ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው; ሥጋ ከንቱ ነው።

http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=

ዮሐንስ 6፡63 “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው። መንፈሱ ሞቷል ማለት ነው። ኢየሱስ መንፈስን መኖር አለብን ያለው ለዚህ ነው። የሰው ማንነት አእምሮ እንጂ አካል አይደለም። በልብ ውስጥ ከሥጋ የሚወጣ ልብ ከመንፈስም የሚወጣ ልብ አለ። ሮሜ 8፡5 “እንደ ሥጋ ፈቃድ የሚኖሩ የሥጋን ነገር ያስባሉና። እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖሩ ግን የመንፈስን ነገር ነው። መንፈሳቸው የሞተው ሥጋን ይከተላሉ።

ታዲያ መንፈስን ለመከተል ምን ማድረግ አለብን? ሮሜ 8፡4 “እንደ መንፈስ ፈቃድ እንጂ እንደ ሥጋ ፈቃድ ባልመላለስን በእኛ የሕግ ጽድቅ ይፈጸምልን” ይላል። የሕጉ መመዘኛ ሕጉ በ8፡3 ላይ “ሕግ ሊያደርግ ያልቻለውን በሥጋ ደክሞ ነበርና፣ እግዚአብሔር የገዛ ልጁን በኃጢአተኛ ሥጋ መስለው ስለ ኃጢአትም ስለ ተፈረደበት ልኮአልና” ይላል። ኃጢአት በሥጋ፡" ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የሞተው ሰዎች ሥጋን ሳይሆን መንፈስን እንዲከተሉ ነው። በክርስቶስ ያሉት ሁሉ የመንፈስ ተከታዮች ይሆናሉ እንጂ ሥጋ አይደሉም። ሥጋን አለመከተል ለሥጋ መሞት ማለት ነው።

በሮሜ 6፡4 "እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።"

ጥምቀት ከኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ጋር አንድነት ነው. ስለዚህ ሙታን ወደ አዲስ ሕይወት ይወለዳሉ። ጥምቀት ከውኃው ውስጥ የመግባት እና የመውጣት ሥርዓት ነው. ትኩስ ሰውነት ይሞታል እና እንደ መንፈስ አካል ይወለዳል. በሮሜ 6፡6 የሥጋ አካል እንደ አሮጌው ሰው ተገልጧል። "ከእንግዲህ ወዲህ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን።"

አሮጌው ሰው ማለት ሥጋ ሳይሆን በሥጋ የተደበቀ የኃጢአተኛ ባሕርይ ማለትም እግዚአብሔርን ለመምሰል መጎምጀት ነው። መጠመቅ ከውኃና ከመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ መወለድ ነው። ዛሬ በቤተ ክርስቲያን መጠመቅ ሥርዓት ነው። ይሁን እንጂ በመደበኛነት የሚቀበሉት አሉ ነገር ግን በመሞትና በመወለድ በእውነት የሚያምኑ የልባቸውን መገረዝ እንደሚያገኙ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል። ይህ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ነው።

ከውኃና ከመንፈስ ዳግመኛ መወለድ ከትንሣኤ ጋር አንድ ዓይነት ጽንሰ ሐሳብ ነው። ወደ ሮሜ ሰዎች 6፡5 "በሞቱም ምሳሌ ከእርሱ ጋር ከተካከልን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ እንሆናለን።" በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡44 “ፍጡር አካል ይዘራል፤ መንፈሳዊ አካል ይነሳል። ፍጥረታዊ አካል አለ፣ መንፈሳዊ አካልም አለ። ሥጋዊ አካል ቢኖርም ዳግመኛ የተወለዱት መንፈሳዊውን አካል ማየት ወይም መንካት አይችሉም። ሥጋዊ አካል ሲሞት መንፈሳዊውን አካል ሊገነዘብ ይችላል።

ሥጋዊ አካል እና መንፈሳዊ አካል እርስ በርስ እንደ ጠላቶች ይቆጠራሉ. ሥጋዊ አካል (አሮጌው ሰው) ሲሞት አዲስ ሕይወት (መንፈሳዊ አካል) እንቀበላለን፣ መንፈስ ወደ ሕይወት ይመለሳል፣ ሥጋዊ አካል (አሮጌው ሰው) ሕያው ይሆናል፣ መንፈስም ይሞታል። ሥጋዊ አእምሮ ከሥጋዊ አካል (አሮጌው ሰው) ይወጣል፣ መንፈሳዊ አእምሮም ከመንፈሳዊ አካል ይወጣል። በሮሜ 8፡7 “ስለ ሥጋ ማሰብ በእግዚአብሔር ላይ ጥል ነውና፤ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛምና ሊገዛም አይችልም።

