ክርስቲያኖች አሥርቱን ትእዛዛት መጠበቅ አለባቸው?

 ክርስቲያኖች አሥርቱን ትእዛዛት መጠበቅ አለባቸው?

ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል የገቡት አስርቱን ትእዛዛት መጠበቅ አለባቸው ወይም አይጠብቁ ብዙ ጊዜ ግራ ይጋባሉ። በዛሬዋ ቤተ ክርስቲያን እንኳን በደንብ አልተረዳም።

ሕጉ በአጠቃላይ 613 ደንቦች ነው. ከእነዚህም መካከል ሕዝቡ የሥነ ምግባር ሕግን እንዲሁም የሥነ ምግባር ሕግንና የሲቪል ሕጉን አሥርቱን ትእዛዛት ማክበር ነበረባቸው። አስርቱ ትእዛዛት እንደ ህግ ተወካዮች ሊቆጠሩ ይችላሉ። ይህ ትእዛዝ በእግዚአብሔር በሙሴ በኩል በሲና ተራራ በጴንጤቆስጤ ቀን ለህዝቡ ተሰጥቷል። ነገር ግን ወንጌል ማለት የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ስለ ሰው ልጆች ኃጢአት ሁሉ ሞቷል ማለት ነው ከኃጢአት ነፃ የሚያወጣንና ወደ ድኅነት የሚያበቃን የምሥራች ነው። ሕግም ወንጌልም የእግዚአብሔር ቃል ነው።

ሕጉ እግዚአብሔር ለእስራኤላውያን የሰጣቸው ትእዛዝ ነበር፣ እናም ሊጠበቅ የሚገባው ትእዛዝ ነበር። ሕዝቡ አንዳቸውን ባይታዘዙ ኖሮ በአምላክ ፊት ሟች ይሆናሉ፤ ስለዚህ እንስሳትን በማረድና ደማቸውን በመሠዊያው ላይ በመርጨት ኃጢአታቸው እንዲሰረይላቸው የሚያደርግ ሕግ ነበር። እግዚአብሔር የእስራኤል ሕዝብ ኃጢአታቸውን በሕግ እንዲገነዘቡ ሕጉን እንዲጠብቁ አድርጓል። በመጨረሻ፣ ኃጢአት ማለት ከእግዚአብሔር መራቅ ማለት ነው፣ እና እንደ ሔዋን እግዚአብሔርን መምሰል እንደፈለገች፣ እያንዳንዱ ሰው የራሱ ጽድቅ አለው፣ ማለትም፣ እግዚአብሔርን የመምሰል መጎምጀት በልቡ ጣዖት ሆኖ።

የሕጉ ዓላማ ሰዎች ኃጢአትን በመሥራት፣ ለኃጢአት ይቅርታ መስዋዕትን ለእግዚአብሔር ሲያቀርቡ፣ ኃጢአት ከሠሩ በኋላ መሥዋዕት በሚያቀርቡበት ወቅት፣ ሰዎች ከኃጢአት እስራት ማምለጥ የማይችሉትን መረብ ውስጥ እንደ ተያዙ ዓሦች ናቸው። መሆኑን ለመገንዘብ. ሕጉ ዘላለማዊውን የኃጢአት መሥዋዕት የሚያቀርበውን የሚመጣውን መሲሕ በጉጉት መጠበቅ ነበር። ገላ 3፡23-24 “እምነትም ሳይመጣ ሊገለጥ ላለው እምነት ተዘግተን ከሕግ በታች እንጠበቅ ነበር። ስለዚህ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕግ እኛን ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ነበር።

በዕብራውያን 7፡11-12 “እንግዲህ ፍጹምነት በሌዋውያን ክህነት ከሆነ ሕዝቡ በእርሱ ሥር ሕግን ተቀብለዋልና፣ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ያልሆነ ሌላ ካህን ሊነሳ እንዴት ያስፈልጋል? የአሮንን ትእዛዝ? ክህነት ሲለወጥ ሕጉ ደግሞ የግድ መለወጥ አለበት” በማለት ተናግሯል። ወንጌል በክርስቶስ ያሉትን ከኃጢአት ነጻ ለማውጣት የእግዚአብሔር ቃል ኪዳን ነው የመንፈስ ቅዱስም ኃይል ነው። ስለዚህ ወንጌል ኃጢአትን ለማሸነፍ የሚያስችል ብርታት የሚሰጠን የእግዚአብሔር ቃል ነው።

በክርስቶስ ያሉት ሕግን መጠበቅ አለባቸው ወይስ ሕግን መጠበቅ አያስፈልጋቸውም? የሚለውን ጥያቄ ልንጠየቅ እንችላለን። በዘፀአት 20 ላይ የሚገኙትን አስር ትእዛዛት ስንመረምር የእግዚአብሄርን ቃል ትርጉም ማጤን አለብን። ስለዚህ፣ የአንደኛ ደረጃ ትምህርት ምን ያህል ዝቅተኛ እንደሆነ ልንገነዘበው ይገባናል ሕግን የመታዘዝ ወይም ያለመጠበቅ ልዩነት። አንድ አማኝ የኃጢአት መረብ የሆነውን ሕግንና ሕግን የመጠበቅ አባዜን በመተው በሕጉ ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔርን ቃል ትክክለኛ ትርጉም በመገንዘብ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደፊት መገስገስ አለበት።

የሕግ ትክክለኛ ትርጉም የሰው ልጆች ሁሉ ከእግዚአብሔር የራቁ ኃጢአተኞች ናቸው ማለት ነው። ሕጉ አምላክን ለመምሰል የስግብግብነት ኃጢአተኛ ተፈጥሮ እንዳለን እና የሚመጣውን መሲሕ እስካልመለከትን ድረስ ከኃጢአት እስራት ማምለጥ እንደማንችል ይነግረናል። ስለዚህ ምእመናን በሕግ ሥርዓት መታሰር ሳይሆን በሕግ የተደበቀውን እውነተኛውን ትርጉም አውቀው በመንፈስ ቅዱስ መሪነት ወደ እግዚአብሔር ቃል መግባት አለባቸው። ወንጌል ከኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል ጋር ይዋሃዳል, ለዓለም, ለኃጢአት እና ለሕግ የሞተ.

ሕጉ መልካምንና ክፉን የሚያስታውቀውን ዛፍ ያመለክታል, ወንጌል ደግሞ የሕይወትን ዛፍ ያመለክታል. መልካምንና ክፉን በሚያስታውቀው ዛፍ ውስጥ የሕይወት ዛፍ ተደብቋል። በሌላ አነጋገር ወንጌል (መሲሕ፡ ክርስቶስ) በሕግ ተሰውሯል። ኢየሱስ ብሉይ ኪዳን ስለ እኔ እንደመሰከረ ለደቀ መዛሙርቱ ብዙ ጊዜ ነገራቸው። ብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር ቃል ኪዳን ሲሆን ሕጉ ደግሞ የቃል ኪዳኑ ቃል ነው። ኢየሱስ በሥጋ መጥቶ በልቡ፣ “እኔ ደግሞ በብሉይ ኪዳን ነበርኩ” አለ። ከአብርሃም ጋር ነኝ አለ። አብርሃም ኢየሱስ ከመወለዱ ከ2000 ዓመታት በፊት የነበረ ሰው ነው። በዮሐንስ ወንጌል 8፡55-59 “አብርሃም ሳይወለድ እኔ ነበርኩ” ተብሏል። ከእነርሱም ጋር ነኝ አለ። በዘፍጥረት 14፡18 “የሳሌምም ንጉሥ መልከ ጼዴቅ እንጀራና የወይን ጠጅ ይዞ ወጣ፥ እርሱም የልዑል እግዚአብሔር ካህን ነበረ። በዕብራውያን 7፣ መጽሐፍ ቅዱስ ይህ መልከ ጼዴቅ ኢየሱስ እንደሆነ ይናገራል፣ አብርሃምም ኢየሱስን አገኘው ይላል።

ዮሐንስም ኢየሱስ በብሉይ ኪዳን ዘመን እንደነበረ ተናግሯል። በዮሐንስ 1፡1 “በመጀመሪያ ቃል ነበረ፥ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ፥ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ። ቃል ሥጋ ሆነ ኢየሱስ ክርስቶስ። መጥምቁ ዮሐንስም እንዲሁ ተናግሯል። ዮሐንስ 1፡15 “በመጀመሪያ ቃል ነበረ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ” ይላል። እሱ መጀመሪያ ነበር።

ዕብራውያን 11፡24-26 ሙሴ ክርስቶስን አገኘው ይላል። ኢየሱስ ከሞት ከተነሳ በኋላ፣ በሉቃስ 24፡27፣ በመንገድ ላይ ሳለ፣ ከሁለት ደቀ መዛሙርት ጋር ሲነጋገር እንዲህ አለ፡- “ከሙሴና ከነቢያት ሁሉ ጀምሮ ስለ እርሱ በመጻሕፍት ሁሉ የተገለጸውን ተረጐመላቸው። ” ገሊላም ይኸው በባሕር ዳር 24፡44 ላይ ይነገራል። 《እርሱም እንዲህ አላቸው፡- በሙሴ ሕግ በነቢያትም በመዝሙራትም የተጻፈው ሁሉ ይፈጸም ዘንድ እንዲያስፈልግ ገና ከእናንተ ጋር ሳለሁ የነገርኋችሁ ቃላቶች ናቸው። ስለ እኔ. ደግሞም በብሉይ ኪዳን ዘመን ይሖዋ አምላክ የሆነው ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

በዮሐንስ 5፡39 ኢየሱስ “መጻሕፍትን መርምሩ። በእነርሱ የዘላለም ሕይወት እንዳላችሁ ይመስላችኋልና፤ እነርሱም ስለ እኔ የሚመሰክሩ ናቸው። ቅዱሳት መጻሕፍት ማለት ብሉይ ኪዳን ማለት ነው። ብሉይ ኪዳን የሚናገረው ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ታሪክ ነው። በኢሳይያስ 34፡16 ላይ “የእግዚአብሔርን መጽሐፍ ፈልጉ አንብቡም፤ አፌን አዝዞአልና፥ መንፈሱም ሰብስቦአቸዋልና ከእነዚህ ሁሉ አንድም አይጐድልም፥ ባልንጀራዋንም አያጣም። የይሖዋ መጽሐፍ ማለት ብሉይ ኪዳን ማለት ነው። ሁሉንም መጽሐፍ ቅዱሶች ካነበብክ ይሖዋ አምላክ ኢየሱስ ክርስቶስ መሆኑን ማወቅ ትችላለህ።

