እግዚአብሔርን እናውቀዋለን?

 

እግዚአብሔርን እናውቀዋለን?

 

በዘፀአት መጽሐፍ ውስጥ፣ እስራኤላውያን በሙሴ መሪነት ከግብፅ ያመለጡትን ታሪክ እንመለከታለን። ሕዝቡም በግብፅ ላይ አሥሩን መቅሰፍቶች ባዩ ጊዜ እግዚአብሔር እንደሚጠብቃቸውና እንደሚመራቸው ተገነዘቡ፤ በእግዚአብሔርም ታምነው ነበር። የቀይ ባህርን መለያየት ባዩ ጊዜ በእውነት ደነገጡና በእግዚአብሔር ኃይል ልባቸው አልቀረም። ሙሴ የአስርቱን ትእዛዛት የድንጋይ ጽላቶች ከእግዚአብሔር ለመቀበል እስራኤላውያንን ወደ ሲና ተራራ መርቷቸዋል። ነገር ግን ምንም ዜና ሳይኖር አርባ ቀን ሲያልፍ መጨነቅ ጀመሩ።

 

አንድም እስራኤላውያን እግዚአብሄርን አይተው አያውቁም እና በሙሴ በኩል በእግዚአብሔር ብቻ አምነው ያመኑበትን አምላክ እንኳን አያውቁም ነበር ስለዚህ በእግዚአብሔር አምሳል የፈጠሩት የወርቅ ጥጃ ቅርጽ ያለው ምስል ነው። እስራኤላውያን ከእግዚአብሔር ሌላ ጣዖታትን ፈጥረው አላመለኩም ለወርቁ ጥጃ እግዚአብሔር መስሏቸው ያመልኩ ነበር እንጂ። ምክንያቱም ከማይታይ አምላክ ይልቅ በመልክ የተገለጠውን አምላክ ስለፈለጉ ነው።

 

ዛሬ በብዙ አብያተ ክርስቲያናት ውስጥ ፓስተሮች እግዚአብሔርን የመገናኘትን አስፈላጊነት ይናገራሉ። እግዚአብሄርን አይተውት ባያውቁም አማኞች እንዴት እግዚአብሔርን መገናኘት እንደሚችሉ አናውቅም። ፓስተሮች፣ እግዚአብሔርን ተገናኝተህ ታውቃለህ? ምን ያህል አስቂኝ ነው? እነሱም ምናልባት እግዚአብሔርን አላገኙትም ነገር ግን ሌሎች እንዲያደርጉ እያስገደዱ ነው። ለዚህ ጥያቄ ወደ ኋላ ተመልሰን ከዘፀአት በፊት ማሰብ አለብን።

 

ሙሴ በአንድ ወቅት የግብጽ አለቃ ነበር፣ ነገር ግን የግብፅን ወታደር ከገደለ በኋላ ሸሽቶ ወደ ምድያም ሸሸ፣ በዚያም እረኛ ሆኖ ለአርባ ዓመታት ያህል ኖረ። ሆኖም አንድ ቀን በቁጥቋጦ ውስጥ የማይጠፋ እሳት አየ እና የእግዚአብሔርን ድምፅ ሰማ። እግዚአብሔርም አለ፡- እግዚአብሔር የእስራኤልን ልጆች ከግብፅ ባርነት ጩኸት ሰማ፣ ከአብርሃም፣ ከይስሐቅና ከያዕቆብ ጋር የገባውን ቃል ኪዳን አሰበ፣ ከግብፅም አወጣቸው፣ ሙሴም መሪያቸው ይሆናል።

 

ሙሴም ከእሳቱ በሰማው ድምፅ ይህ እግዚአብሔር እንደሆነ አስቦ ነበር ነገር ግን ማመን አቃተው እና ሁለት ምልክቶችን እንዲያይ ጠየቀ። የመጀመሪያው ምልክት በትሩ ወደ እባብ ተለወጠ, እና በእጆቹ ላይ ለምጽ ታየ. ሁለተኛው ምልክት ደግሞ እባቡ ወደ በትር ተለወጠ እና የሥጋ ደዌው እጅ ወደ ጤናማ ሁኔታ መመለሱን ያሳያል።

 