ስለዚህ አማኙ ሥጋዊ አካልን ለመግደል ምንም ዓይነት ጥረት ማድረግ የለበትም፣ ነገር ግን ከኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ጋር ያለውን አንድነት ማመን እና ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ መሞቱን ሁልጊዜ አስታውሱ። ሐዋርያው ጳውሎስ በየቀኑ መሞቱን ለመናዘዝ ነው።

በክርስቶስ ያሉት ሞተው ከክርስቶስ ጋር እንደሚኖሩ ያምናሉ። በሮሜ 8፡9-10 “እናንተ ግን የእግዚአብሔር መንፈስ በእናንተ ዘንድ ቢኖር፥ በመንፈስ እንጂ በሥጋ አይደላችሁም። የክርስቶስ መንፈስ ከሌለው ግን የእርሱ ወገን አይደለም። ክርስቶስም በእናንተ ውስጥ ቢሆን ሥጋ በኃጢአት ምክንያት የሞተ ነው። መንፈስ ግን ከጽድቅ የተነሣ ሕይወት ነው።

እግዚአብሔር በክርስቶስ ያሉትን በኃጢአት ሙታን አድርጎ ይቆጥራል። ሮሜ 6፡7 ሙታን ከኃጢአት ነጻ ወጥተዋል ይላል። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ካልሞትክ ኃጢአትህ አሁንም አለ። የሞተ ከሆነ እግዚአብሔር በኃጢአት አይወቅሰውም። በሮሜ 8፡1 "እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም። ኃጢአትን ለመኮነን መሠረቱ ሕግ ነው። ሆኖም ህጉ ከአሁን በኋላ በሟች ላይ ተፈፃሚ አይሆንም። በመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ በመወለዱ ምክንያት የሕጉን ድንጋጌዎች አይሠራም. የሕግ የበላይነት የኃጢአትና የሞት ሕግ ነው። በሮሜ 8፡2 “በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና።

ስለዚህ፣ በክርስቶስ ያሉት፣ ማለትም፣ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የሞቱት፣ ከዓለም ኃጢአት ሁሉ ነፃ ወጥተዋል። እግዚአብሔር ይህንን ያውጃል። ገላ 3፡26-27 “በእምነት በኩል ሁላችሁ በክርስቶስ ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጆች ናችሁና። ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋልና።

ከሰማይ የተወለዱት የእግዚአብሔር ልጆች ይሆናሉ። ስለዚህም ከኃጢአት ጋር ምንም ግንኙነት የሌለው ሰው ሆነ። በ1ኛ ዮሐንስ 3፡9 “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤ ዘሩ በእርሱ ይኖራልና፤ ከእግዚአብሔርም ተወልዶአልና ኃጢአትን ሊያደርግ አይችልም። በ1ኛ ዮሐ. ከእግዚአብሔር የተወለደ ግን ራሱን ይጠብቃል፥ ኃጢአተኛውም አይነካውም።

በቤተ ክርስቲያን ያሉ አማኞች ሁሉ እነዚህን ቃላት አያምኑም። " ሰዎች በየቀኑ ኃጢአት ለመሥራት የሚታሰሩ እንደዚህ ያሉ ፍጡራን ናቸው, ታዲያ ለምን ኃጢአት አልሠራም አለ?" ሰዎች ይጠይቃሉ። ይህ እምነት ነው። እምነት በኢየሱስ ማመን ብቻ ሳይሆን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር እንደሞትክ እና ከኢየሱስ ጋር ወደ አዲስ ህይወት መወለድ እንደምትችል ማመን ነው። እግዚአብሔር ይህንን እምነት አይቶ እንደ ጽድቅ ይገነዘባል።

የብሉይ ኪዳን ሰዎች ህግን ለመጠበቅ ሞክረዋል። ኃጢአት ቢሠሩ ግን ለመቅደሱ ካህናት የሚሠዋው እንስሳ ነው። ካህኑ የኃጢአተኛውን ኃጢአት በእንስሳው ላይ ቆጥሯል፣ እንስሳውን አርዶ ደሙን በመሠዊያው ላይ ረጨው፣ ለእግዚአብሔርም መሥዋዕት አቀረበ። በሞተ እንስሳ እና ሕያው ኃጢአተኛ መካከል ያለው ግንኙነት ምንድን ነው? እንስሳው በደሉን ተቀብሎ ሞተ?