ሕጉ ዳግመኛ የመወለድ ምስጢር ይዟል። የዘሌዋውያን ጭብጥ ቅድስና (መለያየት) ነው። ቅድስና ማለት ለእግዚአብሔር የተሰጠ ሕይወት ነው እንጂ ንጹህ ሕይወት ማለት አይደለም። ለእግዚአብሔር መቅረብ መጥፋት ነው። ኢየሱስ “ራስህን ክደ” እንዳለው በተመሳሳይ አውድ ውስጥ ነው። ስለዚህ ቅድስና ማለት ሕይወት ከዓለም ሕይወት የተለየ ፍጡር ማለት ነው። ዘሌዋውያን 11፡44-45 “እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ ነኝና እናንተም ራሳችሁን ቀድሱ ቅዱሳንም ሁኑ። እኔ ቅዱስ ነኝና፤ በምድር ላይ ተንቀሳቃሽ ተንቀሳቃሽ ሁሉ ራሳችሁን አታርክሱ። እኔ አምላካችሁ እሆን ዘንድ ከግብፅ ምድር ያወጣኋችሁ እግዚአብሔር ነኝ፤ እኔ ቅዱስ ነኝና እናንተ ቅዱሳን ሁኑ። እዚህ ላይ “ሥጋችሁን ለዩ ቀድሱት” የሚለው ቃል የተረዳው የቤተ ክርስቲያን ሰዎች በቅን ልብ መኖር አለባቸው በሚለው መንገድ ነው።

ነገር ግን ቅድስናን በተመለከተ ከወላጆች የተወለዱ ሳይሆኑ ከእግዚአብሔር ለእግዚአብሔር የተወለዱ ፍጡራን ናቸው። የቀድሞው መሞቱን ያመለክታል. ዳግም የመወለድ ምስጢር ይህ ነው። ዳግም መወለድ የሚናገረው ስለ ሕልውና ለውጥ እንጂ ስለ አእምሮ ሁኔታ አይደለም። "በምድር ላይ ተንቀሳቃሽም በሚንቀሳቀስ በማንኛውም ሰው ራሳችሁን አታርክሱ።" በተመሳሳይም ከወላጆች የተወለዱት ባህሪያቸውን ሳይተዉ ስለ መኖር ይናገራሉ.

በዮሐንስ 3፡3-10፣ ኢየሱስ የሕግ መምህር ከሆነው ኒቆዲሞስ ከተባለ ሰው ጋር ተወያይቷል። ኢየሱስ ተአምራት ሲሰራ አይቶ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ተረዳ። ነገር ግን፣ ኢየሱስ ከውኃና ከመንፈስ ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ማየት እንደማይችል ሲናገር፣ እነዚህን ቃላት ፈጽሞ አልተረዳም እና ሄደ።

ውሃ ከወላጆቹ የተቀበለው አካል መሞቱን ያመለክታል. መንፈስ ቅዱስ ከእግዚአብሔር ዘንድ አዲስ ሕይወትን መቀበል ነው። ሙታን በቅርቡ እንደገና ወደ አዲስ ሕይወት ይወለዳሉ ማለት ነው። በዮሐንስ 3፡10 ኢየሱስም መልሶ፡- አንተ የእስራኤል መምህር ነህን ይህንም አታውቅምን?

ይኸውም ሕዝቡ እግዚአብሔርን ሲበድሉና መሥዋዕት ሲያቀርቡ የሞቱ እንስሳት መሆናቸውን መገንዘብ ነበረባቸው። ስለዚህ ለኃጢአት መሞቱን አውቆ የሰው ልጅ ራሱ ከኃጢአት ማምለጥ እንደማይችል ለእግዚአብሔር የተናዘዘ ሰው እንዲሆን ተነግሮታል። ግን ያንን እውነት ማንም አልተገነዘበም። በሌላ አነጋገር፣ እግዚአብሔር በመሥዋዕቱ አማካይነት መሲሑን እንዲያውቁ እየነገራቸው ነበር፣ እነርሱ ግን አላወቁም።

በዘፍጥረት 3፡15 ላይ፣ እግዚአብሔር ለመሲህ፣ የሴቲቱ ዘር፣ የዘሩ ተስፋን በግልፅ ቃል ገባ። ይሁን እንጂ የእስራኤል ሕዝብ ይህን ተስፋ አላስተዋሉም። ነቢዩ ሚልክያስ እግዚአብሔር የሕዝቡን መሥዋዕት አልተቀበለም ብሏል። በቤተ መቅደሱ በር ላይ በከንቱ ይሠዉ እንደነበር መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል።

እግዚአብሔር በአስርቱ ትእዛዛት ውስጥ ሊናገር በሚፈልገው ላይ በጥልቀት ማሰላሰል አለብን። በውስጡ የእውነት ቃል አለ። እግዚአብሔር ሊልክ የሚፈልገው መልእክት በውስጡ አለ። በአዲስ ኪዳን ውስጥ የሚካፈሉት በግዴታ በሆኑት ስርዓቶች መታሰር የለባቸውም ነገር ግን የእግዚአብሔርን ቃል በመንፈስ ቅዱስ ምሪት መሰረት ተረድተው ንስሐ ግቡ እና ወደ እግዚአብሔር ተመለሱ። በዚህ ታላቅ መነሻ መሠረት ቅዱሳን ዐሥርቱን ትእዛዛት መመልከት አለባቸው።

አሥርቱን ትእዛዛት ለመጠበቅ የሚጥሩ ሰዎች ከኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል ውጪ ሌላ ነገር መጠበቅ አለባቸው ወይ የሚለውን ጥያቄ ያነሳሉ። አሥርቱን ትእዛዛት እንደሚጠብቁ ይናገራሉ, ነገር ግን የሰንበትን ደንቦች እንደፈለጉ ይለውጣሉ.

አሥርቱን ትእዛዛት መጠበቅ እንደሌለባቸው የሚናገሩ ሰዎች የእግዚአብሔርን ቃል እንደጣሱ ሆኖ ይሰማቸዋል። ታዲያ ስንት ሰካራሞች መስዋዕት የሆኑ ህጎች አያስፈልጉም እያሉ ምእመናንን ያደናግራሉ ነገር ግን የሞራል ህግን ማክበር ሃይማኖታዊ ሕይወታቸውን እንዲመሩ ይረዳቸዋል። ከዚህ ዲኮቶሚ ይልቅ የወንጌልን እውነት በሕግ አውቆ ወደ እውነት የምንገባ ሰው ለመሆን የእግዚአብሔርን ቃል ልንረዳ ይገባል። በዚህ ልኬት፣ እያንዳንዱን የአስርቱን ትእዛዛት አንቀፅ መመርመር አለብን።

በመጀመሪያ ከእኔ በቀር ሌሎች አማልክት አይሁኑልህ።

እግዚአብሔር እስራኤላውያንን ከግብፅ ምድር ካወጣቸው በኋላ ለምን ይህን ተናገረ? በዘጸአት 20፡2 “ከግብፅ ምድር ከባርነት ቤት ያወጣሁህ እኔ አምላክህ እግዚአብሔር ነኝ።

እግዚአብሔር አምላክ ሕዝቡን ባሪያዎች ከነበሩበት ከግብፅ ምድር እንዳወጣቸው ይናገራል። ስለ እግዚአብሔር ምን ያህል እናውቃለን? የሰይጣን አገልጋዮች የነበሩትን ቅዱሳን ከዚህ ምድር ማለትም የሰይጣን ዓለም ያወጣው አምላክ ይሖዋ መሆኑን ካልተገነዘብን በሌሎች አማልክቶች እናምናለን።

ይህ ዓለም የሰይጣን መንግሥት ነው። አምላክ ሰይጣን ለተወሰነ ጊዜ እንዲገዛ ፈቅዶለታል። በሉቃስ 4፡5-6፡- “ዲያብሎስም ረጅም ወደ ሆነ ተራራ ወሰደው፥ የዓለምንም መንግሥታት ሁሉ በቅጽበት አሳየው። ዲያብሎስም፦ ይህን ሁሉ ሥልጣንና ክብራቸውን እሰጥሃለሁ፥ ለእኔ ተሰጥቶአልና፥ እኔም እሰጥሃለሁ አለው። ለምወደውም እሰጣለሁ። ኢየሱስም ከመስቀሉ ሥራ በፊት ተናግሯል። በዮሐንስ 18፡36 ኢየሱስም መልሶ፡- መንግሥቴ ከዚህ ዓለም አይደለችም፤ መንግሥቴስ ከዚህ ዓለም ብትሆን፥ ወደ አይሁድ እንዳልሰጥ ሎሌዎቼ ይዋጉልኝ ነበር፤ አሁን ግን መንግሥቴ ከዚህ አይደለችም ” በማለት ተናግሯል።

በተጨማሪም በ1ኛ ዮሐንስ 2፡15-16 “ዓለምን ወይም በዓለም ያሉትን አትውደዱ። ማንም ዓለምን ቢወድ የአብ ፍቅር በእርሱ ውስጥ የለም። በዓለም ያለው ሁሉ፣ የሥጋ ምኞት፣ የዓይን አምሮት፣ የሕይወትም መመካት ከዓለም ነው እንጂ ከአብ አይደሉምና።

አንድ አማኝ በጌታ በእግዚአብሔር አምናለሁ እያለ አለምን ከወደደ የአለም ገዥ የሆነው የሰይጣን ተከታይ ይሆናል። ሙሴ ከዘፀአት በኋላ ወደ ሲና ተራራ በወጣ ጊዜ እንደ ይሖዋ አምላክ የወርቅ ጥጃ ሠርተው ለጣዖቱ እንደሰገዱት እስራኤላውያን ነው። "ከእኔ በቀር ሌሎች አማልክት አይሁኑልህ" የሚለው የማስጠንቀቂያ መልእክት ለሰዎች ከአላህ በቀር ሌሎች አማልክት ይኖራቸዋል። ለዚህ ነው እግዚአብሔር ይህንን ትእዛዝ እንደ ፊተኛይቱ ትእዛዝ ያስቀመጠው።

በክርስቶስ ያሉት በክርስቶስ በኩል ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ናቸው። በመስቀል ላይ ከሞተው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የተዋሐዱ ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ይሆናሉ፣ ስለዚህ ይህ ደንብ በተግባር ትርጉም የለሽ ነው። እነዚህ የአስርቱ ትእዛዛት ህግጋቶች ስላሉ ሌሎች አማልክትን እንደማመልክ ወይም እንደማላመልክ ማየት አለብኝ ብዬ በማሰብ እንዲህ መኖር ዘበት ነው። ስለዚህም ለዓለም ያልሞተ በክርስቶስ ውስጥ የለም። በክርስቶስ ያልሆነ ሰው ይህንን ትእዛዝ ሲመለከት የተወሰነ ትርጉም ሊኖረው ይችላል።

