በአለም ውስጥ የኤደንን ገነት የሚፈልጉ

 

በአለም ውስጥ የኤደንን ገነት የሚፈልጉ

 

ዘፍጥረት 2፡8-9 “እግዚአብሔር አምላክም በምሥራቅ በዔድን ገነትን ተከለ። የፈጠረውንም ሰው በዚያ አኖረው። እግዚአብሔር አምላክም ለማየት ደስ የሚያሰኘውን ለመብላትም መልካም የሆነውን ዛፍ ሁሉ ከምድር አበቀለ። ደግሞም በገነት መካከል የሕይወት ዛፍ፥ መልካምንና ክፉንም የሚያስታውቀውን ዛፍ።

ምስራቅ (ዕብራይስጥ፡ ክደም) ማለት “ምስራቅ” እና “መጀመሪያ” ማለት ነው። ኬተም የሚለው ቃል ጥቅም ላይ የዋለባቸው ምሳሌዎች አሉ። በመዝሙረ ዳዊት 55፡10 "ቀንና ሌሊት በግንቦችዋ ላይ ዞሩባት፤ ክፋትና ኀዘንም በውስጥዋ አሉ።" በተጨማሪም መዝሙር 68፡33፣ መዝሙረ ዳዊት 78፡2፣ ምሳሌ 8፡22 በቁጥር 23 ላይ “መጀመሪያ ከጥንት” የሚለው ቃል ምሥራቅ (ቀደም) ከሚለው የዕብራይስጥ ቃል ጋር አብሮ ጥቅም ላይ ውሏል። ስለዚህም ምሥራቅ የዓለምን የፍጥረት ጊዜ ታሪክ ስለሚናገር ‹መጀመሪያ› ተብሎ ሊተረጎም ይገባል። “ኤደን” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል የጥንት ጊዜም ትርጉም አለው።

በአትክልቱ ስፍራ ተራራ ማለት የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ (መቅደስ) ማለት ነው። መቅደሱ (መቅደሱ) በሰማይ ላለው ምሳሌና ጥላ ነው። በዘጸአት 25፡40 ላይ “በተራራው ላይ እንዳሳየህ እንደ ምሳሌአቸው አድርገህ ተመልከት። እግዚአብሔር ሙሴን እንደ ሰማይ ምሳሌ መቅደሱን እንዲሠራ አደረገው። የሰማይ ንድፍ ምንድን ነው? የሰማይ ምሳሌ የክርስቶስ ቃል ነው። በዕብራውያን 9፡24 ላይ "ክርስቶስ በእጅ ወደ ተሰራች የእውነትም አምሳያ ወደ ሆኑ ቅዱሳን አልገባምና። ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት ስለ እኛ አሁን ይታይ ዘንድ ወደ እርስዋ ወደ ሰማይ ገባ።

ወደ ቤተመቅደስ ስትገቡ, ግቢ አለ. ካህኑ አውሬውን በግቢው ውስጥ ባለው የናስ መሠዊያ ላይ ገደለው። እንስሳውን ከገደለ በኋላ ሁል ጊዜ እጆቹን በመታጠቢያ ገንዳ ውስጥ ይታጠባል ። በቤተ መቅደሱ ግቢ ውስጥ ሁለት ነገሮች መሥራት አለባቸው። መስዋዕቱ መሞት አለበት, እናም በሞት ላይ ተመስርቶ መታጠብ አለበት. ካህኑ ወደ መቅደሱ ሲገባ የወይራ ዘይት መብራት ይበራል። የዳቦ እንጀራም አለ። ወደ ቅድስተ ቅዱሳኑም ይገባል። በመቅደሱና በቅድስተ ቅዱሳኑ መካከል መጋረጃ አለ። በዓመት አንድ ጊዜ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚገባው ሊቀ ካህናት ብቻ ነው። ሊቀ ካህናቱ የመሥዋዕቱን ደም በስርየት መክደኛው ላይ የቃል ኪዳኑን ታቦት መክደኛ አፈሰሰ። ይህ ደም የእስራኤልን ሕዝብ ኃጢአት ለመሸፈን አገልግሏል። በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ, ታቦት አለ. ከውጪ መና ከጊዜ ወደ ጊዜ ይበሰብሳል፣ ነገር ግን በታቦቱ ውስጥ ያለው መና አይበሰብስም። በአጠገቡ የበቀለው የአሮን በትር አለ። ሕይወት በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ በሥራ ላይ ነች።