ሙሴም በሁለት ምልክቶች በእሳት ነበልባል ውስጥ የሚናገረው አምላክ መሆኑን አመነ፣ነገር ግን የተገናኘው አምላክ መሆኑን ሕዝቡ ያምኑ ይሆን ወይ ብሎ ተጨነቀ። ስለዚህ ህዝቡ ካላመነ ከአባይ ወንዝ ትንሽ ውሃ ወስደህ መሬት ላይ አፍስሰው። የዓባይ ወንዝ ውኃ በምድር ላይ ወደ ደም ይለወጣል፣ ሕዝቡም ይህን ሲያይ ያምናል አለ።

 

ሙሴም ወደ ሕዝቡ ሄዶ እስካሁን ያለውን ነገር ገለጸላቸውና እግዚአብሔር ከግብፅ እንደሚያወጣቸው አሳምኖአቸው ነበር ነገር ግን ሙሴን አላመኑትም። አምላክ በመጨረሻ በግብፅ ላይ አሥር መቅሰፍቶችን አመጣ፤ ስለዚህ ሕዝቡ አምላክ ከእነርሱ ጋር እንዳለ አመኑ። ከዚያም ከዘፀአት በኋላ የባሕሩን መሰንጠቅ አጣጥመው ወደ ሲና ተራራ ደረሱ። ነገር ግን ሰዎቹ እግዚአብሔርን አላዩትም, እና በሙሴ በኩል የተገለጠውን ተአምር ካዩ በኋላ እግዚአብሔር ከእነርሱ ጋር እንደሆነ አመኑ.

 

ይህ እምነት በቅጽበት ይፈርሳል። እግዚአብሔር ሕዝቡ ከነዓን ከገቡ ወተትና ማር የምታፈስሰውን ምድር እንደሚሰጣቸው ቃል ገባላቸው። ይሁን እንጂ ሰዎቹ አሥራ ሁለት ሰላዮችን ወደ ከነዓን እንዲሰልሉ ሐሳብ አቀረቡ። ስለዚህ፣ እግዚአብሔር ይህንን በሙሴ በኩል ፈቀደ፣ ሰላዮቹም ወደ ከነዓን ምድር ገቡ። ከ40 ቀን በኋላ ከተመለሱት ሰላዮች መካከል አስሩ ከነዓን ከገቡ ይሞታሉ ተብሏል። በብረት ሰረገሎች የታጠቀውን አናክጃሶንን አይተዋል።

ሁለቱ ሰላዮች ብቻ ናቸው ኢያሱ እና ካሌብ ለሙሴ፡- “ሕዝቡ ከነዓን ከገቡ እግዚአብሔር የተስፋውን ምድር ይሰጣቸዋል። ይሁን እንጂ ሁሉም እስራኤላውያን የአሥሩ ሰላዮችን ቃል አምነው ሌሊቱን ሙሉ በምሬት ሲያለቅሱ እንደነበር ይነገራል።

 

እግዚአብሔር በመጨረሻ ለአርባ ዓመታት በምድረ በዳ እንዲንከራተቱ አደረጋቸው እና ሁሉም እንዲሞቱ አደረገ። በምድረ በዳ የተወለዱት አዲስ ሰዎች፣ በዘፀአት ጊዜ ከ19 ዓመት በታች የሆኑ ሕፃናት፣ እና ኢያሱ እና ካሌብ ወደ ከነዓን የገቡት። ከእስራኤላውያን መካከል 600,000 የሚያህሉ ወንዶች ነበሩ፤ የወንዶችና የሴቶች ቁጥር ከሁለት እስከ ሦስት እጥፍ የሚበልጥ ሊሆን ይችላል፤ ይህ ማለት ግን በዚያን ጊዜ ከነበሩት ከኢያሱና ከካሌብ በቀር ወደ ከነዓን የገባ አንድም ሰው አልነበረም ማለት ነው። ምንም እንኳን እነዚህ ሁለት ሰዎች እግዚአብሔርን አይተውም ባያዩትም በሙሴ ቃል ብቻ ያምኑ ነበር። የቀሩትም የእግዚአብሔርን ተስፋ አላመኑም።

 