ሁለተኛ፡ የተቀረጸውንም ምስል ለአንተ አታድርግ፥ በላይ በሰማይ ካለው፥ በታችም በምድር ካለው፥ ከምድርም በታች በውኃ ካለው ነገር የማናቸውንም ምሳሌ።

ይህ ማለት ሰው ለራሱ ምስል መሥራት የለበትም ማለት ነው. ምክንያቱም በውጫዊው መልክ, በአእምሯቸው ውስጥ መለኮታዊ ምስል ይፈጥራሉ. ይህ ጣዖት ነው።

አማኞች የሚኖሩት ለእግዚአብሔር መልክ ብቻ ነው። የእግዚአብሔር መልክ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። በቆላስይስ 1:15 ላይ “የማይታየው አምላክ ምሳሌ እርሱም የፍጥረት ሁሉ በኵር ነው። ኢየሱስ በሚታየው መልክ የተገለጠው የማይታየው አምላክ ምሳሌ ነው። በዮሐንስ 1፡18 ላይ “እግዚአብሔርን ከቶ ማንም አላየውም። በአባቱ እቅፍ ያለ አንድያ ልጁ እርሱ ተረከው። በዮሐንስ 14፡9 ኢየሱስም እንዲህ አለው፡- ፊልጶስ ሆይ፥ ይህን ያህል ዘመን ከእናንተ ጋር ስኖር አታውቀኝምን? እኔን ያየ አብን አይቶአል; እንዴትስ አንተ አብን አሳየን ትላለህ?

በዚህ ትእዛዝ የታሰሩ እና መከበር አለበት ብለው የሚያስቡ ሁሉንም ዓይነት መልክን ማግለል በሚያስፈልግበት ጊዜ ምክንያታዊ የሆነ ዝላይ ሊያደርጉ ይችላሉ። ሆኖም ግን፣ ከእግዚአብሔር መልክ ጋር ያልተዋሃዱ፣ ማለትም ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር መልክ የሌላቸው ናቸው ማለት ይቻላል። የቱንም ያህል በኢየሱስ አምናለሁ ብትሉ፣ በመስቀል ላይ ከእርሱ ጋር አንድነት ከሌለ፣ በዚያ ሰው ውስጥ የሰይጣን ምስል ተፈጥሮ ነው። የሰይጣን አምሳል ሰው ራሱ ጌታ ነው። ኢየሱስ ጌታ ካልሆነ የሁሉ ጌታ ነው። ዋናው ነገር ትእዛዙ ራሱ ሳይሆን እግዚአብሔር በትእዛዙ ውስጥ የሚናገረው ምስል ማለትም ራስን የሚክድ እና ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የተዋሃደ እምነት ነው። ለዚህ ሥራ በየቀኑ እንሞታለን ያለውን የሐዋርያው ጳውሎስን ቃል መሳል አለብን።

ሠላሳ፣ የአምላክህን የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ አትጥራ። እግዚአብሔር ስሙን በከንቱ የሚጠራውን ከበደል አያነጻውምና።

ይህንን ቃል በተመለከተ፣ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ እንዳይጠቀሙበት መንገድ ሰዎችን ማሰብ ቀላል ነው። ስለዚህ በቤተክርስቲያን ውስጥ ያሉ ሰዎች የእግዚአብሔርን ስም የማይጠሩበት ወይም የሚጠነቀቁበት ምክንያት ይህ ሊሆን ይችላል። በጥንት ዘመን እስራኤላውያን የአምላክን ስም በከንቱ አይጠቀሙም ነበር። የመጽሐፍ ቅዱስን ቃላት በብራና ላይ በሚጽፉበት ጊዜ የስሙ ክፍል ባዶ ሆኖ ቀርቷል። ከዚያም ባለ 70 ኢንች መጽሐፍ ቅዱስ ሲሠራ ያህዌ ተብሎ ተጽፎ ነበር ስሙም አዶናይ ተብሎ ይጠራ ነበር። ከዚያም፣ በጊዜው በአሌክሳንድሪያ ይኖሩ የነበሩት የአይሁድ ዲያስፖራዎች አናባቢዎችን a and ai በእንግሊዝኛው የአዶናይ ግልባጭ ከያህዌ ጋር በማጣመር ያህዌዋይ ሠሩ እና ያህዌ ብለው መጥራት ጀመሩ። ወደ እንግሊዘኛ ሲተረጎም ይሖዋ ተብሎ የተጻፈ ሲሆን ዛሬ በእንግሊዝኛ መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ጌታ ተብሎ ተተርጉሟል።

ነገር ግን፣ በእነዚህ ቃላቶች፣ እግዚአብሔር ህዝቡ በእግዚአብሔር ፊት ትክክል የሆነ ህይወት እንዲመሩ ይፈልጋል። በዓለም ውስጥ እንኳን፣ ሰዎች የአብ ፈቃድ ምንም ይሁን ምን በኃጢአት ውስጥ ቢኖሩ፣ ሌሎች የአብን ስም ይነቅፋሉ ወይም ይነቅፋሉ። እንደዚሁም የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን የሚሉ ሰዎች የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚጻረር ከሆነ፣ ሌሎች አሕዛብ ሕዝቡን አይተው በእግዚአብሔር ላይ ቢስቁ፣ የእስራኤል ሕዝብ የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ እየወሰደ ነው። ክርስቲያን ነን ብለው በዓለም ፊት ከዓለም የከፋ ኃጢአት ቢሠሩ የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ የመውሰድ ውጤት ይሆናል።

ክርስቲያን ነን ሲሉ ወደ ሌሎች ሃይማኖታዊ ዝግጅቶች ሄደው ሲሰግዱ እናያለን። እርግጥ ነው፣ የተለያዩ ምክንያቶች ሊኖሩ ይችላሉ፣ ነገር ግን ልባቸው የአምላክ ነው ብለው ሰበብ ቢያቀርቡም በሌሎች ፊት የአምላክን ስም ይነቅፋሉ። ሃይማኖታዊ ብዝሃነት በተንሰራፋበት በዚህ ወቅት ክርስቲያን ነን የሚሉ ሰዎች በሁሉም ሃይማኖቶች መዳን አለ ቢሉ የእግዚአብሔርን ስም ከንቱ አድርገውታል።

የእግዚአብሔር ሰዎች ከሆኑ በውስጥም በውጭም መዓዛቸውን ማሳየት አለባቸው። በውስጥም ዳግመኛ የተወለደ ሰው ለመሆን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ መሆን እና የክርስቶስን መዓዛ በውጫዊ መልኩ ማሳየት አለበት። ሰባኪው ከእግዚአብሔር መንግሥት ይልቅ በዓለማዊ ታሪኮች ውስጥ ከተዘፈቀ ከክርስቶስ መዓዛ ይልቅ ጠረን ይሆናል። በ2ኛ ቆሮንቶስ 2፡14-17 "አሁን በክርስቶስ ሁልጊዜ ድል ለሚያደርገን በእኛም በየስፍራው ሁሉ የእውቀቱን ሽታ ለሚገልጥ ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን። በሚድኑትና በሚጠፉት፤ ለእርሱ ከሞት እስከ ሞት ድረስ አዳነን፤ ለእነዚያም ሕይወትን ወደ ሕይወት የሚያድን። ለእነዚህ ነገሮችስ ማን በቂ ነው? የእግዚአብሔርን ቃል እንደሚሸሹ ብዙዎች አይደለንምና፤ በቅንነት ግን ከእግዚአብሔር እንደ ሆንን በእግዚአብሔር ፊት በክርስቶስ ሆነን እንናገራለን።

አራተኛ፡ የሰንበትን ቀን ትቀድሰው ዘንድ አስብ። ስድስት ቀን ሠርተህ ሥራህን ሁሉ አድርግ፤ ሰባተኛው ቀን ግን የአምላክህ የእግዚአብሔር ሰንበት ነው፤ አንተና ወንድ ልጅህ ወይም ሴት ልጅህ፣ ወንድ ባሪያህና ሴት ባሪያህ ምንም ሥራ አትሥሩበት። ከብቶችህ ወይም በደጅህ ውስጥ ያለው መጻተኛ።

መጽሐፍ ቅዱስ የቀረውን እንዴት እንደሚገልጸው ማየት አለብን። በዕብራውያን 4፡8-10 ኢያሱ እስራኤላውያንን ያሳረፈ ከሆነ የከነዓን ምድር ነው። የከነዓን ምድር የእግዚአብሔርን መንግሥት የሚያመለክት ጥላ ነው።

በእውነቱ እረፍት አይደለም. ስለዚህ የዕረፍት ጊዜ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ይቀራል ማለት ነው። እውነተኛው ዕረፍት በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መግባት ነው። ምክንያቱም እግዚአብሔር እውነተኛ ዕረፍት ነው። ከእግዚአብሔር፣ ከኢየሱስ ክርስቶስ እና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ሲገናኝ “የዕረፍት ሁኔታ” ማለት ነው። እንዲህ ዓይነቱ ሰው ቀድሞውኑ ወደ እረፍት ገብቷል. መጽሐፍ ቅዱስ በኢየሱስ ክርስቶስ ለሚያምኑ ዕረፍትን እንደሚሰጣቸው ይናገራል መንፈስ ቅዱስንም ዋስትና ይሰጣል። የአማኝ አካል ሲወድቅ መንፈሱ ይወጣል የመንፈስን አካል መልበስ ደግሞ የእግዚአብሔር መንግስት ቀሪው ነው።

በኤፌሶን 2፡6 "ከጋራ አስነሳን በክርስቶስ ኢየሱስም በሰማያዊ ስፍራ አስቀመጠን"። በኢየሱስ ክርስቶስ የሚያምኑ አሮጌው ሰውነታቸው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ይሞታሉ፣ እና አዲስ ሰው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር ወደ አዲስ ሕይወት ይነሣል። አዲሱ ሰው ከክርስቶስ ጋር በሰማይ ይቀመጣል። ከኢየሱስ ጋር የሞቱት በእግዚአብሔር መንግሥት ይቀመጣሉ። በተመሳሳይ፣ በቆላስይስ 3፡3 ላይ “ሞታችኋልና ሕይወታችሁም በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተሰውሮአልና” ይላል።

