የመዳን ነገር ሥጋ ነው ብለው የሚያስቡ
የመዳን ነገር ሥጋ ነው ብለው የሚያስቡ
የሰው ልጅ በአካልና በመንፈስ የተዋቀረ ነው። አካል እና መንፈስ አንድ ሆነው ሕያው አካል ይሆናሉ። ስለዚህ መንፈስ ከሰው የማይነጣጠል የሕብረት አካል ይሆናል። ነገር ግን፣ ከእግዚአብሔር የሚድነው ሥጋ ሳይሆን መንፈስ ነው። መክብብ 12:7፣ አፈርም ወደ ምድር እንደ ነበረ ይመለሳል፥ መንፈስም ወደ ሰጠው ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። ሆኖም፣ እውነታው መንፈሱ ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል።
ኢየሱስ ከኢየሱስና ከሰዱቃውያን ጋር ባደረገው ውይይት ሰዱቃውያን ሰዎች ሲሞቱ ምን እንደሚደርስባቸው ለጠየቁት ጥያቄ መልስ ሰጥቷል። በሉቃስ 20፡35-36 “ነገር ግን ያን ዓለምና የሙታን ትንሣኤ ሊያገኙ የሚገባቸው አይጋቡም አይጋቡምም ወደ ፊትም ሊሞቱ አይችሉም፤ ከሥጋው ጋር እኩል ናቸውና ወደ ፊት ሊሞቱ አይችሉም። መላእክት; የትንሣኤም ልጆች ነን የእግዚአብሔር ልጆች ነን። በሌላ አነጋገር ከሥጋ ጋር የተዋሐደው መንፈስ ይሞታል ስለዚህም ትንሣኤ አግኝቶ ወደ መላእክት ይመለሳል።
ይሁዳ 1:6፣ መኖሪያቸውንም የተዉትን እንጂ የበላይነታቸውን ያልጠበቁትን መላእክት በዘላለም እስራት ከጨለማ በታች እስከ ታላቁ ቀን ፍርድ ድረስ ጠብቆአቸዋል። 2ኛ የጴጥሮስ መልእክት 2፡4 “እግዚአብሔር ኃጢአትን ላደረጉ መላእክት የራራላቸው ካልሆነ ወደ ገሃነም ጥሎ በጨለማ እስራት ለፍርድ ተጠብቀው አሳልፎ ከሰጣቸው።
ጨለማ እና ጉድጓዶች ቁሳዊውን ዓለም ያመለክታሉ. መንፈሱ በእግዚአብሄር መንግስት ውስጥ መሆን አለበት, እሱም የመንፈስ አለም ነው, እና በዚህ ዓለም ውስጥ መሆን ተፈጥሯዊ አይደለም. ሰይጣንን የተከተሉት መላእክት በምድር ላይ ስለታሰሩ የእግዚአብሔርን ቁጣ ተቀብለው ሰው ሆኑ። በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ፣ ሰይጣን ያለ እግዚአብሔር እንደ እግዚአብሔር መሆን እንደሚችል በማሰብ ብዙ መላእክትን ፈተናቸው። ስለዚህ መላእክቱ ቦታቸውን ጠብቀው ሰይጣንን ተከተሉት።
የዘፍጥረት 1-3 ታሪክ በኤደን ገነት ውስጥ ያለ ክስተት ነው፣ነገር ግን በእግዚአብሔር መንግስት የሆነውን እንደ መድረክ ያሳያል። እግዚአብሔር ዓለም ሳይፈጠር አስቀድሞ ነገሮችን በምሳሌ ያስረዳል። እባቡ የሰይጣንን ምሳሌ የሚያመለክት ሲሆን ሔዋን ደግሞ ሰይጣንን የተከተለውን ኃጢአተኛ መልአክ ያመለክታል. አዳም የኃጢአትን ሥጋ ለክፉ መላእክት ለመስጠት የክርስቶስ ምሳሌ ነው። መልካምና ክፉን ከሚያስታውቀው ዛፍ ፍሬ ሰይጣንን የሚያመለክት ነው, እሱም እንደ እግዚአብሔር እንድንሆን የሚያደርገን, እና ፍሬው በሰይጣን የተሰጠ ስግብግብ ነው.