በዛሬው አብያተ ክርስቲያናት ውስጥ ፓስተሮች እግዚአብሔርን ስለማግኘት በቀላሉ ይናገራሉ። እግዚአብሔርን በግል መገናኘት አለብን ብለው በግልጽ ይናገራሉ። ሰው መሆን ማለት ምን ማለት ነው? ከሰዎች ጋር የመገናኘት ያህል በቀላሉ እግዚአብሔርን ስለመገናኘት ማውራት የለብንም። እግዚአብሔርን በመቅደሱ በኩል የተገናኘበትን ሁኔታ ማስታወስ እንችላለን። የመገናኛው ድንኳን በመቅደሱ ግቢ እና በመቅደሱ የተከፈለ ነው። እርግጥ ነው ሁለቱ የአሮን ልጆች በተለያየ እሣት መስዋዕት ከማቅረባቸው በፊት በመቅደሱና በቅድስተ ቅዱሳን መካከል ልዩነት አልነበረም ነገር ግን ከዚያ በኋላ ቅድስተ ቅዱሳን እና ቅድስተ ቅዱሳን በመጋረጃ ተለያይተዋል።

 

ሰዎች ወደ መቅደሱ ግቢ የገቡበት አላማ የኃጢአታቸውን ስርየት ከእግዚአብሔር ማግኘት ነበር። ሕዝቡ ኃጢአታቸው እንዲሰረይላቸው ጠቦት ወይም ሌላ መሥዋዕት አምጥተው መሥዋዕቱን አርደው ኃጢአታቸውን ወደ እንስሳ አስረከቡና የእንስሳውን ደም ለካህኑ ሰጡት፤ ከዚያም ደሙን በመሠዊያው ላይ በመርጨት የኃጢአተኛውን የአምልኮ ሥርዓት አከናውኗል። ኃጢአት ይሰረይላቸዋል። አድርጓል። ስለዚህም ሰዎቹ ወደ መቅደሱ መግባት አልቻሉም ካህናቱ ብቻ ወደ መቅደሱ ገቡ። ሰዎች እግዚአብሔርን ማየትም ሆነ መገናኘት አይችሉም። በዓመት አንድ ጊዜ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚገባው ሊቀ ካህናቱ ብቻ ነው ከእግዚአብሔርም ጋር ተገናኝቶ የሰዎችን ኃጢአት ያስተሰርይ ነበር።

 

በዛሬዋ ቤተ ክርስቲያን ከኃጢአታቸው ንስሐ መግባት አለባቸው ብለው በየቀኑ ይቅርታን ማግኘት አለባቸው ብለው የሚያስቡ እግዚአብሔርን በቀጥታ ማግኘት አይችሉም። እነዚህም በመቅደሱ ግቢ ውስጥ ያሉት ናቸው። ስለዚህ፣ መስዋዕት የሆኑ እንስሳትን አርደው ደሙን ለካህኑ እንደሚሰጡ ሁሉ የኢየሱስ ደም ያስፈልጋቸዋል። አሁንም ከኃጢያት ነጻ አይደሉም, እና በየቀኑ የኢየሱስን በመስቀል ላይ መሞትን ይፈልጋሉ. በመስቀል ላይ ከሞተው ኢየሱስ ጋር አንድ አይደሉም, እና የሚያስፈልጋቸው የኢየሱስ ደም ብቻ ነው. ከእግዚአብሔር ጋር እንዴት መገናኘት ይችላሉ?

 

እስራኤላውያን በዘፀአት ጊዜ አሥር መቅሰፍቶችን አይተው እንደ ቀይ ባህር ለሁለት ተከፍሎ መራራውን ውሃ በምድረ በዳ ወደ ጣፋጭ ውሃነት በመቀየር አስደናቂ ተአምራትን እንዳጋጠማቸው ሁሉ ዛሬም ባሉ አብያተ ክርስቲያናት ውስጥ ምሥጢረ ሥጋዌን የተለማመዱ አማኞች ሊኖሩ ይችላሉ። በእነዚህ ልምምዶች ላይ ተመስርተው እግዚአብሔርን እንዳገኙ እመካለሁ። ሆኖም፣ ይህ ከእግዚአብሔር ጋር መገናኘት አልነበረም፣ ነገር ግን የእግዚአብሔርን ኃይል አጭር ምስክርነት ብቻ ነው። ኃጢአተኞች እግዚአብሔርን በፍጹም መገናኘት አይችሉም።

 