የሞቱት አሮጌዎች ናቸው. “የአዲሱ ሰው ሕይወት በእግዚአብሔር ተሰውሮአል” ይባላል። ዕብራውያን 4፡10 “ወደ ዕረፍቱ የገባ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፎአልና” ይላል። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር በአዲስ ሕይወት የተወለዱት ወደ ዕረፍት ገብተዋል።

ወደ ዕረፍቱ የገቡት እግዚአብሔር “የራሱን ሥራ አትሥሩ” ይላል። "የአንድ ሰው ሥራ" የሚለው ቃል "ዓለምን ውደድ" ማለት ነው. ዛሬ “ሰንበትን ልንጠብቅ ይገባል” ወይም “በሰንበት የምትተካውን ሰንበትን እናስቀድስ” የሚሉ ሰዎች “ገና በእረፍቱ ውስጥ አይደለሁም” ብለው እንደተናዘዙ ናቸው። ምክንያቱም ከቀደሱት ወደ ዕረፍት የሚገቡ ይመስላቸዋል።

ኢየሱስ ክርስቶስ ከመጣበት እና አሁንም ክርስቶስን እየጠበቅን ካለበት ሁኔታ የተለየ አይደለም. ክርስቶስን የሚጠባበቁት ገና በኢየሱስ ክርስቶስ ውስጥ አይደሉም፣ ስለዚህ እርሱ በቀረው የእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ የለም። ወደ ዕረፍት ገብተዋል ሊባል የሚችለው በኢየሱስ ክርስቶስ ውስጥ ያሉት ብቻ ናቸው።

ቅዱሳን የጌታን ቀን ከሳምንት አንድ ቀን አድርገው ምእመናን ተሰብስበው መጽሐፍ ቅዱስን አጥንተው ቢያመልኩት ችግር አይኖርም። የሚቀድሱት በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ እንዳላረፉ አድርገው ያስቡ። ቅዱሳን ቅድስናን መጠበቅ የለባቸውም፣ ነገር ግን ወደ ቀረው የእግዚአብሔር መንግሥት ስለ ገቡ የምስጋና ልብ ሊኖራቸው ይገባል። ሰንበትን ቅዱስ ለማድረግ የሚፈልጉ ሁሉ ክርስቶስን ለማግኘት በሕግ ውስጥ ያሉ ናቸው።

በብሉይ ኪዳን ሰንበት ዛሬ ቅዳሜ ነው ማለት እንችላለን። ስለዚህ ሰንበት ቅዳሜ ስለሆነ በዚህ ቀን እንሰግድ የሚሉ ሰዎች የሰንበትን ትርጉም ሳያውቁ ተጠምደዋል። በገላትያ 4፡10-11 “ቀንንና ወርን ዘመንን ዓመታትንም ትጠብቃላችሁ። እኔ እፈራሃለሁ፣ ቢያንስ ለከንቱ ደከምሁህ። ሐዋርያው ጳውሎስ የተናገረው ይህንኑ ነው። ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እነዚህን ቀናት፣ ወራት፣ ዓመታት እና በዓላት የሚያከብሩ ሰዎች ኢየሱስን አምነው ድነዋል ብለው ያምናሉ፣ መንፈስ ቅዱስ ግን የላቸውም እናም የሚያምኑትን እንደራሳቸው አስተሳሰብ ሥነ ምህዳር እናያለን። .

አምስተኛ አባትህንና እናትህን አክብር አምላክህ እግዚአብሔር በሚሰጥህ ምድር ዕድሜህ እንዲረዝም ነው።

በዚህ ምድር ላይ የሚኖሩ ሰዎች በወላጆቻቸው ጥበቃ እና ፍቅር ያድጋሉ, እና ደግሞ አድገው እና ከወላጆቻቸው ጋር እንደ ውድ ፍጡር ይኖራሉ. እርግጥ ነው, ሁሉም እንደዚህ አይኖሩም. ይሁን እንጂ በአጠቃላይ በወላጅ እና በልጅ መካከል ያለው ግንኙነት በሰው ሰራሽ መንገድ ሊለወጥ የማይችል ከደም ጋር የተያያዘ ግንኙነት ነው. በተመሳሳይም በዚህ ዓለም ውስጥ በወላጆችና በልጆች መካከል ያለው ሁኔታ በአምላክና በሰዎች መካከል ያለውን ዝምድና ሳይጨምር ነው።

እግዚአብሔር መንፈስ ነው ሰውም መንፈስ አለው። ምክንያቱም ሰው በሥጋና በመንፈስ ተዋሕዶ የተፈጠረ ፍጡር ነው። ይሁን እንጂ ሰው እግዚአብሔርን አያውቅም. መንፈሱ ለእግዚአብሔር የሞተ ነውና። እግዚአብሔር መንፈሱ ወደ ሕይወት እንዲመለስ ይፈልጋል፣ እናም ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መመለስን እየጠበቀ ነው። ዮሐንስ 6፡63 “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ በእነዚህ ቃላት አማካኝነት በሰውነት ውስጥ ያለው መንፈስ የሞተ መሆኑን እንድናውቅ ያስችለናል። ሰዎች ስለ መንፈስ፣ ነፍስ እና አካል በደንብ አይረዱም። በመክብብ 12፡7 ላይ “አፈር ወደ ነበረው ምድር ይመለሳል መንፈስም ወደ ሰጠው ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። አቧራው በዚህ መንገድ ይገለጻል ምክንያቱም የሰው አካል ከአቧራ የተሰራ ነው.

በዘፍጥረት 2፡7 ላይ “እግዚአብሔር አምላክም ሰውን ከምድር አፈር አበጀው በአፍንጫውም የሕይወት እስትንፋስን እፍ አለበት ። ሰውም ሕያው ነፍስ ሆነ።” “ሕያዋን ፍጥረታት” በዕብራይስጥ “ነፊሺሃይ” ይባላል። ሆኖም፣ በግሪክ ቋንቋ ፑሽክ ተብሎ ተተርጉሟል። ሰው ሲሞት አካሉ ወደ አፈር ይመለሳል መንፈሱም ወደ እግዚአብሔር ይመለሳል። እግዚአብሔር በአፍንጫው የመተንፈስ መንፈስ ነው። ሕይወት የዕብራይስጥ ቃል ነሻማ (እስትንፋስ) ማለት ነው።

በሉቃስ 8 ላይ፣ የምኩራብ አለቃ የኢያኢሮስ ሴት ልጅ ሞተች፣ እና ኢየሱስ ልጅቷን ከሞት አስነሳት። 8፡55 ላይ፣ “መንፈስዋም ተመለሰች፣ ወዲያውም ተነሳች፣ እህልንም እንዲሰጧት አዘዘ።

እግዚአብሔር ሕይወትን የሚነፍስበት መንፈስም የሚመለሰው ያው ነው። pneuma (መንፈስ) የሚለው የግሪክ ቃል ተመለሰ። መንፈስም ተመልሶ ሕያው ፍጥረት ሆነ። መንፈስ ወደ አፈር ሲገባ ሕያው አካል ይሆናል። መንፈስ እና አፈር ሲገናኙ "ህያው ፍጥረት (ነፍስ)" ይሆናል. ሕይወት ያለው ፍጥረት ሲሞት መንፈስና ሥጋ ተለያይተው ወደየራሳቸው መንገድ ይሄዳሉ። ሕያው ፍጥረት (ነፍስ) ማለት የመንፈስና የምድር ውህደት ማለት ስለሆነ ሰው ሲሞት መንፈሱ ከሥጋው ተወግዶ ነፍስ የተባለው የሕይወት ክስተት ይጠፋል።

በዚህ ዓለም የሚኖሩ ሁሉ እንግዶች እንደሆኑ እግዚአብሔር በመጽሐፍ ቅዱስ በኩል ነግሮናል። ዘሌዋውያን 25፡23 “ምድሪቱ ለዘላለም አትሸጥም፤ ምድሪቱ የእኔ ናትና” ይላል። እናንተ ከእኔ ጋር እንግዶችና መጻተኞች ናችሁና አላቸው። ዕብራውያን 11፡14-16 እንግዳ ሰውንም ይገልጻል። "እንዲህ የሚሉት አገርን እንደሚሹ በግልጥ ይናገራሉና። እና በእውነት፣ የወጡበትን አገር ቢያስቡ ኖሮ፣ የመመለስ እድል በነበራቸው ነበር። አሁን ግን የሚበልጠውን እርሱም ሰማያዊ አገር ይመኛሉ፤ ስለዚህ እግዚአብሔር አምላካቸው ተብሎ ሊጠራ አያፍርም፥ ከተማን አዘጋጅቶላቸዋልና።

ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚመለሰው ርዕሰ ጉዳይ መንፈስ ነው። ከአፈር የተሠራ ሰው አይደለም, ነገር ግን በሰው ውስጥ ያለው መንፈስ, ሕያው ፍጡር, መንፈሳዊ አካል ለብሶ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚመለስ ነው. አማኞች ወደ እግዚአብሔር መንግሥት የሚመለሱት ምድራዊ አካላቸውን አውልቀው መንፈሳዊ አካላቸውን በመልበስ ብቻ ነው። ምክንያቱም እግዚአብሔር እና መላእክቱ እንደ ፍጡር ሁሉም መናፍስት በመሆናቸው ነው። እንደ አባካኙ ልጅ ምሳሌ እግዚአብሔርን የተዉት ንስሐ ገብተው ወደ እግዚአብሔር ይመለሳሉ። ዮሐንስ 6፡63 “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው።

መንፈሱ በምድር ላይ ስለታሰረ መንፈሱ ለእግዚአብሔር የሞተ ነው። ስለዚህ መንፈሱ ወደ ሕይወት ተመልሶ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መመለስ አለበት ነገር ግን ለመመለስ መንፈሱ ራቁቱን መሆን የለበትም። በዚህ ዓለም ገላን የሚሸፍን ልብስ የሚለብሰው ጥላ ነው። መንፈሱ የእግዚአብሔርን መንግሥት ልብስ ካልለበሰ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊመለስ አይችልም።