በምስራቅ በኤደን ገነት (በኤደን ገነት) እና በመንግሥተ ሰማያት መካከል በተሠራው ቤተመቅደስ መካከል ያለውን ግንኙነት ለመመርመር የእግዚአብሔርን መንግሥት መረዳት በጣም አስፈላጊ ነው. መጽሐፍ ቅዱስ በኤደን ገነት ውስጥ በእግዚአብሔር የተፈጠረ ሰው ተቀምጧል ይላል። ሰው አዳም ነው አዳም ወደ አለም የተወለደ የመጀመሪያው ሰው ነው። የመጀመሪያው ሰው አዳም የኋለኛው አዳም የክርስቶስ ምሳሌ (አምሳያ) ነው። በሮሜ 5፡14 “ነገር ግን በአዳም መተላለፍ ምሳሌ ኃጢአትን ባልሠሩት ላይ እንኳ ከአዳም ጀምሮ እስከ ሙሴ ድረስ ሞት ነገሠ፤ እርሱም ይመጣ ዘንድ ላለው ለእርሱ ምሳሌ ነው። አኃዝ የሚለው ቃል ከቅርጽ እና ከንብረት ጋር ተመሳሳይ ትርጉም አለው. ይህ ከኃጢአት ጋር የተያያዘ ነው። የመጀመሪያው ሰው አዳም ኃጢአተኛ ሆኖ ወደዚህ ዓለም መጣ ኋለኛው አዳምም ኃጢአተኛ ሆኖ በመስቀል ላይ ሞተ። እንግዲያው እግዚአብሔር ሰዎች ሁሉ የኃጢአት አካል ኖሯቸው ተወልደው ለኃጢአት መሞት እንዳለባቸው ይነግረናል።

ፊተኛው አዳም ለሰዎች የኃጢአት ሥጋ ሊሰጥ ወደዚህ ዓለም የተወለደ ክርስቶስ ሲሆን ኋለኛው አዳም ደግሞ ለኃጢአት ሥጋ ሞቶ ለሰዎች የመንፈስ አካልን (የጽድቅን አካል) ሊሰጥ የተወለደ ክርስቲያን ነው። .

ከመጀመሪያው ሰው ከአዳም ሥጋን የተቀበሉ ሁሉ እያንዳንዳቸው ወደ ሥጋ የሚመጡት የቀደመውን መንፈሳዊ ኃጢአት (እግዚአብሔርን ለመምሰል የመፈለግ ኃጢአት) ሠርተው ነው። “በአዳም መተላለፍ ምሳሌ ኃጢአት ያልሠራው” እዚህ ላይ፣ የአዳም በደል ቤዛ የሆነው ኃጢአተኛ ነው። ሊቀ ካህናቱ የሕዝቡን ኃጢአት የሚተካውን እንስሳ አርዶ ደሙን አስረክቦ የኃጢአተኞች ተወካይ ሆኖ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ይገባል:: ሔዋን ወደዚህ ዓለም የተወለዱትን በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት የሠሩ፣ መንፈሳቸው ከእግዚአብሔር የራቀና ከሥጋ ጋር የተዋሐደውን ሁሉ ያመለክታል። ስለዚህም እንደ አዳም ኃጢአት ኃጢአት አይደለም።

ኃጢአተኛውና መስዋዕቱ እርስ በርሳቸው ተለያይተዋል። በኃጢአተኛው ቦታ መሥዋዕት ሞተ፣ ደሙም በስርየት መክደኛው ላይ በሊቀ ካህናቱ ፈሰሰ። እግዚአብሔር መስዋዕቱን ሲቀበል፣ እግዚአብሔር ኃጢአተኛው እንደሞተ ያውቃል። ኃጢአተኛውና መስዋዕቱ አንድ ይሆናሉ። ስለዚህም የመሥዋዕቱ ሞትና የኃጢአተኛው ሞት አንድ ይሆናሉ፣ ኃጢአተኛውም ሞቶ እንደ አዲስ ሕይወት ይወለዳል። ሔዋን በኤደን ገነት ከአዳም ተለይታለች፣ ሔዋንም መልካምንና ክፉን ከሚያስታውቀው ዛፍ በላ በእግዚአብሔርም ላይ ኃጢአት ሠርታለች። ፍሬውንም ለባልዋ ለአዳም ሰጠችው።