ታዲያ እግዚአብሔርን እንዴት ማግኘት እንችላለን? በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ቅዱሳን የንጉሣውያን ካህናት ናቸው ተብሏል። ቅዱሳን በኢየሱስ ለማመን ቤተክርስቲያንን ከተቀላቀለ አማኝ መለየት አለበት። አንድ አማኝ በቅጽበት ቅዱስ ሊሆን ይችላል፣ ግን ያ ቀላል አይደለም። የንጉሥ ካህን የሆነ ቅዱስ እና በየእለቱ ኃጢአታቸውን የሚናዘዝ እና የኢየሱስን ደም የሚፈልግ አማኝ ሁለት የተለያዩ ፍጥረታት ናቸው። ቅዱሳን እንደ ንጉሣዊ ካህናት ሆነው ወደ መቅደሱ የሚገቡት ምእመናን ግን ኃጢአታቸው በየእለቱ ይሰረይላቸዋል ብለው የሚያምኑት በቤተ መቅደሱ ግቢ ውስጥ ያሉ ናቸው።

 

በአዲስ ኪዳን ቅዱስ ለመሆን አማኞች መጠመቅ አለባቸው። ጥምቀት የውሃ ጥምቀት እና የእሳት ጥምቀትን ያጠቃልላል። ጥምቀት በሥነ ሥርዓት ፈቃድ አይሰጥም። ጥምቀት አንድ ሰው መሞቱን የማመን ሥርዓት ነው. የውሃ ጥምቀት በውሃ ውስጥ የመሞት መግለጫ ነው። በሌላ አነጋገር ለኃጢአት ሞትን ያመለክታል። በዕብራውያን ውስጥ፣ እስራኤላውያን ከግብፅ መውጣታቸውና ቀይ ባሕርን መሻገራቸው በውኃ ጥምቀት ይገለጻል። ለዓለም መሞት ማለት ነው (ኃጢአት)። ይህ በሮሜ 6፡3-7 በደንብ ተብራርቷል። አዛውንቱ መሞታቸው ተገልጿል። አሮጌው ሰው የኃጢአት አካል ይዞ ወደ ዓለም የመጣውን የመጀመሪያውን ሰው አዳምን ይወክላል።

 

የእሳት ጥምቀት ምንድን ነው? ልክ እንደ ልብስ መቀየር ሥርዓት ነው። ምእመኑ የቀደመውን ልብሱን አውልቆ ወደ አዲስ ልብስ ይቀየራል። የቀደሙት ልብሶች እንደ አካላዊ አካል ይገለፃሉ. አዲሶቹ ልብሶች መንፈሳዊ አካል ይባላሉ. ይህም በ1ኛ ቆሮንቶስ ምእራፍ 15 ላይ ተብራርቷል።መንፈሳዊ አካል የክርስቶስ ልብስ ነው። ይህ ትንሣኤ ነው። ትንሳኤ ማለት ከወላጆች የተቀበለው አካል ወደ ሕይወት ይመለሳል ማለት ሳይሆን ከሰማይ የተወለደ መንፈሳዊ ፍጡር ነው ማለት ነው። ከነፍሳዊ ፍጡር መንፈሳዊ የመሆን መግለጫ እና አዲስ ፍጥረት የመሆን መግለጫ ነው።

 

የእሳት ጥምቀት ከመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ጋር የተያያዘ ነው ምክንያቱም በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሚፈጸም ነው። የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀት የተቀበሉ ሰዎች አካል ቢኖራቸውም ከሞት እንደተነሱ ያምናሉ። በሌላ አነጋገር የክርስቶስን ልብስ ለብሰው የተለወጡ ሆነዋል። የክርስቶስ ልብሶች በብሉይ ኪዳን ካህናት የሚለበሱት ልብስ ተመስለዋል። በሌላ አነጋገር፣ የንጉሥ ካህን ለመሆን ጊዜው አሁን ነው። በኢየሱስ ማመን አንድን ሰው የንጉሥ ካህን አያደርገውም ነገር ግን ከኢየሱስ ጋር እንደሞተ እና በጥምቀት ከክርስቶስ ጋር መነሳቱን (በውሃ እና በእሳት መጠመቅ) የሚያምን ሰው የንጉሥ ካህን ይሆናል። ስለዚህ፣ በቅዱሱ ልብ ውስጥ ቤተመቅደስ ተሰራ። ቤተ መቅደሱ ስለተሠራ ቅዱሱ ቤተ ክርስቲያን ይባላል። ቤተ ክርስቲያን ሕንፃ አይደለም ቅዱሱ ቤተ ክርስቲያን ነው።

 

ኢየሱስም፣ “መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሐ ግቡ” አለ። ገነት እራሱ ኢየሱስ ነው። ነገር ግን፣ ኢየሱስ በመስቀል ላይ ሞቶ፣ ከሶስት ቀናት በኋላ ተነሥቷል፣ ከ40 ቀናት በኋላ ወደ ሰማይ አርጓል፣ እና መንፈስ ቅዱስን በጴንጤቆስጤ ቀን ልኳል።