መንፈሱ በአፈር ውስጥ ተይዟል ማለት መንፈሱ አፈር ለብሷል ማለት ነው። እግዚአብሔር አዳምና ሔዋንን ኃጢአት እንዲሠሩ እንዳደረጋቸውና ከኤደን ገነት ወጥቶ ቆዳን እንደለበሳቸው እናያለን። የቆዳ ልብሶች የእንስሳት ቆዳዎች አይደሉም, ነገር ግን ከአቧራ የተሠሩ የቆዳ ልብሶች ናቸው. ያለንበት አለም እንደ እስር ቤት ነው። ይሁዳ 1፡6 እና 2ኛ ጴጥሮስ 2፡4 ከሚሉት በተጨማሪ ከህጉም መረዳት እንችላለን። በገላትያ 3፡22 “ነገር ግን በኢየሱስ ክርስቶስ እምነት የሆነው የተስፋ ቃል ለሚያምኑ ይሰጥ ዘንድ መጽሐፍ ከኃጢአት በታች ሁሉን ዘግቧል። የተስፋውን ቃል ሊቀበሉ የሚችሉት በኃጢአት ሥር እንደታሰሩ የሚያምኑ ብቻ ናቸው።

በኃጢአት መታሰር በዚህ ዓለም በኃጢአት ከመታሰር ጋር ተመሳሳይ ትርጉም አለው። የታሰሩት ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ የእስር ቤቱን ህግ ማክበር አለባቸው። የእስር ቤቱ ህግጋት ከዚህ አለም ህግጋት ጋር አንድ አይነት ትርጉም አላቸው። ኃጢአተኞች ኃጢአታቸውን በጥብቅ ደንቦች ይገነዘባሉ እና የውጪውን ዓለም አስፈላጊነት ይገነዘባሉ. ከዚህ ምድር ለመውጣት የሚቻለው መሞትና መውጣት ብቻ ነው። በእግዚአብሔር ምህረት ግን በህይወት እያለ ነጻ ሰው መሆን ይቻል ነበር። ከኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ጋር አንድ የምንሆንበት መንገድ ነው። ሮሜ 6፡7 ሙታን ከኃጢአት ነጻ ወጡ ይላል።

የሞተ መንፈስ ወደ ሕይወት እንዲመጣ፣ መንፈስን የሚሸፍነው ሥጋዊ አካል መሞት አለበት። የመንፈስ ሙታን ሁኔታ እንደ እስረኛ፣ ዕውር፣ ወዘተ ይገለጻል።ለዚህም ነው ኢየሱስ የታሰሩትን ሊፈታ፣የዕውሮችን ዓይን ሊገልጥ፣አጋንንት ያደረባቸውን ሊፈውስና በጨለማ ያሉትን ወደ ብርሃን ሊመራ መጣ። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የተዋሃዱ ይህንን ጸጋ ያገኛሉ። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ ለመሆን ከኢየሱስ ጋር መሞት አለበት።

ኢየሱስ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው ሥጋ ከንቱ ነው” ካለ። አማኞች በእነዚህ ቃላት ላይ ማተኮር አለባቸው, ነገር ግን ግድየለሾች ናቸው. ስለ አካል ብቻ የሚያስቡ ከሆነ፣ የኢየሱስን ቃል ችላ ይላሉ። መንፈስ በሰውነት ውስጥ ስላለ መንፈስ ለእግዚአብሔር የሞተ ነው። ኢየሱስ መንፈስን ለማዳን መጣ ይላል። መንፈሱ ወደ ሕይወት እንዲመለስ አካል መጥፋት አለበት። ወደ ኢየሱስ መስቀል የገባ ሁሉ ሰውነቱን ይገፈፋል። እግዚአብሔር በመንፈስ እንጂ በአካል ላይ አይጨነቅም። ስለዚህ ከሰማይ የሚመጣ ምግብ የዘላለም ሕይወት ይሆናል።

ሰዎች ለምን ለመንፈስ ፍላጎት የላቸውም? ምክንያቱም ከሥጋ የተገኘች ነፍስ ዋናዋ ናትና። ነፍስ ሕያዋን ፍጡር ናት, ከተወለደችበት ጊዜ ጀምሮ ስሜቶችን ይሰጣል, እና እያደገ በሄደ ቁጥር እውቀት እና እሴቶች ይፈጠራሉ. ይህ ራስን ይባላል። ኢየሱስ እንደተናገረው ራስን በመካድ ብቻ የእግዚአብሔርን መንግሥት ማየት እንችላለን። በሌላ አነጋገር ከሥጋ የመነጨ ነፍስ መንፈስን የመግደል ሚና ትጫወታለች። መንፈስን ለማዳን በእግዚአብሔር ቃል ፊት ራስህን መካድ አለብህ።

ስድስተኛ፡ አትግደል።

ይህ ስለ ደም መፍሰስ ቃል ነው. ደሙ የሚመጣው ከእግዚአብሔር ነው። ደም በየትኛውም ቦታ መፍሰስ የለበትም. ዘሌዋውያን ስለ ደም መፍሰስም ይጠቅሳል። የሰው የመጀመሪያ ግድያ ቃየን አቤልን በገደለው ጊዜ ነው። ሕይወት ሁሉ ከእግዚአብሔር ነው, እና ማንም በኃይል ሊወስደው አይችልም. የእግዚአብሔር ፈቃድ በዚያ ሕይወት ውስጥ ተደብቋል። ሕይወት ሁሉ የተወሰነ ሕይወት ነው። ስለዚህ የዘላለም ሕይወት እንዳለ እንድንገነዘብ አድርጎናል። በደም የእግዚአብሔርን የዘላለም ሕይወት መፈለግ ነው። ይህ የዘሩ ተስፋ ነው። ዘሩ የሕይወት ምንጭ ነው። የተስፋው ዘር የዘላለም ሕይወት ምንጭ ይሆናል። የተስፋው ዘር ክርስቶስ (መሲሕ) ነው። እግዚአብሔር ለአብርሃም ተስፋ 

የሰጠውን ሊመጣ ያለውን ክርስቶስን መፈለግ ነው።

በነፍስ ግድያ ውስጥ የሰውን ጽድቅ ለማሳየት ስግብግብነት ተደብቋል። የቃየንና የአቤልን መስዋዕት በተመለከተ፣ እግዚአብሔር የቃየንን መባ አልተቀበለም፣ ነገር ግን የአቤልን መስዋዕት ተቀበለ። ቃየን ያመጣው የምድርን ፍሬ ነው። አዳም የሚለው ቃል አዳማ (ምድር) ከሚለው የዕብራይስጥ ቃል እንደተገኘ ይታመናል። የምድር ውጤት የአዳማ ውጤት ነው። በሌላ አነጋገር የሰው ሥር የሆነውን ምድርን በመፍጨት የተገኘ ፍሬ ማለት ነው። ያለእግዚአብሔር እንደ እግዚአብሔር ለመሆን በማሰብ የድካም ፍሬን ያመለክታል።

በሕጉ መሠረት የምድር ፍሬ የሆነው እህል እንኳ በእግዚአብሔር ፊት መሥዋዕት ሆኖ ይቀበለው ነበር። እዚህ ላይ የተጠቀሰው የምድር ፍሬ ያለ እግዚአብሔር በራሱ የተሠራ በመሆኑ እግዚአብሔር አልተቀበለውም። አቤል የኢየሱስ ክርስቶስ ምልክት የሆነውን የበኩር ልጅ ሰጠ። በዘፍጥረት 3፡15 እግዚአብሔር ለሴቲቱ ዘር ቃል ገባ የሴቲቱም ዘር የተስፋው ዘር ክርስቶስ ነው። ቃየንም ሆነ አቤል ስለ ተስፋይቱ ዘር ሰምተውና አውቀው መሆን አለበት። ይሁን እንጂ ቃየን የገባውን ቃል አላመነም። የተስፋው ዘር መስዋዕት ሳይሆን ያፈራውን ለእግዚአብሔር አቀረበ፣ አቤልም በተስፋው ዘር ላይ የእምነትን መስዋዕት አቀረበ።

ሰዶምና ገሞራ በእግዚአብሔር ፊት ተፈረደባቸው። እግዚአብሔር በዓለም ላይ የሚፈርድበት አንዱ ምክንያት ይህ ነው። በኖኅ የጥፋት ውኃም እንኳ ዓለም ጠፋ። ይህ ደግሞ ከእግዚአብሔር ለወጡት የፍርድን ምሳሌ አሳይቷል። በቃየንና በአቤል መስዋዕትነት እግዚአብሔር እንዴት እንደሚፈርድ ያሳያል።

እግዚአብሄር ከእግዚአብሄር የሚርቁትን “እንደ እግዚአብሔር ያለ እግዚአብሔር ጻድቅ በሆነ ልብ” የተፈጠሩትን ነገሮች አይቀበልም። በዚህ ዘመን እንኳን እንደ ቃየል ሃሳብ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ የለብንም። እንደ ቃየን ተመሳሳይ ሐሳብ፣ አሳብ እና ጥረት ያላቸው ወደ እግዚአብሔር መቅረብ አይችሉም። ደግሞም ቃየን እንደ አቤል እግዚአብሔር በገባው የተስፋ ቃል ውስጥ መኖርን አልወደደም። ውጤቱም ቁጣና ቁጣ ሲሆን ይህም አቤልን መትቶ ገደለው።

በነፍስ ግድያው ውስጥ ተቃዋሚውን በኃይል እንደሚያሸንፍ አምላክ የመምሰል ስስት አለ። በዘፍጥረት 4፡7፡- “እርሱም፡— እጅህን ወደ ብብትህ አግባ፡ አለ። ዳግመኛም እጁን ወደ ብብቱ አገባ; ከእቅፉም አወጣ፥ እነሆም፥ እንደ ሌላ ሥጋው ተመለሰ።

ኃጢአት ከእግዚአብሔር መራቅ ነው። በሌላ አነጋገር እግዚአብሔርን የተወ ሰው የሚፈልገው የሥጋ ምኞት ብቻ ነው። የአዕምሮ ፍላጎቶች እና የሥጋ ፍላጎቶች ሁሉ የሥጋ ፍላጎቶች ናቸው, እነዚህም ኃጢአት ይባላሉ. ያለ እግዚአብሔር የመምሰል ፍላጎት በሥጋ ተገለጠ።

በ1ኛ ዮሐንስ 2፡15-16 ላይም እንዲሁ ተብሏል። “ኃጢአትን መቆጣጠር አለብህ” የሚለው ሐረግ “የሥጋን ምኞት ተቆጣጠር” ማለት ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ 7፡7 ላይ “እንግዲህ ምን እንላለን? ሕጉ ኃጢአት ነው? አያድርገው እና. አይደለም፥ በሕግ እንጂ ኃጢአትን ባላወቅሁም ነበር፤ ሕግ፡— አትመኝ፡ ካለ፡ ምኞትን ፡ ባላወቅሁም ነበርና። ሰዎች ሰውነት ምን እንደሚፈልግ በትክክል አያውቁም። ይሁን እንጂ አምላክ ቃየንን “ኃጢአት እንድትገዛ የሚፈልገውን አታድርግ” አለው። ይሁን እንጂ ሰዎች ሊገነዘቡት እና ሊያውቁት ይገባል, ግን አልነበረም.

