ለዓለም የማይሞቱት።

http://m.cafe.daum.net/oldnewman135/ri3R?boardType=

ሮሜ 6፡6-7『 ከእንግዲህስ ወዲያ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን፤ የሞተስ ከኃጢአቱ ጸድቋልና።』

አሮጌው ሰው በመስቀል ላይ የተቸነከረው የኃጢአት ሥጋ ሞት ነው። አሮጌው ሰው የኃጢአት አካል ነው. የኃጢአት አካል ሲሞት አማኙ ሕይወትን ከላይ ተቀብሎ ዳግም ይወለዳል። ይህ መዳን ነው።

በዮሐንስ 3 ላይ ኒቆዲሞስ የሚባል ረቢ ኢየሱስን በሌሊት ጠየቀው። አንተ ከእግዚአብሔር ዘንድ ተልከሃል እግዚአብሔርም ከአንተ ጋር ነው አለ። ኢየሱስም፣ “ከውኃና ከመንፈስ ዳግመኛ ካልተወለድክ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ልትገባ አትችልም” አለው።

ውኃን በተመለከተ አንዳንዶች ኃጢአትን ማጠብ ሲሉ ሲተረጉሙ ሌሎች ደግሞ በእናት ማኅፀን እንደተወለደ ይተረጉማሉ። ውሃ በኖህ ዘመን ብንኖር ኖሮ በውሃ ውስጥ እንደምንሞት ያሳያል። እንደዚሁም አሮጌው ሰው የኃጢአት አካል ይሞታል። ሐዋርያው ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡35-36 ላይ የኃጢአት አካል ሞቶ አዲስ ሕይወት ከሰማይ እንደተወለደ ገልጿል። ነገር ግን አንድ ሰው። ሙታን እንዴት ይነሣሉ? በምን አካልስ ይመጣሉ? አንተ ሰነፍ፥ የዘራኸው ካልሞተ ሕያው አይሆንም፤ 15፡42-44 ላይ፡ “የሙታን ትንሣኤ ደግሞ እንዲሁ ነው። በሙስና ይዘራል; ባለ መበስበስ ይነሣል፡ በውርደት ይዘራል; በክብር ይነሣል: በድካም ይዘራል; በኃይል ይነሣል: ፍጥረታዊ አካል ይዘራል; መንፈሳዊ አካል ይነሳል። ፍጥረታዊ አካል አለ፣ መንፈሳዊ አካልም አለ።

ሥጋዊ አካል እንደ ዘር እቅፍ ይሞታል እና ይጠፋል, ነገር ግን የዘሩ እቅፍ ሕይወት አለው እና ዛፍ ይሆናል, ትንሣኤም እንዲሁ ነው. ትንሳኤ ማለት ሥጋዊ አካል ሞቶ እንደ መንፈሳዊ አካል ወደ ሕይወት ይመለሳል ማለት ነው። ሁሉም ሰው ማለት ይቻላል የኢየሱስ አስከሬን ወደ ሕይወት እንደሚመጣ እና መንፈሳዊ አካል እንደሚሆን ያምናል. ነገር ግን፣ የኢየሱስ አስከሬን በቅጽበት ይጠፋል፣ እናም መንፈሳዊ አካል ታየ። ዋናው ነገር መንፈስ እንጂ አካል አይደለም።

በዚህ ረገድ ሐዋርያው ጳውሎስ በ15፡51-52 ትርጉም ያለው ቃል ተናግሯል። እነሆ፥ አንድ ምሥጢር አሳያችኋለሁ; ሁላችንም አናንቀላፋም ነገር ግን ሁላችንም በቅጽበት በዐይን ጥቅሻ በመጨረሻው መለከት እንለወጣለን፡ መለከት ይነፋልና ሙታንም የማይበሰብሱ ሆነው ይነሣሉ እኛም እንለወጣለን። በቅጽበት፣ የሞተው አካል ይጠፋል፣ መንፈስም መንፈሳዊ አካልን ይለብሳል። ሕያዋን ቅዱሳንም እንዲሁ ይለወጣሉ።

የኢየሱስ የመጀመሪያ እና የመጨረሻ ተአምራት አንድ አይነት ትርጉም አላቸው። በቃና ሰርግ ላይ የመጀመሪያው ተአምር ተከሰተ። ከውሃ ወደ ወይን ተለውጧል. ብዙ ሰዎች ውሃ በቅጽበት ወደ ወይን ጠጅ ተለወጠ ብለው ያምናሉ። ነገር ግን ውሃው ጠፋ እና ወይን ታየ. ዳግመኛ ከመወለዱ በፊት ልብ ቀስ በቀስ ወደ ቅዱስ ልብ እንደሚለወጥ የሚያስቡ ብዙ ሰዎች አሉ። ዳግም መወለድ እንደ ትንሣኤ ማለት የቀደመው ፈርሶ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እንደ መንፈስ አካል ሆኖ መወለዱን ያመለክታል። ምንም እንኳን ከወላጆች የተቀበሉት ሥጋዊ አካል አንድ ዓይነት ቢሆንም፣ የማይታይ መንፈሳዊ አካል ሆነው እንደገና ይወለዳሉ። ስለዚህ የሃሳብ ጦርነት ይጀምራል። የሥጋ እና የመንፈስ አሳብ ይጋጫሉ።

" ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ብቻ ነው፤ ከመንፈስም የተወለደ መንፈስ ነው። ይህ ማለት ከመንፈስ ጋር ስትወለድ መንፈስ ወደ ሕይወት ይመጣል ማለት ነው። በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው። " ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ብቻ ነው፤ ከመንፈስም የተወለደ መንፈስ ነው። ይህ ማለት ከመንፈስ ጋር ስትወለድ መንፈስ ወደ ሕይወት ይመጣል ማለት ነው። በዮሐንስ 6፡63 ላይ “ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ነው፤ ሥጋ ምንም አይጠቅምም፤ እኔ የምነግራችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው። መንፈስ መንፈሳዊ አካልን ሲለብስ ሕይወት ይሆናል።

በዮሐንስ 3፡14-15 “ሙሴም በምድረ በዳ እባብን እንደ ሰቀለ እንዲሁ በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ የሰው ልጅ ይሰቀል ይገባዋል። ኢየሱስም ለኒቆዲሞስ በተናገረ ጊዜ ምንም ሳይናገር ሄደ።

የሰው ልጆች ሁሉ በኖኅ ዘመን ቢኖሩ ኖሮ እግዚአብሔርን አልታዘዙም እና ይሞታሉ። ይህን ካላወቅን ንስሐ ገብተን አናውቅም። አለመታዘዝ እግዚአብሔርን ለመምሰል ካለው ስግብግብነት ለመላቀቅ ካለመቀበል ጋር ተመሳሳይ ነው። በኤደን ገነት የሆነው ነገር በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ የተከናወኑትን ነገሮች በምሳሌያዊ ሁኔታ የሚያሳይ ሥዕል ነው።

በማርቆስ 1፡15፡- “ዘመኑ ተፈጸመ የእግዚአብሔርም መንግሥት ቀርባለች ንስሐ ግቡ ወንጌልንም እመኑ እያለ ነው። የመዳን ሁኔታ ንስሐ መግባት እና ማመን ነው። አለማመንን ማመን እምነት ነው ይባላል ግን ከማመንህ በፊት ንስሀ መግባት አለብህ። ንስኻ እየ ዘረባ። ከስግብግብነት ኃጢአት መራቅ ነው። ስለዚህ ለኃጢአት መሞት አለብን። ኢየሱስ በመስቀል ላይ የሞተው በዓለም ያሉትን ኃጢአተኞች ሁሉ ለማዳን ነው። አንድ ጊዜ በቂ ነው። እግዚአብሔር የሰውን ሁሉ ኃጢአት በኢየሱስ አስወገደ። ሆኖም፣ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ለመግባት የሚፈልጉ ብዙ ሰዎች የሉም። ወደ ክርስቶስ ለመግባት በመስቀል ላይ ከሞተው ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ መሆን አለብን።

ለዓለም ለኃጢአት የማይሞት ንስሐ አይገባም። ለኃጢአታችን ለዓለም ካልሞትን፥ ኃጢአተኞች መሆናችንን መናዘዝና ኃጢአታችንን በዓለም መናዘዝ ምን ይጠቅመዋል?

የኃጢአትን ሥር ካላስወገድን እና እግዚአብሔር የኃጢአትን ፍሬ ከወሰደ አዲስ ሰው እንሆናለን? የኃጢአት ሥር አሮጌው ሰው ነው። አሮጌው ሰው ለዓለም ለኃጢአት የማይሞት ነው.

ብዙ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለ ኃጢአታቸው ንስሐ ገብተዋል፣ ነገር ግን የኃጢአት ሥር ካልሞተ በቀር የሕግ እስረኞች ናቸው፣ እናም በደሙ የኃጢአት ይቅርታን ለማግኘት በጉን እየገደሉት ነው። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚቀመጡ ሁለት ዓይነት ሰዎች አሉ። አንደኛው ቡድን ከኢየሱስ ጋር የሞቱት ሲሆን ሁለተኛው ቡድን በግ ኢየሱስን የገደሉት ናቸው። የበጉ ደም በየቀኑ መቀባት አለበት ብለው ያስባሉ። አሁንም፣ ሁሉም ንስሐ ገብተው የዳኑ ያስባሉ። ኢየሱስን የሚገድሉት የስስት ሥሮቻቸው ሕያው ናቸው። ቅዱሳን ፍሬውን ከሰማይ የሚቀበሉት የስስት ሥሩ ሲሞት ብቻ ነው።

የቤተክርስቲያኑ አባላት ለኃጢአት ንቁ ናቸው። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቢሆኑም እንኳ የዓለምን ኃጢአት ከመስራት በቀር አይችሉም ይላሉ። ስለዚህ በየቀኑ ንስሐ መግባት አለባቸው ብለው ያስባሉ. ኃጢአት በሠራን ቁጥር ንስሐ መግባትና ንስሐ መግባት አለብን ይላሉ። ግን ከዚያ በኋላ ለኃጢአት ወደ ዓለም የሚሞት ንስሐ አላቸው? የኃጢአት መዘዝ ብቻ ይዞ ንስሐ መግባት ምን ይጠቅማል? ኃጢአት ቢሠሩስ የኃጢአት መንስኤ መወገድ የለበትም? እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ ስለማይኖሩ በየቀኑ ይቅርታን እየጠየቁ ነው። ይሁን እንጂ ለዓለም መሞታቸውን ወይም አለመሞታቸውን የሚያውቁት ሰው እና እግዚአብሔር ብቻ ናቸው። ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር የሞቱት በክርስቶስ ናቸው።