እዚህ, አማኞች ተሳስተዋል; በቅዱሱ ልብ ውስጥ የመንፈስ ቅዱስን መምጣት ከኢየሱስ ዳግም ምጽአት ጋር አያገናኙትም። የመንፈስ ቅዱስ መምጣት የኢየሱስ ዳግም ምጽአት ማለት ነው። ከመስቀሉ በፊት ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ “በቅርቡ እመጣለሁ” ብሏቸው ነበር። በጴንጤቆስጤ ቀን የሆነውም ይኸው ነው። ክርስቶስ በቅዱሳን ልብ ውስጥ ወደተሰራው ቤተመቅደስ ስለመጣ፣ ካህናት የሆኑት ቅዱሳን እና ክርስቶስ በቤተመቅደስ ተገናኙ።

 

የቤተ ክርስቲያን ሰዎች ስለ ሥላሴ ሲናገሩ እግዚአብሔር አብ፣ እግዚአብሔር ወልድ፣ እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ይላሉ። ይሁን እንጂ እንዲህ ያሉት ቃላት መጽሐፍ ቅዱሳዊ አይደሉም ምክንያቱም አንድ አምላክ ብቻ ነው. በሰው ፊት እንደ አብ፣ ወልድ እና መንፈስ ቅዱስ የሚሰራ አንድ ብቻ ነው። ስለዚህ በቅዱሱ ልብ ውስጥ የገባው መንፈስ ቅዱስ አምላክና ክርስቶስ ነው። ስለዚህ ሰማይ ይሆናል። ገነት በልብ ውስጥ ይመሰረታል.

 

በሰማይና በእግዚአብሔር መንግሥት መካከል ያለው ልዩነት ምንድን ነው? ገነት በግሪክ "ሄ ባሲሊያ ቶን ኡራኖን" (ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν) ይባላል። አብዛኞቹ ፓስተሮች ገነት ብዙ ስለሆነ ሦስት ሰማያት አሉ ይላሉ; የመጀመሪያው ሰማይ ከባቢ አየር ነው, ሁለተኛው ሰማይ አጽናፈ ሰማይ ነው, ሦስተኛው ሰማይ የእግዚአብሔር መንግሥት ነው. ይህ ከንቱ ነው። ፓስተሮች፣ “ለአይሁዶች አምላክ የሚለውን ቃል መጠቀማቸው ነውር ነው” ብለው መንግስተ ሰማያት ብለው ጠሩት። ሰማይ የሚለው አገላለጽ በማቴዎስ ወንጌል ላይ ያተኮረ ነው። ነገር ግን፣ መንግሥተ ሰማያት፣ “ሄ ባሲሊያ ቶን ኡራኖን” ማለት በልብ ውስጥ ያለ የእግዚአብሔር መንግሥት ማለት ነው። በሌላ አነጋገር፣ የክርስቶስ ዳግም ምጽአት በቅዱሳን ልብ ውስጥ የተረጋገጠ የእግዚአብሔር መንግሥት ይሆናል። ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ መሞት፣ ከክርስቶስ ጋር መነሳት፣ በልብ ውስጥ ቤተመቅደስ መገንባት እና ክርስቶስ የሚመለስበት ቤተመቅደስ ብቻ የእግዚአብሔር መንግስት ይሆናል።

 

እግዚአብሔርን በቀላሉ ማግኘት እንችላለን? ከእግዚአብሔር ጋር መገናኘት ቀላል እንዳልሆነ እናያለን። ይህ ማለት በኢየሱስ ማመን ማለት እግዚአብሔርን ወዲያውኑ ያገኛሉ ማለት አይደለም. በኢየሱስ ማመን ማለት በኢየሱስ እምነት ማመን ማለት ነው። የኢየሱስ እምነት ምንድን ነው? የመስቀል ሞትና ትንሣኤ ማለት ነው። ለቅዱሳን የመስቀል ሞት እና ትንሣኤ የሚገኘው በኢየሱስ በማመን ብቻ ነው። ይህ ከሰማይ የሚመጣው እምነት ነው። ከሰማይ የመጣ እምነት ካልሆነ በቀር ሁሉም በሕግ ነው። ይህም ማለት በመቅደሱ ግቢ ውስጥ አሁንም ኃጢአተኞች ናቸው ማለት ነው። ይህ በገላትያ 3፡22-23 በደንብ ተብራርቷል።