ሐዋርያው ጳውሎስ “በሥጋ መልካም ማድረግ እንደማትችሉ ነገር ግን ክፉ ነገርን እንደምታደርጉ እወቁ” እያለ ያለው ነው። እግዚአብሔር ሥጋ የሚፈልገውን ማድረግ እንደሌለብን ነግሮናል። እግዚአብሔር ከሥጋ የሚወጣውን ልብ ግደሉ ይለናል። ከሥጋ የሚወጣ ልብ በእግዚአብሔር መንግሥት ያለ እግዚአብሔር ለመምሰል የሚደረግ ፈተና ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን እንደ አሮጌው ሰው ገልጾታል። ቅዱሳን እግዚአብሔርን ያዩ ዘንድ አሮጌው ሰው መሞት አለበት።

ሮሜ 6፡6 “ከእንግዲህ ወዲህ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ ይህን እናውቃለን። እግዚአብሔር ለእስራኤል ሕዝብ በሕግ በኩል ጽድቅን እንዲያገኙ ሕግን ሰጣቸው፣ ነገር ግን በሕግ ኃጢአትን ካላወቁና ሥጋዊ ማንነታቸውን እስካልተዋሉ ድረስ የእግዚአብሔርን ጽድቅ ማግኘት እንደማይችሉ እንዲገነዘቡ አድርጓቸዋል።

ሥጋዊ ማንነታችሁን ከተው የተስፋውን ዘር (ክርስቶስን) ታገኛላችሁ። በኦሪት ዘፍጥረት እንደ ተገለጸው በኤደን ገነት የሕይወትን ዛፍ ፍሬ መፈለግ ማለት ነው።

ቃየን የእግዚአብሔርን ቃል ስላልተረዳ አቤልን እንደ ሥጋ ፈቃድ ገደለው። በዚህ ምድር የሚኖሩ እና ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የተሰቀሉት ያልተሰቀሉ ተብለው የተከፋፈሉ ናቸው። በመሞት እና ባለመሞት መካከል ያለው ልዩነት ነው። እግዚአብሔር ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ እንድንሞት እና እንድንመለስ ይነግረናል። ያለበለዚያ ኢየሱስን ለመስቀል ታድጋላችሁ። ከኢየሱስ ጋር ያልሞቱት በልባቸው ሥጋን የሚከተል ምኞት አላቸው ይህም ስግብግብነት ወደ ቁጣቸው ይመራል።

ቃየን እንደ ሥጋ ፈቃድ መሬቱን ያርሳል፣ የዘላለም ሕይወት ግን በውስጡ አይሰጥም። ቃየንና ዘሩ እንደ ሥጋቸው ይኖሩ ነበር፣ በውጤቱም በዘፍጥረት 6፡5-6 “እግዚአብሔርም የሰው ክፋት በምድር ላይ እንደ በዛ፥ የልቡም አሳብ አሳብ እንደ ሆነ አየ። ያለማቋረጥ ክፋት ብቻ። እግዚአብሔርም ሰውን በምድር ላይ በመፍጠሩ ተጸጸተ፥ በልቡም አዘነ።

ሰባተኛ፡ አታመንዝር።

ምንዝር በተፈጸመበት ቦታ ከመፈጸሙ በተጨማሪ መጽሐፍ ቅዱስ ምንዝር የሚፈጽም ማንኛውንም ሰው ይመለከታል። አስርቱ ትእዛዛት አታመንዝር ይሉናል ስለዚህ ለማመንዘር ብንወስንም በልባችን ውስጥ ስለተፈጸመው ዝሙት ምንም ማድረግ አንችልም። በልብ ውስጥ ያለው የዝሙት መንስኤ አሮጌው ስግብግብ አይሞትም. አታመንዝር በሚለው ትእዛዝ ውስጥ፣ እግዚአብሔር ምንዝር ለማድረግ የልብን አምሮት እናውቅ ዘንድ እየነገረን ነው። እግዚአብሔር የመንፈሳዊ ዝሙትን መልእክት በሥጋዊ ምንዝር እየላከ ነው።

ሁለት ዓይነት ዝሙት አለ ሥጋዊ ዝሙት እና መንፈሳዊ ዝሙት። ኢየሱስ ሥጋዊ ምንዝርን በተመለከተ “ለዝሙት ምክንያት ካልሆነ ሚስቱን ፈትቶ ሌላ የሚያገባ ያመነዝራል” በማለት በግልጽ ተናግሯል። በነገራችን ላይ ኢየሱስ የፈሪሳውያን ጥያቄ ሲመልስ ስለ ሥጋዊ ምንዝር እየተናገረ ነው ነገር ግን ስለ መንፈሳዊ ምንዝርም ተናግሯል። መጽሐፍ ቅዱስ ክርስቶስንና ቅዱሳንን እንደ ባልና ሚስት ያወዳድራል። ስለዚህ የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ተመሳሳይ ነው። ክርስቶስ እና ቅዱሳን በመንፈስ ቅዱስ አንድ ይሆናሉ። ነገር ግን፣ በክርስቶስ ነን የሚሉ ነገር ግን ሕጉን መጠበቅ እንዳለባቸው የሚያምኑት መንፈሳዊ ምንዝር የሚፈጽሙ ናቸው። ፈሪሳውያን የእግዚአብሔር ሰዎች ነን ይላሉ ነገር ግን ሕጉን መጠበቅ አለባቸው ብለው ያስባሉ።

ኢየሱስ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ሕጉን ከመንፈስ ቅዱስ ሕግ ጋር አነጻጽሮታል። አምስቱ ደናግል ደናግል መብራት አብርታለች ግን ሌላ በርሜል ዘይት አላዘጋጀችም አሉ እና አስተዋይዋ ድንግል መብራቷን አብርቶ ሌላ በርሜል ዘይት አዘጋጀች። መብራት ማብራት ወደ ቤተ ክርስቲያን ተጋብዘዋል ማለት ነው። ነገር ግን፣ ሌሎቹ የዘይት በርሜሎች መንፈስ ቅዱስን ያመለክታሉ። ሌላ የዘይት በርሜል ያላዘጋጁ አምስቱ ደናግል ደናግል አሁንም በሕግ አሉ። እንደ ኒቆዲሞስ ዳግመኛ መወለድ ምን እንደሆነ አያውቁም ነገር ግን የዳኑ ይመስላቸዋል እናም በሕግ የታሰሩ ናቸው።

ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሁለት ዓይነት ሰዎች አሉ። በሕግ የታሰሩ እና እንደገና የተወለዱት። በመንፈሳዊ አካል ዳግመኛ ካልተወለድን ሁላችንም በሕግ የታሰርን ነን። ስለዚህ ሽማግሌው መሞት አለበት። ከወላጆቹ የተቀበለው ሥጋ ከኢየሱስ ጋር ሊሰቀል ነው. በሮሜ 6፡8-9 “ከክርስቶስ ጋር ከሞትን ግን ከእርሱ ጋር ደግሞ እንድንኖር እናምናለን፤ ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶ ወደ ፊት እንዳይሞት እናውቃለንና። ሞት ዳግመኛ አይገዛበትም።

ኢየሱስ ክርስቶስ በስጋ ልቡ አልሞተም ከወላጆቹ በመስቀል ላይ በተቀበለው ሥጋ ነው እንጂ። ከእርሱ ጋር የሞተው በሥጋው የሞተ እንጂ በአእምሮው የሞተ እንዳልሆነ ማመን አለብን። የወደፊቱ አካል በሚሞትበት ጊዜ አይደለም, ነገር ግን በእምነት በአሁኑ ጊዜ እንዲሁ ይሆናል. በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡44 “ፍጡር አካል ይዘራል፤ መንፈሳዊ አካል ይነሳል። ፍጥረታዊ አካል አለ፣ መንፈሳዊ አካልም አለ። እንደ መንፈሳዊ አካል ዳግመኛ ያልተወለዱት ወደ ክርስቶስ ሊገቡ አይችሉም። ይሁን እንጂ በኢየሱስ እናምናለን የሚሉ እና አሁንም ከወላጆቻቸው በተቀበሉት ሥጋ ላይ ትኩረት የሚያደርጉ ሁሉ የመንፈሳዊ ዝሙት ኃጢአት እየሠሩ ነው። በክርስቶስ አምናለሁ አለምን ግን እንወዳለን የሚሉ መንፈሳዊ ዝሙት ያደርጋሉ።

ስምንተኛ፡ አትስረቅ።

አንዳንድ ሌብነት ተፈጽሟል ነገር ግን ወደ ተግባር የማይገቡ እና በልባቸው አብረው የሚኖሩ ሰዎች ይኖራሉ። በልብ ውስጥ ስግብግብነት ነው. የዚህ ስግብግብነት ተግባር ወደ ስርቆት ይቀየራል። በዚህ ትእዛዝ፣ እግዚአብሔር በሰው ውስጥ ያለውን የስግብግብነት ኃጢአተኛ ተፈጥሮ እንድናውቅ ፈቅዶልናል።

አምላክን ለመምሰል ፈልጎ ሊሰርቅ የሞከረው ሰይጣን ነው። ሰይጣንን የተከተሉት ሌቦች ናቸው። በኤደን ገነት የእግዚአብሔርን ትእዛዝ መጣስ እና መልካምንና ክፉን ከሚያስታውቀው ዛፍ ፍሬ መብላት የእግዚአብሔርን መንግስት መስረቅ ነው። ሰይጣን የእግዚአብሔርን ቃል እየሰረቀ ነው። ሰውን ለመፈተሽ የእግዚአብሔርን ቃል እየተጠቀመ ነው። የመጽሐፍ ቅዱስን ቃል በመስረቅ ዲያብሎስ ኢየሱስን በምድረ በዳ እንደፈተነው ማየት ይቻላል። ሰይጣን የብርሃን መልአክን ይመስላል። መጽሐፍ ቅዱስን አጣምመው እውነትን የሚናገሩ ሁሉ የመጽሐፍ ቅዱስ ሌቦች ናቸው።

