በኢየሱስ እናምናለን የሚሉ ግን የክርስቶስ መዓዛ የሌላቸው

 

በኢየሱስ እናምናለን የሚሉ ግን የክርስቶስ መዓዛ የሌላቸው

 

2ኛ ወደ ቆሮንቶስ ሰዎች 2፡14-17 አሁንም በክርስቶስ ሁልጊዜ ድል ለሚያዞረን በእኛም በየስፍራው ሁሉ የእውቀቱን ሽታ ለሚገልጥ ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን፤ በእርሱ ለእግዚአብሔር የክርስቶስ መዓዛ ነንና። የሚድኑትና በሚጠፉት፥ ለእርሱ ከሞት እስከ ሞት ድረስ አዳነን፤ ለእነዚያም ሕይወትን ወደ ሕይወት የሚያድን። ለእነዚህ ነገሮችስ ማን በቂ ነው? የእግዚአብሔርን ቃል እንደሚሸሹ ብዙዎች አይደለንምና፤ በቅንነት ግን ከእግዚአብሔር እንደ ሆንን በእግዚአብሔር ፊት በክርስቶስ ሆነን እንናገራለን።

የክርስቶስ መዓዛ ማለት በመስቀል ላይ የሞተው የኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ማለት ነው። ስለዚህ፣ ከኢየሱስ ጋር የሞቱት አብረው ለአዲስ ሕይወት ትንሣኤ ያገኛሉ። ብዙ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች የክርስቶስን መዓዛ እንደ ቅዱስ ሕያው፣ በበጎ ሥራ ​​እንደሚኖሩ እና የእግዚአብሔርን ቃል ትእዛዛት በሚገባ እንደሚጠብቁ ይገነዘባሉ። ይህን የሚሉት የመጽሐፍ ቅዱስን ቃላት ግራ የሚያጋቡ ናቸው። የክርስቶስ መዓዛ ግን በኢየሱስ ክርስቶስ የመስቀል ሞት የሞተውን መንፈስ ማደስ ነው።

ስለዚህ ቅዱሳን የባልንጀራውን ሙታን መንፈስ የሚያስነሱበት ልብ ከሌላቸው ለጎረቤቶቻቸው ፍቅር የሌላቸው የክርስቶስ መዓዛ የሌላቸው ሰዎች ናቸው። ምክንያቱም መንፈሳቸው በክርስቶስ በኩል የተነሡ ሰዎች የጎረቤቶቻቸውን መንፈስ ማደስ ይፈልጋሉ። ኢየሱስ በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው።

ለአሮጌው ሰው አካል አስፈላጊ ነው, ለአዲሱ ሰው ግን መንፈስን ማዳን አስፈላጊ ነው. ለዚህ ነው አሮጌውን ሰውነቶን ጥላችሁ ወደ አዲስ ሕይወት ውጡ የምላችሁ። ወደ ሮሜ ሰዎች 6፡6 “ከእንግዲህ ወዲህ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ ይህን እናውቃለን። በሥጋ የተወለደው አሮጌው ሰው ከኢየሱስ ጋር መሞት አለበት. ይህ አሮጌውን ሰው ለመግደል መሞከር ሳይሆን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ እንደሞቱ እና ወደ መንፈሳዊው ዓለም እንደወጡ ለማመን ነው.

መጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች ሁሉ ኃጢአተኞች እንደሆኑ ይናገራል። ስለዚህ፣ ኃጢአተኞች የሚኖሩበት ዓለም የኃጢአት እስር ቤት ይመስላል። ስለዚህ ማንም ሰው ከህግ መረብ ማምለጥ አይችልም. ገላ 3፡23 “ነገር ግን እምነት ሳይመጣ ሊገለጥ ላለው እምነት ተዘግተን ከሕግ በታች እንጠበቅ ነበር” ይላል። ከኃጢአት ነጻ የሚወጡት አሮጌው ማንነታቸው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ የሞቱ ብቻ ናቸው። አሮጌው ሰው እግዚአብሔርን ለመምሰል ስግብግብነት ያለው እና ነፍስ ያለው ሰው ነው ማለት እንችላለን. ነገር ግን ነጻ የወጣው ሰው መንፈሳዊ ፍጡር ነው ማለት ይቻላል።

በአለም እስር ቤቶች ውስጥ እንኳን እስረኞች ሊያስቡበት የሚገባው "በእስር ቤት ትክክለኛውን ነገር መስራት፣ ሰፊ ክፍል ውስጥ መኖር መፈለግ እና ሌሎችን መርዳት ዋናው ነገር ነው" ሳይሆን ለነገሮች ንስሃ መግባት እና ከወላጆች እና ከቤተሰብ ጋር የውጭውን ዓለም በመመልከት አዲስ ሰው መሆን. እንደዚሁም፣ የእግዚአብሔርን መንግሥት ትተው ወደ ዓለም የመጡ ሰዎች ሁሉ እግዚአብሔርን መምሰል ይፈልጋሉ፣ ስለዚህም እግዚአብሔርን ትተው በዚህ ዓለም ውስጥ ተዘግተዋል። እግዚአብሔርን ለመምሰል ከስግብግብነታቸው ንስሐ መግባት አለባቸው እና ወደ እግዚአብሔር መንፈሳዊ ፍጡር ይመለሳሉ።