 

እግዚአብሔርን ለመገናኘት ለኃጢአት መሞት (በውሃ ጥምቀት)፣ ለሥጋዊ አካላችን መሞት (ልብሳችንን መለወጥ)፣ እንደ መንፈሳዊ አካል መወለድ (ትንሣኤ) እና ወደ ክርስቶስ እምነት መግባት አለብን። ሞት ሁለት ጊዜ ይመጣል. እነዚህም የውሃ ጥምቀት እና የእሳት ጥምቀት ናቸው። በዘፍጥረት 2፡17 "ነገር ግን መልካምንና ክፉን ከሚያስታውቀው ዛፍ አትብላ ከእርሱ በበላህ ቀን ሞትን ትሞታለህና።" (kjv) የእንግሊዘኛ መጽሐፍ ቅዱስ ".....በፍፁም ትሞታለህ" ይላል።

(ወይመይ ኸአደፊሕተፍተፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍፍ מִמֶּ֖נּוּ מֹ֥ות תָּמֽוּת)ሆኖም፣ የዕብራይስጥ መጽሐፍ ቅዱስ ሙት እና ትሞታለህ ይላል።

תָּמֽוּת (መሰረታዊ ቅርጽ ሙት) מֹ֥ות (መሰረታዊ ቅርጽ ሙት) “ሙት” ማለት መሞት ማለት ነው። ሁለት ጊዜ ሙት ስለሚል፣ በእንግሊዝኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጉም ላይ አጽንዖቱ ተቀየረ። ሙት ይሙት ከማለት ይልቅ "በእርግጥ ይሙት" ወደሚል ተለወጠ።

ስለዚህ ይህ ሁለተኛው ሞት ይሆናል. የመጀመሪያው ሞት በውሃ ውስጥ መሞት ነው, ሁለተኛው ሞት በመንፈስ ቅዱስ እሳት ውስጥ ሞት ነው. ከዚያም እግዚአብሔር ሁለት ጊዜ ሙታንን ከሰማይ እንዲወለድ አደረገ። በዮሐንስ 3፡5፡- “ኢየሱስም መለሰ፡- እውነት እውነት እልሃለሁ፥ ሰው ከውኃና ከመንፈስ ካልተወለደ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም።

 

በአምላክ እናምናለን ብንልም እውነተኛው አምላክ በሆነው በይሖዋ ማመን እንዳለብን እንደገና ማሰብ አለብን። እስራኤላውያን በዘፀአት ጊዜ የሚታይን የወርቅ ጥጃ ሠርተው አምላክ ብለው እንደሚጠሩት ሁሉ አማኞችም ይህን ያደርጉ እንደሆነ በጥልቀት መመርመር አለብን። ለዓለም በረከትን የሚሰጥ በወርቅ ጥጃ አምሳል የሚያስብ አምላክ መሆኑን ወይም አባካኙን ልጅ የሚጠብቅ አባት እንደሆነ ልናስብበት ይገባል።

 

እግዚአብሔር ወደ ጩኸት ይመጣል። በዓለም ላይ ያሉ ሰዎች ሁሉ አምላክን የተዉ አባካኞች መሆናቸውን ማወቅ አለባቸው። በአለም ውስጥ መታሰር ማለት ነው። በመንፈስ ሙታን ነበሩ እና እግዚአብሔርን እንኳ ሊረዱት አልቻሉም። እንደ ዘሪው ምሳሌ፣ በዓለም ውስጥ ካልኖርን እና በመንፈሳዊ ሕያው ለመሆን ካልታገልን ከእግዚአብሔር ጋር ለመገናኘት ምንም መንገድ የለም። እግዚአብሔር ሙሴን አለው፡- “ከፈርዖን ባርነት የሕዝቤን ጩኸት ሰምቶአል” አለ። ዓለም እንደ ፈርዖን በሰይጣን እየተመራ ነው። ስለዚህ እግዚአብሔርን ማግኘት የምንችለው በመንፈስ የምንታገልና የምንጮህ ሰዎች ስንሆን ብቻ ነው። ሁሉም ሰዎች ለአምላክ መሞት የሚገባቸው አባካኞች መሆናቸውን ስንገነዘብ በመንፈሳዊ መኖር እንችላለን።