አዳም ፍሬውን መበላቱ እግዚአብሔር ራሱ የመጀመሪያው ሰው ሆኖ ወደ ዓለም ተወልዶ በእግዚአብሔር መንግሥት ኃጢአት ለሠሩ መናፍስት የኃጢአትን ሥጋ ለሰዎች ሰጠ ማለት ነው። እግዚአብሔር በዚህ ዓለም ውስጥ የኋለኛው አዳም ሥጋ ሆኖ ተወለደ፣ እናም በኃጢአት ምትክ የኃጢአት ሥጋ ሆኖ ሞተ። እግዚአብሔር እሱን ጥለው መሄድ ከሚፈልጉ ኃጢአተኛ መናፍስት ጋር አንድ መሆን ይፈልጋል። እግዚአብሔር ሥጋን (እግዚአብሔር ራሱ ሥጋ ሆነ) መንፈስንም (ኃጢአተኛውን መንፈስ) አንድ አደረገው (የመጀመሪያው ሰው አዳም)። እግዚአብሔር በመስቀል ላይ ከሞተ በኋላ የተነሣውን መንፈስ ሥጋ ለብሶ ተነሥቷል፣ በክርስቶስ ያሉትም አዲስ አካልን ይቀበላሉ፣ መንፈስም ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ተዋሕዶ የእግዚአብሔር ልጆች ይሆናሉ። ይህ ታሪክ በሊቀ ካህናቱ እና በኃጢአተኛ ሰዎች መካከል ባለው ግንኙነት ተብራርቷል.

በኤደን ገነት ውስጥ፣ መልካምንና ክፉን የሚያስታውቀው ዛፍ ነበረ፣ እና ደግሞ የሕይወት ዛፍ ነበረ። ዕብራውያን 9፡4 እንዲህ ይላል፡- “የወርቅ ጥናውን፥ የቃል ኪዳኑንም ታቦት በወርቅ የተለበጠበት፥ በውስጡም መና ያለባት የወርቅ ማሰሮ፥ ያደገችበትም የአሮን በትር የቃል ኪዳኑም ጽላቶች ነበሩበት። የቃል ኪዳኑ የድንጋይ ጽላቶች የሙሴ ሕግ የእግዚአብሔር ቃል ማለት ነው። መና ማለት ኢየሱስ ክርስቶስ (ከሰማይ የወረደ የሕይወት እንጀራ) ማለት ሲሆን ያደገችው የአሮን በትር መንፈስ ቅዱስ ማለት ነው። ሕግን የሚወክሉት የድንጋይ ጽላቶች መልካምንና ክፉን የሚያስታውቀውን ዛፍ ፍሬ ያመለክታሉ።

እግዚአብሔር ኃጢአተኞችን በኃጢአታቸው የሚወቅሰው በሕጉ ነው። መልካም የእግዚአብሄርን ቃል መከተል ነው፣ክፉም የሰይጣንን ፈተና መከተል ነው። መልካምንና ክፉን በሚያስታውቀው የዛፍ ዛፍ የሰው ልጅ እግዚአብሔርን ለመምሰል ስግብግብ ልብ እንዳለው ማየት አለብን። ኃጢአት በትክክል ይህ ስግብግብነት ነው። ሔዋን ግን (ኃጢአተኛ መናፍስት) ኃጢአቱን አላስተዋሉም። ኃጢአት የሠሩ መናፍስት እግዚአብሔርን ለመምሰል ፍላጎታቸው በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት እንደሆነ አድርገው አያስቡም።

በቆላስይስ 3፡5 “እንግዲህ በምድር ያሉትን ብልቶቻችሁን ውሱ። ዝሙት፣ ርኩሰት፣ ፍትወት፣ ክፉ ምኞት፣ ጣዖትን ማምለክ የሆነ መጎምጀት” መጽሐፍ ቅዱስ መጎምጀትን ጣዖት ማምለክ ሲል ይገልጻል። ሆኖም ሔዋን የተከለከለውን ፍሬ በላች። የኀጢአት ሥሩ የሚጀመረው የተከለከለውን ፍሬ በመብላት ሳይሆን በመጎምጀት ነው። በዘፍጥረት 3፡6 ሴቲቱም ዛፉ ለመብላት ያማረ እንደ ሆነ ለዓይንም ያማረ ለጥበብም ያማረ እንደ ሆነ ባየች ጊዜ ከፍሬው ወሰደች በላችም። ለባልዋ ደግሞ ከእርስዋ ጋር ሰጣት። እርሱም በላ። በዚህ ታሪክ ውስጥ፣ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ኃጢአት የሠሩ መናፍስት እግዚአብሔርን ለመምሰል በመፈለጋቸው ደረጃቸውን ባለመጠበቅ ወንጀል ሠርተዋል። በመጀመሪያ፣ እግዚአብሔርን ለመምሰል መጎምጀት በእግዚአብሔር ላይ የመጀመሪያ ኃጢአት ይሆናል። አቋምን አለማክበር ማለት የእግዚአብሔርን ትእዛዛት መጣስ ማለት ነው።