አሮጌው ሰውነታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር መሞቱን የሚያረጋግጠው ትክክለኛ ማረጋገጫ የማንነት ግንዛቤ ነው። "አሮጌው ሰው መሞት አለበት" የሚለውን በየቀኑ ከማሰብ እና ከማስታወስ ይልቅ እኛ ከእግዚአብሔር መንግሥት ወደ ዓለም የመጣን መንፈሳውያን መሆናችንን እና ወደ እግዚአብሔር መንግሥት በመስቀሉ መመለስ እንዳለብን እንገነዘባለን። እንደ መንፈሳዊ ፍጡራን ወደ እግዚአብሔር ስንጮህ እግዚአብሔር የአሮጌውን ሰው ሞት ይፈጽማል። ሽማግሌው በራሱ ጥረት አይሻሻልም ወይም አይሞትም ይባላል።

ይህንን እውነታ ተገንዝበው በአዲስ ህይወት የተወለዱ ሰዎች ይህንን እውነታ ለጎረቤቶቻቸው ከማሳወቅ በቀር ሌላ አማራጭ የላቸውም። ይህ የክርስቶስ መዓዛ ነው። መንፈስ ቅዱስ ያላቸው በተፈጥሯቸው በሥነ ምግባር በዓለም ይኖራሉ። ሞራል የሚለው ቃል ሕያውና በኅሊና የሚንቀሳቀስ አእምሮ ነው። መንፈስ ቅዱስ የሌላቸው ግን አንዳንዶች ሕያው ሕሊና አላቸው. ሕግን ከሕሊና፣ የሥጋንም ዓለም ከመንፈስ ዓለም ይልቅ ያከብራሉ።

መንፈሳውያን ፍጡራን የሚሠሩት በመንፈስ ቅዱስ መሪነት ነው፣ስለዚህ እምነታቸው በተግባራቸው ይገለጣል፣ሥጋውያን ግን እምነታቸውን በተወሰኑ ድርጊቶች ለመገምገም ይሞክራሉ። የመንፈስ ቅዱስ ምሪት በመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ሊታወቅ ይችላል። ገላትያ 5፡22-23 “የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ቸርነት፣ በጎነት፣ እምነት፣ የውሃት፣ ራስን መግዛት ነው። እንደነዚህ ያሉትን የሚከለክል ሕግ የለም። ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል ገብተህ የመንፈስ ቅዱስን መመሪያ ከተቀበልክ፣ በተፈጥሮ በእነዚህ ድርጊቶች ይታያል። እግዚአብሔር እየመራው ነው። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ተዋሕደናል የሚሉና አሮጌውን የሚመስሉ ወደ እግዚአብሔር ከመጮኽና ወደ መስቀል ከመመልከት በቀር ሌላ አማራጭ የላቸውም፤ ሁልጊዜም ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር መሞታቸውን እያሰቡ ነው። ስለዚህ ቅዱሳን በየቀኑ ሙታን መሆናቸውን እናስታውሳለን።

ቢሆንም፣ እግዚአብሔር የሥጋን ድካም ያውቃል እና በሮሜ 8፡1-6 ይላል። "እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም። በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና። የሕግ ጽድቅ በእኛ ይፈጸም ዘንድ፥ በሥጋ ስለደከመ፥ ለሕግ ያልተቻለውን ሁሉ፥ እግዚአብሔር የገዛ ልጁን በኃጢአተኛ ሥጋ ምሳሌ በኃጢአትም ምክንያት ልኮአልና፥ በሥጋ ኃጢአት ኰነነ። እንደ መንፈስ ፈቃድ እንጂ እንደ ሥጋ ፈቃድ የሚኖሩ። እንደ ሥጋ ፈቃድ የሚኖሩ የሥጋን ነገር ያስባሉና። እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖሩ ግን የመንፈስን ነገር ነው። ስለ ሥጋ ማሰብ ሞት ነውና; በመንፈስ ማሰብ ግን ሕይወትና ሰላም ነው። መስቀልን በየቀኑ ስንይዝ እግዚአብሔር በኢየሱስ ክርስቶስ ከኃጢአትና ከሞት ነፃ ያወጣናል፣ እና እግዚአብሔር በክርስቶስ ያሉትን ዳግመኛ አይከሳቸውም።

አንድን ነገር ለበጎ የማድረግ ፍላጎት፣ የተቀደሰ ሕይወት የመኖር ቁርጠኝነት፣ እና የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ለመጠበቅ ቁርጠኝነት ራስን የማመጻደቅ ድርጊቶች ብቻ ናቸው። ሰው ይህን ማድረግ አይችልም, መኮረጅ ብቻ ነው. እግዚአብሔርን ለመምሰል የሚፈልጉ ሰዎች ምሳሌ ይህ ነው። አማኝ ሁሉን ነገር አስቀምጦ በኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል ሞትና መወለድን ብቻ ​​ያምናል እናም መንፈስ ቅዱስ እንደሚመራው በህሊና ይሰራል። እግዚአብሔር የሚፈልገው ይህንን ነው። መጽሐፍ ቅዱስ ሞትን እና ዳግም መወለድን እንደ ጥምቀት ሥርዓት ይገልፃል። በውኃ ሞቶ በመንፈስ ዳግመኛ መወለድ። በ1ኛ የጴጥሮስ መልእክት 3፡21 "ይህም ምሳሌ ጥምቀት ደግሞ አሁን ያድነናል (የሥጋን እድፍ ማስወገድ አይደለም ነገር ግን ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና መልስ እንጂ) በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ።"