ሰይጣን የሚፈልገው ልጆቹ እንደገና ወደ እግዚአብሔር እንዳይመለሱ ማሳሳት ነው። እውነቱን ሁሉ መደበቅ አለበት። መጽሐፍ ቅዱስ ከሚነግረን በስተቀር ሁሉንም እውነት ልንገነዘብ አንችልም። እውነት ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ኢየሱስም እኔ መንገድና እውነት ነኝ በእኔ በቀር ወደ አብ ሊመጣ የሚችል የለም አለ። ሰይጣን በሰው ልጆች ውስጥ ያሉ መንፈሶች ወደ እግዚአብሔር እረፍት እንዳይገቡ ይከለክላል። እግዚአብሔር ግን ወደ ክርስቶስ ለሚመጡት ዕረፍትን ይሰጣል። ያ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። በዮሐንስ 5፡17፡- “ኢየሱስ ግን፡— አባቴ እስከ ዛሬ ይሰራል እኔም ደግሞ እሠራለሁ ብሎ መለሰላቸው። የእግዚአብሔር ሥራ ምንድን ነው? በዮሐንስ 6፡28-29፡ “እንግዲህ፡— የእግዚአብሔርን ሥራ እንድንሠራ ምን እናድርግ? ኢየሱስም መልሶ። ይህ የእግዚአብሔር ሥራ እርሱ በላከው እንድታምኑ ነው አላቸው።

እግዚአብሔር የላከውን ማመን የእግዚአብሔር ሥራ እንደሆነ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል። ሰይጣን እግዚአብሔር የላከውን እንዳናምን አድርጎናል። ሰይጣን ከእግዚአብሔር የተላከውን ለማመን አሻፈረኝ ብሎ የራሱን ጽድቅ እንዲያገኝ የውሸት ልብ ይዘራል። በልጁ ቃል ብቻ የሚያምን ከሆነ ሰይጣን ፈጽሞ ሊያገኘው የማይችለውን ጽድቅን እንደሚያገኝ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል። አምላክ የተናገረው ቢሆንም ሰዎች የሰይጣንን ቃል በሥጋዊ ዓይናቸው ይከተላሉ። ሰይጣን የዓለምን የኃጢአት ችግር በራሳችን እንድንፈታ እንድንፈልግ ያደርገናል። ሰዎች ኃጢአት እየሠሩ እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ ለማየት ሕጉን እንዲመለከቱ ያደርጋል። እና ሰዎች ውሳኔዎችን ያደርጋሉ እና ኃጢአትን ለማስወገድ ጥረት ያደርጋሉ. ስለዚህ በእነሱ እምነት ኃጢአት ከሠራን በኢየሱስ ደም የኃጢአትን ይቅርታ ለማግኘት በየእለቱ ደጋግመን ንስሐ መግባት አለብን። በአካል አይንህ እንደማየት ነው።

"በወልድ ማመን" ማለት ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር መሞትን እና በአንድነት መነሣትን ማመን ማለት ነው። በየቀኑ ከኢየሱስ ጋር መሞትን ማስታወስ ራስን ከሰይጣን ሽንገላ ነፃ ማውጣት ነው። አሮጌው ሰውነታችን ሲሞት ወደ ክርስቶስ እንገባለን እግዚአብሔርም የሰይጣንን ራስ ይቀጠቅጣል። በዘፍጥረት 3፡15 ላይ “በአንተና በሴቲቱ መካከል፥ በዘርህና በዘርዋም መካከል ጠላትነትን አደርጋለሁ። ራስህን ይቀጠቅጣል አንተም ሰኮናውን ትቀጠቅጣለህ።

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ክርስቶስ የሚመሰክር መጽሐፍ ነው። ብሉይ ኪዳን ክርስቶስ እንዲመጣ አስቀድሞ ወስኖታል፣ እና አዲስ ኪዳን ስለ መጪው ክርስቶስ ይመሰክራል። መጽሐፍ ቅዱስ ወደ ክርስቶስ ከገባን በኋላ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እንደሚመልሰን የእግዚአብሔር ቃል ኪዳን እና ቃል ኪዳን ነው። ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እንዳይመለሱ ሰይጣን የሰው ልጆችን ሁሉ ያታልላል። ክርስቶስ ባይሆንም የመዳን መንገድ አለ ብለው ራሳቸውን ያታልላሉ። እናም በክርስቶስ በማመን ብቻ መዳን ትችላላችሁ ይላል። ነገር ግን የንስሐን ቃል ካልተናገርክ አታላይ ትሆናለህ። ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ መሞት አለብን ካልክ በቀር አታላይ ነህ።

ንስሐ መግባት ከእግዚአብሔር ዘንድ እንደወጣህ አውቆ ወደ ኋላ መመለስ ነው። እግዚአብሔር የሰይጣንን ማታለል ተከትለው ወደ ዓለም የገቡት የእግዚአብሔር መንግሥት መናፍስት ሥጋዊ አካላቸውን (አሮጌውን ሰው) አውልቀው ወደ መንፈሳዊ አካላቸው እንዲመለሱ ሥጋዊ አካላቸው በዚህ ዓለም ሕያው ሆኖ እያለ ነው። ምክንያቱም በሥጋ ሥጋ እግዚአብሔርን መምሰል የሚፈልግ ሽማግሌ (ስስት) አለ።

ዘጠነኛ፡ በባልንጀራህ ላይ በሐሰት አትመስክር።

የውሸት ባህሪው በልብ ስግብግብነት ምክንያት ነው. ሰዎች የሚዋሹት ስግብግብነት የሚባል የአዕምሮ ውሳኔ ላይ ለመድረስ ነው። ሰይጣን አታላይ፣ አታላይ እና ውሸታም ነው። ሰይጣን እግዚአብሔርን የሚቃወም ፍጡር ነው። ሰይጣን በሰዎች ላይ የክፋት ጥላ ይጥላል። ስለዚህ ሰዎችን ኃጢአት ያደርጋል። ምክንያቱ የሰይጣን ባሪያዎች እንዲሆኑ ማድረግ ነው። በዮሐንስ 8፡44 ላይ፣ ኢየሱስ በሰይጣን የተማረኩትን ፈሪሳውያን፣ “እናንተ ከአባታችሁ ከዲያብሎስ ናችሁ የአባታችሁንም ምኞት ልታደርጉ ትወዳላችሁ። እርሱ ከመጀመሪያ ነፍሰ ገዳይ ነበረ፥ እውነትም በእርሱ ስለ ሌለ በእውነት አልቆመም። ሐሰትን ሲናገር ከራሱ ይናገራል፤ እርሱ ውሸታም የእርሷም አባት ነውና።

በ1ኛ ዮሐንስ 2፡18፡ “ልጆች ሆይ፥ መጨረሻው ሰዓት ነው፥ የክርስቶስም ተቃዋሚ ይመጣ ዘንድ እንደ ሰማችሁ አሁን እንኳ ብዙዎች የክርስቶስ ተቃዋሚዎች ተነሥተዋል። የመጨረሻው ጊዜ እንደሆነ በዚህ እናውቃለን። በ1ኛ ዮሐንስ 2፡22፡- “ክርስቶስ አይደለም ብሎ ኢየሱስን ከሚክድ በቀር ውሸተኛው ማን ነው? አብንና ወልድን የሚክድ ተቃዋሚ ነው።" 1ኛ ዮሐንስ 4፡3 "ኢየሱስ ክርስቶስም በሥጋ እንደ መጣ የማይታመን መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር አይደለም፤ ይህም የተቃዋሚው መንፈስ ነው፥ ይህንም የሰማችሁበት እንዲመጣ; እና አሁን እንኳን በዓለም ውስጥ አለ. በ2ኛ ዮሐ. ይህ አታላይ እና የክርስቶስ ተቃዋሚ ነው።

አብዛኛው ክርስትና ዛሬ ከ100 አመት በፊት ከፒሪታኖች ክርስትና በተለየ መንገድ እየተጓዘ ነው። ሐሰተኛ ክርስቲያኖች የእግዚአብሔር ቃል በውስጣቸው አያድርባቸውም ነገር ግን ቃሉን ወደ ምቹ የአስተሳሰብ መንገድ በማጣመም ሐሰት በማድረግ ላይ ይገኛሉ። ዛሬ ሐሰተኛ ክርስቲያኖች አምነው ብቻ የሚድኑበት፣ ከጸለዩም መዳን በሚችሉበት መንገድ የሐሰት ወንጌልን እያሰራጩ ነው። ክርስትና የሚመስላቸው ይሆናሉ። ይህ የሆነበት ምክንያት ዳግመኛ አለመወለዱ ነው። በእውቀት ይማራሉ እና ይለማመዳሉ እናም ክርስቲያኖች እንደሆኑ ያስባሉ ፣ ግን ዳግመኛ ካልተወለዱ በስተቀር ፣ ሐሰተኛ ክርስቲያኖች ይሆናሉ። ሰዎች በፈጠሩት ክርስትና አትታለሉ። አንድ አማኝ የመጽሐፍ ቅዱስን ቃል አረጋግጦ ቃሉን እናምናለን በሚሉት ውስጥ መኖር አለበት።

ከዓለም ጋር የተላመደ ክርስቲያን እንደመሆኑ መጠን ዳግመኛ መወለድ አይችልም። በክርስትና አማኞች ጥምቀት የኃጢአት ማጠብ ነው በሚሉበት ዳግመኛ መወለድ አይችሉም። ሮሜ 6፡4 “እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን” በማለት በግልጽ ይናገራል። በ1ኛ የጴጥሮስ መልእክት 3፡21፡- “ይህንንም ምሳሌ ጥምቀት ደግሞ አሁን ያድነናል (የሥጋን እድፍ ማስወገድ አይደለም ነገር ግን ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና መልስ እንጂ) በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ። " ይላል. ሰዎች ኃጢአታችሁን ከተናዘዙ እና ይቅርታን ከጠየቁ በኢየሱስ ደም ይቅር ማለት ይችላሉ ይላሉ ነገር ግን ሮሜ 6: 7 "የሞተው ከኃጢአት ነጻ ወጥቷልና" ይላል። መጽሐፍ ቅዱስ የተዛባ አይደለም፣ ነገር ግን ሐሰተኛ ክርስቲያኖች መጽሐፍ ቅዱስን እያጣመሙ ነው። ዳግመኛ ያልተወለዱ ሰዎች መጽሐፍ ቅዱስን እያጣመሙ ነው። ስለዚህ ዓይነ ስውራንን እየመራ ነው።

መስቀል በአንገት ሐብል ላይ እንደ ጌጥ በሚታሰብበት በዚህ ዘመን በጎልጎታ ከሞተው ኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ ካልሞትን በቀር በክርስቶስ አለን ልንል አንችልም። "በክርስቶስ" የሚለውን ሐረግ ብታውቁ እንኳ ቃሉ ካልኖረ በቀር በክርስቶስ አለህ ማለት አትችልም። እውነተኛ ክርስቲያን የሚሆነው አሮጌውን ሥጋዊ ማንነቱን አውልቆ መንፈሳዊ ሥጋን የለበሰ አዲስ ሰው ብቻ ነው። ያለበለዚያ እሱ ሐሰተኛ ክርስቲያን ነው።