መንፈስ የመንፈስን አካል መልበስ አለበት። የሰው መንፈስ በሥጋ የታሰረ ይመስላል። ሥጋን አውልቆ የመንፈስን አካል ሊለብስ ይገባዋል። በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡44 “ፍጡር አካል ይዘራል፤ መንፈሳዊ አካል ይነሳል። ፍጥረታዊ አካል አለ፣ መንፈሳዊ አካልም አለ።
ቅዱሳን ሕያዋን ሲሆኑ መንፈሱ መንፈሳዊ ሥጋን ከመቀበሉ በፊት ሥጋዊ አካላቸው መሞት አለበት። እንደ እውነቱ ከሆነ ግን የራሱን አካል መግደል አይችልም. ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ ሥጋን የሚያመለክት ሥጋን (አሮጌውን ሰው) ያስተዋውቃል። በሮሜ 6፡3-4፡ “ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን? ስለዚህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።
ጥምቀት ማለት የአሮጌው ሰው (የሥጋ ሥጋ) ሞት ማለት ነው። ወደ ሮሜ ሰዎች 6፡6 “ከእንግዲህ ወዲህ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ ይህን እናውቃለን።
አሮጌው ሰው የኃጢአት አካል ነው. እግዚአብሔርን መምሰል የመፈለግ ስግብግብነት ነው። የሰው ልጅ ሁሉ ሳያውቅ አምላክ ሊሆን እንደሚችል ያስባል። በኤፌሶን 4፡22 “የቀደመው ኑሮአችሁን አስወግዱ፤ አሮጌው ሰው ለሥጋ ፍለጋ ይጎመዳል. በ1ኛ ቆሮንቶስ 2፡14 “ለፍጥረታዊ ሰው የእግዚአብሔር መንፈስ ነገር ሞኝነት ነውና አይቀበለውም በመንፈስም የሚመረመር ስለ ሆነ ሊያውቀው አይችልም።
ስለዚህም መጽሐፍ ቅዱስ አሮጌው ሰው (ስግብግብነት) መሞት እንዳለበት ይናገራል። ኢየሱስ እራስህንካድ አለ። በዚህ ጊዜ እሱ ራሱ የስግብግብነት ርዕሰ ጉዳይ ይሆናል. ከሥጋ የሚመነጨው እራስ (ነፍስ) የሆነው አእምሮ የስስት ጉዳይ ነው። ከመጽሐፍ ቅዱስ ቃል በፊት ይህንን መካድ ነው። ራሱን የካደ እግዚአብሔር መንፈስን ሕይወትን ይሰጣል። በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው። ሽማግሌው መሞት ያለበት ምክንያት መንፈሱን ለማዳን ነው። ሁሉም የሰው ልጆች ከተወለዱበት ጊዜ ጀምሮ በመንፈስ የሞቱ ናቸው። መንፈሱ በኃጢአት አካል ውስጥ ስለታሰረ ሞቷል። የመንፈስ ሞት ማለት ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ግንኙነት ተቋርጧል ማለት ነው።
ዳግም መወለድ ዳግመኛ መወለድ ነው። ጥምቀት ዳግመኛ መወለድ ነው። የልብ ጥምቀት በመደበኛው ጥምቀት ውስጥ ይካተታል. አምላክን የመምሰል ፍላጎት በመስቀል ላይ በሞተው በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ መታጠፍ እና ከሞት ከተነሳው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር እንደገና መወለድ ነው። በመስቀል ላይ ከሞተው ኢየሱስ ጋር አንድ ለመሆን በመስቀል ላይ የሞተው ኢየሱስ