የሞተ እንስሳ ኃጢአተኛ ነው። ምንም እንኳን የኃጢአተኛው አካል ሕያው ቢሆንም እንስሳው ይሞታል, ኃጢአተኛውም ይሞታል እና እንደገና ይወለዳል. በዚህ ሥነ ሥርዓት ሕዝቡ ከመሥዋዕቱ በግ ከኢየሱስ ክርስቶስ በቀር የመዳን መንገድ እንደሌለ ሊገነዘቡ ይገባ ነበር። አዳምና ሔዋን በኤደን ገነት ኃጢአት ሠርተው ወደ ዓለም ሲወጡ፣ እግዚአብሔር ለሴቲቱ ዘር ቃል ገባላቸው። የዚያ ዘር ተስፋ የኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ነው። ስለዚህ ኃጢአተኛው የተስፋውን ቃል እያየ መስዋዕት አድርጎ ማቅረብ ነበረበት ነገር ግን የሚያቀርበው የእንስሳትን መሥዋዕት ብቻ ነው። አምላክ እንዲህ ያለውን መሥዋዕት አይቀበልም። እግዚአብሔር የሞትን መስዋዕት ያለ የተስፋ ቃል አይቀበልም።

ዛሬ በቤተክርስቲያን ውስጥ በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎች በየቀኑ ኃጢአታቸውን ይናዘዛሉ እና በኢየሱስ ደም ይቅርታ ለማግኘት ይጸልያሉ. ኢየሱስ ኃጢአተኞች ከእርሱ ጋር በመስቀል ላይ እንዲሞቱ ነገራቸው፣ ነገር ግን ኃጢአታቸው እንዲሰረይላቸው ብቻ ይፈልጋሉ። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር መሞት ማለት ከእግዚአብሔር ቃል በፊት ራስን መካድ እና ለዓለም መሞት ማለት ነው። በዚህ የሚያምኑት ኃጢአታቸውን እንደገና መናዘዝ እና ለኃጢአታቸው ይቅርታ ማግኘት ማቆም አለባቸው። ምክንያቱም የእለት መስዋዕቱ በአንድ ጊዜ የተፈታው በኢየሱስ የመስቀል ሞት ነው። እንደ ዕለታዊ መስዋዕቶች ሁሉ፣ በየቀኑ ንስሃ የሚገቡ እና ለኃጢአታቸው ይቅርታ የሚፈልጉ ሁሉ ኢየሱስ በመስቀል ላይ ለኃጢአታቸው መሞቱን ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ አያምኑም።

መንፈስ ቅዱስ ሲመጣ ኃጢአትን ይፈርዳል ብሏል። በብሉይ ኪዳን ኃጢአት ሕግን መጣስ ነው፣ በአዲስ ኪዳን ግን ኢየሱስ ክርስቶስ ያደረገውን ማመን አይደለም። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በአንድነት እንደሞቱ ለሚያምኑ እና ኢየሱስ የፈጸመውን የማያምኑ ሰዎች መንፈስ ቅዱስን መሳደብ ነው። ኢየሱስ ከእርሱ ጋር ለሞቱት ሁሉ ያለፈውን፣ የአሁኑንና የወደፊቱን የዓለም ኃጢአት ወደ እግዚአብሔር ወሰደ። ነገር ግን ይህን ካላመንክ እንደ ቀድሞው በከነዓን ምድር ከኢያሱና ከካሌብ በቀር እስራኤላውያን ሁሉ ያለቀሱ ነበር፡- ወደ ከነዓን ብትገባም የእግዚአብሔርን ቃል አምነህ ትሞታለህ ብለው አለቀሱ። አስር ሰላዮች። እግዚአብሔር የተስፋይቱን ምድር እሰጣለሁ ብሎ ተናግሯል ነገር ግን ህዝቡ በሥጋዊ ልብ በእግዚአብሔር ቃል አላመኑም።