አሥረኛው የባልንጀራህን ቤት አትመኝ የባልንጀራህን ሚስት ወይም ባሪያውን ባሪያውንም ባሪያውንም በሬውንም አህያውንም የጎረቤትህንም ማንኛውንም ነገር አትመኝ።

ቆላስይስ 3፡5 “መጎምጀት ጣዖት ነው” ይላል። የሚጎመጅ ሰው ጣዖት አምላኪ ነው። በሉቃስ 4፣ ሰይጣን ኢየሱስን የእግዚአብሔርን ቦታ እንዲመኝ ሲፈትነው በድፍረት ሲፈትነው እናያለን። ምክንያቱም አምላክን ለመምሰል ያለው የስግብግብ ፍላጎት ዋናው ሰይጣን ነው። መጎምጀት በሕግ ፊት የኅሊና ጉዳይ ነው። መጎምጀት ሕሊናን ያረክሳል እና በኃጢአት እንድንወድቅ ያደርገናል። ስለዚህ ነው መጽሐፍ ቅዱስ መጎምጀትን ግደሉ የሚለው።

መጎምጀት የዓለም ፍቅር ነው። ስለዚህ ነው መጽሐፍ ቅዱስ ለዓለም እንድንሞት የሚነግረን። በ1ኛ ዮሐንስ 2፡15-16 “ዓለምን ወይም በዓለም ያሉትን አትውደዱ። ማንም ዓለምን ቢወድ የአብ ፍቅር በእርሱ ውስጥ የለምና።በዓለም ያለው ሁሉ እርሱም የሥጋ ምኞትና የዓይን አምሮት ስለ ሕይወትም መመካት ከአብ አይደሉምና። የዓለም ነው እንጂ። በ1ኛ ዮሐንስ 5፡4፡- “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ዓለምን ያሸንፋልና፤ ዓለምንም የሚያሸንፈው እምነታችን ነው። ዳግመኛ ከተወለዱት በቀር ማንም ዓለምን ሊያሸንፍ አይችልም። የለም እያሉ ነው። ዳግመኛ የተወለዱት ራሳቸውን የካዱ እና በእግዚአብሔር ኃይል ዳግም የተወለዱ ማለት ነው።

በሉቃስ 12፡15፣ ኢየሱስ “ከመጎምጀት ሁሉ ራቁ” ብሏል። በሉቃስ 12፡16-21 ላይም በምሳሌያዊ ሁኔታ “ሰዎች ሀብትን ያከማቻሉ፣ እግዚአብሔር ግን ነፍሳቸውን የሚወስድ ከሆነ ምንም አይጠቅምም” ብሏል። በመቀጠል፣ ኢየሱስ ስለ ሀብት እንዳንጨነቅ አስጠንቅቆናል። ነገር ግን በቂ ገንዘብ ከሌለህ በአለም ውስጥ መኖር አትችልም። አምላክ ሀብትን እንዳንመኝ ሲነግረን ሰዎች ደግሞ ሀብት ማካበት እርካታ ለማግኘት ብቸኛው መንገድ እንደሆነ ያምናሉ። ምክንያቱም የሰይጣን ስግብግብነት ወደ ጥፋት ስለሚመራ ነው። ሰይጣንን ከተከተልክ በእርግጥ ትሞታለህ።

አሥርቱን ትእዛዛት ማጠቃለል

የሰው ልጆች ሁሉ ለእግዚአብሔር ኃጢአተኞች ናቸውና ከኃጢአት ማምለጥ አይችሉም። ስለዚህ የሰው ልጅ በትዕዛዝ ሕግ የተዋቀረ ሕግ ቢያስፈልጋቸውም ወደ ክርስቶስ የሚገቡት ግን የኃጢአት ባሪያዎች አይደሉም፣ ስለዚህ የመግዛት ግዴታ የለባቸውም፣ ነገር ግን ወደ እግዚአብሔር ቃል በገዛ ልብ መቅረብ አለባቸው። ስለዚህ፣ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ካልገባህ፣ በራስ ገዝ እንድትሆን ዋስትና የለህም። ራስን በራስ ማስተዳደር የሚገኘው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ነው።

ለምሳሌ፣ ‘ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ’ ለሚለው አሥርቱ ትእዛዛት ቃላት ምላሽ ለመስጠት ሰዎች አውቀው ለመውደድ ይሞክራሉ ምክንያቱም የመውደድ ህጎች አሉ። ባልንጀራህን መውደድ የሞተ መንፈስ ማስነሳት ነው። መንፈስን ለማዳን ሰውነትዎን እንደወደዱት አድርገው ያድርጉት። በዚህ ዓለም ውስጥ ማንም ባልንጀራውን እንደ ራሱ መውደድ አይችልም። ይህን ባታደርጉ ግን አሥርቱን ትእዛዛት እየጣሳችሁ ነው። ስለዚህ፣ ለእግዚአብሔር ሟች ህላዌ ሆነ፣ እናም ከዚያ ሁኔታ ለማምለጥ እንስሳውን በመግደል መስዋዕት ማድረግ ነበረበት። የሞተ እንስሳ ኃጢአተኛ ነው። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ለስርየት ስለሞተ መሥዋዕቱ አያስፈልግም።

የዚህን ደንብ ትርጉም በማስታወስ፣ መንፈስን ለመኖር አስፈላጊ የሆነውን ነገር ማሰብ አለብን። አባላቱ በዝርዝር ደንቦች ከመመራት ይልቅ በመንፈስ ቅዱስ መሪነት የጎረቤቶቻቸውን መንፈስ በማነቃቃት በፈቃደኝነት ይሳተፋሉ። ኢየሱስ ክርስቶስ አስቀድሞ ለህግ ስለሞተ እና የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ቦታውን ስለያዘ፣ እነዚህን ዝርዝር ደንቦች ለመጠበቅ የሕግ ግዴታ ስሜት ጠፋ። ከሥርዐቶች ወጥተን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል በመንፈሳዊ ነፃ ለማውጣት እንጂ ሥርዓቶቹን ከግዳጅ ስሜት ውጪ መጠበቅ አይደለም።

ምእመናን ከሕጉ አንዱ የሆነውን አስራት የመክፈል ግዴታ አለባቸው የሚለው ነገር ጠንከር ያለ ግዴታ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ ልብ ሊታሰብበት ይገባል። ስለዚህ በፍቅር መስዋዕት እንጂ በግብር አስራት መተካት የለበትም።

እንዲሁም አማኞች ኃጢአትን እንደ ግዴታ ስሜት ወይም "በኃጢአታቸው ንስሐ እንዲገቡ፣ ይቅርታ እንዲጠይቁ እና በየእለቱ ንስሐ እንዲገቡ" መገደድ የለባቸውም። እግዚአብሔር በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ቅዱሳንን ከኃጢአት ነጻ ስላወጣ ቅዱሳን የዚያን ኃጢአት ባሕርይ እያሰቡ ወደ እግዚአብሔር መምጣት አለባቸው። የኃጢያት ዋናው ነገር አሮጌው ሰው እግዚአብሔርን ለመምሰል ያለው ስስት ነው። ለዚህም ነው አሮጌው ሰው በኃጢአት ምክንያት ከኢየሱስ ጋር የሞተው። አንድ አማኝ በየእለቱ ኃጢአትን ከመሥራት በቀር ሌላ አማራጭ እንደሌለው ካመነ እና ኃጢአቱን በየዕለቱ እየተናዘዘ ይቅርታን ከጠየቀ ለኃጢአት ሞቶ አይደለም ነገር ግን ለኃጢአት ሕያው ነው። በእግዚአብሔር አዲስ ኪዳን ቃል አያምኑም።

አንድ ሰው ‹‹ክርስቲያን በዓለም ቤተ ክርስቲያን ስለ ኃጢአት መጨነቅ ትተህ ከኃጢአት ነፃ መውጣት›› ሲል ከዚያን ጊዜ ጀምሮ እንደ መናፍቅ ይቆጠራል። ትክክል ማን ነው? በእርግጥም ይፈተናሉ። ሰው ኃጢአት መሥራት የማይቀር ነው። በየእለቱ ከኃጢአታችን ንስሐ መግባት እና ይቅርታን መጠየቅ አለብን? እንግዲያውስ ማንትራ እየዘመርን እንደሆንን ኃጢአታችንን ብንንናዘዝ በየቀኑ ይቅርታን ብንለምን እግዚአብሔር ይቅር ይለናል? ወይስ ኢየሱስ ክርስቶስ የዓለምን ኃጢአት ሁሉ አስወግዶ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ስለ ሄደ፣ በክርስቶስ ያሉት ከኢየሱስ ጋር ለኃጢአት ሞተው ከኃጢአት ነፃ የሆኑ ሰዎች እንደ ሆኑ ታምናለህ? ሕግም ሆነ ወንጌል ሁለቱም እግዚአብሔር የተናገረውን ትርጉም አላቸው። የሰው ልጅ ኃጢአተኛ ነው ከኃጢአት ነፃ ሊሆን አይችልም በኢየሱስ የሚያምኑ ወደ ክርስቶስ መግባት አለባቸው.

ሕጉ እንደ መመሪያ የተቋቋመው የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንድንረዳ ነው፣ ወንጌል ደግሞ ከኃጢአት ነፃ መውጣትና በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የእግዚአብሔርን ፈቃድ ስለመከተል ነው። አሁን እግዚአብሔር እንደ ኃጢአት መረብ ከሆነው ሕግ ተላቀን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደ ፊት እንድንሄድ ይነግረናል። ለምንድን ነው ሰዎች በግዴታ የሕግ ድንጋጌዎች ላይ አጥብቀው የሚሞሉት? ምክንያቱም በአዲስ ኪዳን የእግዚአብሔርን ቃል ስለማያምኑ ነው። አዲሱ ቃል ኪዳን ከክርስቶስ ጋር አንድ ሆኖ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደ አዲስ ሕይወት ለመምራት የእግዚአብሔር ቃል ኪዳን እንጂ የተጻፈ ሕግ አይደለም። ሁል ጊዜ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በማሰብ ሕግም ይሁን ወንጌል፣ ስለ ተጨነቀ ሕግ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ መሪነት ከኃጢአት ነፃ ሰው ነው።