ወደ መቅደሱ የገቡት ኃጢአተኞች ትእዛዙን ጥሰዋል፣ ነገር ግን ትእዛዙን ከማፍረሱ በፊት ቀደም ሲል የስስት ኃጢአት ነበራቸው። የቀደመው የኃጢአት ዳራ የሚጀምረው በሰይጣን ነው። በዘፍጥረት 3፡4-5 ላይ፡- “እባቡም ለሴቲቱ፡- ሞትን አትሞቱም፤ ከእርሱ በበላችሁ ቀን ዓይኖቻችሁ እንዲከፈቱ እንደ አምላክም እንድትሆኑ እግዚአብሔር ስለሚያውቅ ያውቃልና። መልካም እና ክፉ"

እባቡ ሰይጣንን ያመለክታል። እባቡ በኤደን ገነት ውስጥ ታየ, ይህም ማለት በእግዚአብሔር መንግስት ውስጥ ሰይጣን ማለት ነው. ሰይጣን በመጀመሪያ የመላእክት አለቃ ነበር። ስሙ ሄሌል (ግሪክ፡ ሉሲፈር) ይባላል፡ ትርጉሙ ትእዛዝ ነው፡ እግዚአብሔር ግን ወደ ቁስ ዓለም ከጣለው በኋላ ስሙ ሰይጣን (ዲያብሎስ) ተባለ። በሉቃስ 4 ላይ ዲያብሎስ ተብሎ ተተርጉሟል, በማቴዎስ 4 ውስጥ ፈታኙ ይባላል, በራዕይ 9 ደግሞ ሰይጣን ተብሎ ተጠርቷል. ሰይጣን ሥጋዊ አካል ስለሌለው በአየር ላይ ሥልጣን የወሰደ መንፈሳዊ ፍጡር ነው።

እግዚአብሔር ሰይጣንንና ተከታዮቹን በአንድነት ወደ ዓለም ጣላቸው። መናፍስት ሰው ለመሆን በሥጋ ተዘግተው ነበር፣ እናም ሰይጣን በሰዎች ልብ ውስጥ በመንፈሱ በመጎምጀት ኃጢአት እንዲሠሩ ያደርጋል። በኤደን ገነት የተገለጠው እባብም በሔዋን ልብ ውስጥ በመስራት በመጎምጀት እንድትበድል አድርጓታል። ወደ መቅደሱ የገቡ ኃጢአተኞች ሁሉ በዚህ መንገድ ኃጢአት ሠርተዋል። ነገር ግን ኃጢአተኞች እንስሳትን አርደው ደሙን በመሠዊያው ላይ ቢረጩ ለኃጢአታቸው ይቅር እንደሚላቸው ተረዱ። ከመሥዋዕቱ ጋር እንደሞቱ ማለትም ለኃጢአት ሞተው እንደነበሩ አላስተዋሉም። በኃጢአታቸውና በመሥዋዕታቸው እግዚአብሔር ቃል የገባላትን የሴቲቱን ዘር ማስታወስ ነበረባቸው ነገር ግን ይህን ሳያደርጉ ቀርተዋል። የሕግን ትእዛዛት የሚታዘዙ ከሆነ ጽድቅን ማግኘት እንደሚችሉ በተሳሳተ መንገድ ተረድተው ነበር፣ እና ኃጢአት ከሠሩ መስዋዕቶችን የማቅረብን አስከፊ ዑደት ቀጥለዋል።

ለኃጢአት መሞት ከስርየት መስዋዕት ጋር አንድ የመሆን መንገድ ነው። በመቅደሱ ከቤዛው ጋር አንድ መሆን ማለት ኃጢአቱ ከተጠረጠረበት ከሊቀ ካህን ጋር መሆን ማለት ነው። ይህ ማለት በመስቀል ላይ ከሞተው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር መሞት ማለት ነው, ይህ ደግሞ የጥምቀት, ከክርስቶስ ጋር አንድነት እና ወደ ክርስቶስ የመግባት ስርዓት ነው. ስለዚህ፣ በዘፍጥረት 2፡24፣ መጽሐፍ ቅዱስ እንዲህ ይላል፡- “ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ይተዋል ከሚስቱም ጋር ይተባበራል አንድ ሥጋ ይሆናሉ።

