሁንም ለማረፍ የሚሹ ናቸው። በሕግ ውስጥ ያሉት ሁሉ ኃጢአተኞች ናቸው። እግዚአብሔርን መተው ኃጢአት ስለሆነ ሁሉም እግዚአብሔርን የተዉ ሰዎች ናቸው። እግዚአብሔርን ትተው በራሳቸው ጥረት እግዚአብሔርን ለመምሰል ነው። እንደዚሁም በጉልበታቸው ህግን እናሟላለን የሚሉ በህግ ስር ናቸው። ከሕግ በታች ያሉት ወደ ዕረፍት መግባት የማይችሉ ናቸው።