"እኔ" መሆኑን መዘንጋት የለብንም. ንስሐ መግባት ማለት በዚህ ዓለም ስላላችሁ ኃጢአት ማሰብ ሳይሆን እንደ እግዚአብሔር ለመሆን ልባችሁን መመለስ ነው። ስለዚህ ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። ሐዋርያው ጳውሎስ “በየቀኑ እሞታለሁ” ያለው ኑዛዜ ዳግም የተወለደ ሰው ለመሆን የእኔ ኑዛዜ መሆን አለበት።
ዳግመኛ የተወለዱት እንደ ኢየሱስ ትንሣኤ አካል የማይታየውን መንፈስ አካል የተቀበሉ ናቸው። ስለዚህ በክርስቶስ በእግዚአብሔር ቀኝ ተቀምጧል። ከስቅለቱ በፊት፣ ኢየሱስ ሙታንን ብዙ ጊዜ አስነስቷል። አልዓዛርን ከሞት አስነስቷል፣ የመበለቲቱን ልጅ ከናይኒን አስነስቷል፣ የምኩራብ አለቃ የሆነውን የኢያኢሮስን ሴት ልጅ አስነስቷል። ከኢየሱስ ደቀ መዛሙርት መካከል፣ ጴጥሮስና ጳውሎስ ሙታንን በማስነሳት ሥራ መጽሐፍ ውስጥም ተጠቅሰዋል። የሞቱትና ወደ ሕይወት የተመለሱት ሰዎች ሥጋ አንድ ቀን እንደገና መሞት ያለበት ሥጋ ነው። ስለዚህ ታድሷል ማለት ይቻላል።
ከሞት የተነሳውን የኢየሱስን አካል ከተሐድሶው አካል ጋር በማወዳደር፣
ኢየሱስ ያስነሳው አካል ፈጽሞ የማይሞት አካል ነው። ጊዜ እና ቦታን ያልፋል. ከሞት የተነሳው ኢየሱስ ግንቡን ጥሶ ለደቀ መዛሙርቱ ታየ፣ ፊቱም ተለወጠ። በኤማሁስ መንገድ ላይ ደቀ መዛሙርቱ ከሞት የተነሳውን ኢየሱስን አላወቁትም ነበር። የታደሰው አካል እንደገና መሞት አለበት።
ነገር ግን፣ አብዛኞቹ የቤተ ክርስቲያን አባላት በመስቀል ላይ የሞተው የኢየሱስ ሥጋ ከሞት ተነስቷል ብለው ያምናሉ። ከወላጆቻቸው የተቀበሉት አካል በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ተለውጦ የዘላለም ሕይወት ያለው አካል ለመሆን እንደቻለ ያምናሉ። ነገር ግን፣ ኢየሱስ በመስቀል ላይ የሞተው አካል ጠፍቷል። ኢየሱስም በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ለደቀ መዛሙርቱ በድጋሚ በመንፈሱ አካሉ ተገለጠ። ከሞት የተነሳው የኢየሱስ አካል መልኩን ሊለውጥ ይችላል። ኢየሱስ ትንሣኤ እንዳለ ለደቀ መዛሙርቱ ለማሳየት በምስማር ምልክቶች እና በጦር ምልክት ወዳለው አካል ራሱን ለውጦ ለደቀ መዛሙርቱ አሳይቷል።
በትንሣኤ ከወላጆቻችን የተቀበልነው ሥጋዊ አካል ይጠፋል እናም እንደ መንፈሳዊ አካል ዳግም መወለድ አለብን። ነገር ግን ከወላጆቻቸው የተቀበሉት ሥጋዊ አካል እንደሚነሣና ሕያው እንደሚሆን ካመኑ ትኩረታቸው በመንፈስ ላይ ሳይሆን በሥጋ ላይ ይሆናል። ስለዚህ ለአንዳንድ ሰዎች ከሞት በኋላ ቤተሰቡ አስከሬን ያቀዘቅዘዋል, ሌሎች ደግሞ ያለ አስከሬን ይቀበራሉ. አንድ ቀን በትንሣኤ ሕያው እንደሚሆኑ ያምናሉ። ግን ሁሉም ነገር በከንቱ ነው። በዮሐንስ 6፡63 ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው ሥጋም ምንም አይጠቅምም። በጥልቀት ማሰላሰል አለብን።
አስተያየቶች
አስተያየት ይለጥፉ