ቃሌን የሚሰማ ሁሉ የማያደርገውም።
ቃሌን የሚሰማ ሁሉ የማያደርገውም።
http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=
ስለዚህ ይህን ቃሌን ሰምቶ የሚያደርገው ሁሉ ቤቱን በዓለት ላይ የሠራ ልባም ሰውን ይመስላል። በዓለት ላይ ስለ ተመሠረተ አልወደቀም። ቃሌንም ሰምቶ የማያደርገው ሁሉ ቤቱን በአሸዋ ላይ የሠራ ሰነፍ ሰውን ይመስላል። ቤት; ወደቀ፥ አወዳደቁም ታላቅ ሆነ። ኢየሱስም ይህን ነገር ከጨረሰ በኋላ ሕዝቡ በትምህርቱ ተገረሙ፤ እንደ ጻፎች ሳይሆን እንደ ባለ ሥልጣን ያስተምራቸው ነበርና። ( ማቴዎስ 7:24-29 )
‹ስለዚህ› የሚያመለክተው ባለፈው ታሪክ በኩል የኋለኛውን ነው። የቀደሙት ቃላቶች "በዚያ ቀን ብዙዎች ጌታ ሆይ ጌታ ሆይ በስምህ ትንቢት አልተናገርንምን በስምህስ አጋንንትን አላወጣንምን በስምህስ ብዙ ተአምራትን አላደረግንምን?" አለ ኢየሱስ። ኢየሱስ ግን፡- በሰማያት ያለውን የአባቴን ፈቃድ የሚያደርግ እንጂ፡ ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ የሚለኝ ሁሉ መንግሥተ ሰማያት የሚገባ አይደለም። አንተ የአብን ፈቃድ በሚያደርጉ ጥበበኞች ትሆናለህ። የአብ ፈቃድ ወልድን ማየት እና ማመን ነው። ወልድ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ማመን አንድ መሆን ማለት ነው። በመስቀል ላይ ከሞተው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ መሆን ነው። ከኢየሱስ ጋር አንድ የሆኑት ራሳቸው ነገሮችን የሚያደርጉ አይደሉም። በመስቀል ላይ ከኢየሱስ ጋር መሞት ብቻ ነው።
ፈሪሳውያን ጽድቃቸውን የሚደግፉ ነበሩ። ሕግን በመጠበቅ ለራሳቸው ጽድቅን ማግኘት እንደሚችሉ ያስባሉ። ፈሪሳውያን “ጌታ ሆይ፣ ጌታ ሆይ፣ እንደ ነቢይ የማደርገውን አንድ ነገር ማድረግ አለብኝ፣ አጋንንትንም የማስወጣት አለብኝ” ብለው ያስባሉ። ዛሬ ብዙ አብያተ ክርስቲያናት “ኢየሱስ ክርስቶስን ስላመኑ ድነዋል” ብለው እንደሚያስቡ ነገር ግን እንደዳኑ ስለሚያምኑ በየቀኑ ንስሐ መግባት እንዳለባቸው ለማሰብ ይህንን ምሳሌ ይጠቀማሉ። የሚድኑት ፈቃዳቸውን በመስቀሉ ፊት ሲተው ብቻ ነው፣ የሚድኑት ደግሞ አንድ ነገር ሲያደርጉ ብቻ ነው። ኢየሱስ ራሱን ክደ አለ። በየቀኑ ንስሃ መግባት ያለባቸው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ያልሞቱ ናቸው። በሮሜ 6፡7 ላይ ሙታን ከኃጢአት ነጻ መሆናቸው ይነገራል።
ዛሬ አብዛኞቹ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች ኃጢአትን ይገነዘባሉ። ኃጢአትን በዓለም ላይ እንደ ኃጢአት አስብ። ኃጢአት የእግዚአብሔርን መንግሥት የሚተው ኃጢአት ነው። ስለዚህ ወደ ኋላ መመለስና መመለስ ንስሐ መግባት ነው። ለዓለም መሞት ማለት ነው። ነገር ግን፣ በየእለቱ ኃጢአትህን መናዘዝ እና ማሰላሰል እንደ ንስሃ ይቆጠራል። ስለዚህ፣ በየእለቱ ከኃጢአታቸው ንስሐ ይገባሉ፣ ነገር ግን እነርሱ ከእግዚአብሔር የተጸጸቱ አይደሉም። “እንደ እግዚአብሔር እሆናለሁ” የሚለውን ከስግብግብነት (ሽማግሌ) መራቅ ንስሐ መግባት ነው።
ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ (ሮሜ 6፡6-7) ጽድቅ የሚገኘው አሮጌው ሰው ሲሞት ብቻ እንደሆነ ይናገራል። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ አብዛኞቹ ሰዎች "በራስህ ንስሐ ገብተህ በኢየሱስ ደም መንጻት አለብህ፣ እናም ስትቀደስ ብቻ ቅዱሳን ትሆናለህ" ብለው ያስባሉ። በሮሜ 6፡6-7 እንደተገለጸው እግዚአብሔር የሚፈልገው መሞትን ነው። "ከእንግዲህ ወዲህ ለኃጢአት እንዳንገዛ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እወቁ።" የሞተው ከኃጢአት ነጻ ወጥቷልና። ኃጢአቱ አሁንም አለ፤ ኃጢአታቸው ቢቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገቡ አይችሉም።
ኢየሱስ ራሱን እንዲካድ የነገረው ለምንድን ነው? በእግዚአብሔር መንግሥት ኃጢአት የሠራ የመልአኩ መንፈስ በሰይጣን ተታሎ እግዚአብሔርን መምሰል ስለፈለገ እግዚአብሔርን ተቃውመው የእግዚአብሔርን መንግሥት ለቀው ወጡ። ያለ እግዚአብሔር መሆንን መፈለግ የክፋት መሰረት ነው። ይህ ክፋት እንደ መጀመሪያው ኃጢአት በሰው ውስጥ ተደብቆ ስግብግብነት (ሽማግሌ) ሆኖ ይታያል። ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ አሮጌው ሰው ይሞታል ይላል። አሮጌው ሰው አሮጌው እባብ እና የኃጢአት አካል ነው. ምክንያቱም የኃጢአት አካል እስካለ ድረስ እርሱ የኃጢአትና የሰይጣን ባሪያ ነው። ስለዚህ ሽማግሌው ካልሞተ አሁንም ንስሐ እንዳልገባ ይነግረናል።
የአሮጌው ሰው ሥራ በሰውነት ውስጥ የተደበቀ ስግብግብነት ማለት ነው. በኤፌሶን 4፡22 “የቀደመው ኑሮአችሁን አስወግዱ፤ ገላ 5፡19-21፣ “የሥጋም ሥራ የተገለጠ ነው እርሱም የተገለጠ ነው። ዝሙት፥ ርኵሰት፥ መዳራት፥ ጣዖትን ማምለክ፥ ምዋርት፥ ጥል፥ ክርክር፥ ቅንዓት፥ ቁጣ፥ አድመኛነት፥ መለያየት፥ መናፍቅነት፥ ምቀኝነት፥ መግደል፥ ስካር፥ ዘፋኝነት፥ ይህንም ያለ፥ አስቀድሜ እነግራችኋለሁ። እንዲህም የሚያደርጉ የእግዚአብሔርን መንግሥት አይወርሱም ብለው ጥንት ነግሮአችኋል።
አስተያየቶች
አስተያየት ይለጥፉ