ሰውየው ክርስቶስን ያመለክታሉ፣ ወላጆቹ አምላክ ናቸው፣ ሚስቱም ማለት ኃጢአት የሰሩ እና ከእግዚአብሔር የራቁ መናፍስት ማለት ነው። መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔርን ትተው እግዚአብሔርን ለመምሰል አሁን በክርስቶስ አንድ መሆን እንዳለባቸው ይናገራል። ሐዋርያው ​​ጳውሎስ ይህ ትልቅ ምስጢር ነው ብሏል። በኤፌሶን 5፡31-32 “ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ይተዋል ከሚስቱም ጋር ይጣበቃል ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ይህ ታላቅ ምስጢር ነው፤ እኔ ግን ስለ ክርስቶስና ስለ ቤተ ክርስቲያን እናገራለሁ፤

ከክርስቶስ ጋር የተዋሐዱትን ቅዱሳን በተመለከተ፣ መንፈስ ቅዱስ በልባቸው (በመንፈሳቸው) ላይ ማተም እንዳለ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል። ማኅተም ማተም ቅዱሳን መንፈስ ቅዱስ ከእነርሱ ጋር ያለበት ቤተ መቅደስ ይሆናሉ ማለት ነው። የቅዱሳን ልብ (መንፈስ) ቤተ መቅደስ ሲሆን ከክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ ሞተው መስዋዕት ከሆኑ በኋላ ዳግም ተወልደዋል ማለት ነው።

ሰዎች የኤደንን ገነት የሚያዩበት መንፈሳዊ አይን ካላቸው፣ መቅደሱ የተሰራው በእግዚአብሔር መንግስት ምሳሌ ስለሆነ የኤደንን ገነት ታሪክ ሆኖ ስለ እግዚአብሔር መንግስት ታሪክ ይሰማሉ። የኤደን ገነት የእግዚአብሔርን መንግሥት ያመለክታል፣ እባቡ ሰይጣን ነው፣ አዳም ክርስቶስ ነው፣ እና ሔዋን በሰይጣን የተታለለ ክፉ መልአክ ነው። ስለዚህ፣ እግዚአብሔር በኤደን ገነት በተባለው መቅደሱ (መቅደስ፣ ቤተ ክርስቲያን፡ በመንፈስ ቅዱስ የታተመ መንፈስ) በዓለም ውስጥ የሚኖሩ ሰዎች ዓለም የኃጢአት እስር ቤት መሆኑን እንዲገነዘቡ አድርጓል። የኤደን ገነትም በቅዱሳን ልብ ውስጥ ያለ ቤተ መቅደስ ነበር።

ሰዎች የኤደንን ገነት በየትኛውም የአለም ክፍል ወይም እንደ እስራኤል ታሪክ ታሪክ ከተረዱ፣ የእግዚአብሔርን መንግስት የማያውቁ ይሆናሉ። መንፈሳቸው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሚታተም ሰዎች አይደሉም። ሰይጣን በሰው ልብ ውስጥ ይሰራል መንፈሱም በኃጢአት እስር ቤት በጨለማ ውስጥ አሁንም የሞተ ነው። በኤደን ገነት ወደዚህ ዓለም የመጡ መናፍስት ናቸው፣ የሰው ልጆች ሁሉ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ መንፈሳዊ አካላቸውን (የጽድቅ ልብሳቸውን) ባወለቁበት። በክርስቶስ ምክንያት በመንፈሳዊ አካል ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መመለስ እንዳለባቸው ማወቅ አለባቸው። ቅዱሳን የሚመለሱባት የትውልድ አገር የእግዚአብሔር መንግሥት ናት አላለምን?

ዕብራውያን 11፡13-16 “እነዚህ ሁሉ አምነው ሞቱ የተሰጣቸውን የተስፋ ቃል አላገኙምና ዳሩ ግን ከሩቅ አዩት ተረዱአቸውም፥ በምድርም ላይ መጻተኞችና መጻተኞች እንዲሆኑ ታመኑ። እንደዚህ የሚናገሩ አገርን እንደሚፈልጉ በግልጥ ይናገራሉና። እና በእውነት፣ የወጡበትን አገር ቢያስቡ ኖሮ፣ የመመለስ እድል በነበራቸው ነበር። አሁን ግን የሚበልጠውን እርሱም ሰማያዊ አገር ይመኛሉ፤ ስለዚህ እግዚአብሔር አምላካቸው ተብሎ ሊጠራ አያፍርም፥ ከተማን አዘጋጅቶላቸዋልና።