ሰውነታችሁ በውስጣችሁ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ መሆኑን አታውቁምን

 

ሰውነታችሁ በውስጣችሁ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ መሆኑን አታውቁምን

 

(1 ቆሮንቶስ 6: 12-20)ሁሉ ተፈቅዶልኛል፥ ሁሉ ግን አይጠቅምም። ሁሉ ተፈቅዶልኛል፥ በእኔ ላይ ግን አንድ ነገር እንኳ አይሠለጥንብኝም።መብል ለሆድ ነው፥ ሆድም ለመብል ነው፤ እግዚአብሔር ግን ይህንም ያንም ያጠፋቸዋል። ሥጋ ግን ለጌታ ነው እንጂ ለዝሙት አይደለም፤ ጌታም ለሥጋ ነው፤ እግዚአብሔርም ጌታንም አስነሣ እኛንም በኃይሉ ያስነሣናል። ሥጋችሁ የክርስቶስ ብልቶች እንደ ሆነ አታውቁምን? እንግዲህ የክርስቶስን ብልቶች ወስጄ የጋለሞታ ብልቶች ላድርጋቸውን? አይገባም። ወይስ ከጋለሞታ ጋር የሚተባበር አንድ ሥጋ እንዲሆን አታውቁምን? ሁለቱ አንድ ሥጋ ይሆናሉ ተብሎአልና። ከጌታ ጋር የሚተባበር ግን አንድ መንፈስ ነው።
ከዝሙት ሽሹ። ሰው የሚያደርገው ኃጢአት ሁሉ ከሥጋ ውጭ ነው፤ ዝሙትን የሚሠራ ግን በገዛ ሥጋው ላይ ኃጢአትን ይሠራል።ወይስ ሥጋችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ የሚኖረው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን? በዋጋ ተገዝታችኋልና ለራሳችሁ አይደላችሁም፤ ስለዚህ በሥጋችሁ እግዚአብሔርን አክብሩ።

 

ከቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን አባላት መካከል ሥነ ምግባር የጎደለው ዝንባሌ ያላቸው ሰዎች ነበሩ ፣ እናም ሐዋርያው ​​ጳውሎስ በእነሱ ላይ የሰጠው ተግሣጽና ምክር በ 1 ቆሮንቶስ ውስጥ ተመዝግቧል። እንደሚታወቀው ፣ የቆሮንቶስ ክልል የግሪክ ባህል ማዕከል ነበር ፣ እና በወቅቱ የተጨናነቁትን የግሪክ የወደብ ከተማዎችን ማህበራዊ ልማዶች በመከተል ፣ በጣዖት ቤተመቅደሶች ውስጥ የሚሰሩ ሴት ካህናት በገንዘብ በወንዶች ላይ ዝሙት መፈጸም የተለመደ ነበር። ስለዚህ ፣ “እንደ ቆሮንቶስ ሰው አድርጉ” የሚለው ቃል የዝሙት ሥራን ያመለክታል። ሆኖም ፣ አንዳንድ የቆሮንቶስ ቤተ -ክርስቲያን አባላት አሁንም በክርስቶስ ከማመን በፊት የነበሯቸውን የቀድሞ ልምዶች አልተውም ፣ እናም የአመንዝራዎችን እና የዝሙት ኃጢአትን ከአካባቢው ሰዎች ጋር ያደርጉ ነበር።

ስለዚህ ጳውሎስ “ቅዱስ ፣ ማለትም ክርስቲያን ፣ በመንፈሳዊ ከኢየሱስ ጋር የተዋሃደ ሰው ነው” በማለት ከዝሙት አዳሪ ጋር ዝሙት ቢፈጽም ከጋለሞታ ጋር አንድ አካል ስለሆነ ተቀባይነት የለውም። Your ሥጋችሁ የክርስቶስ ብልቶች መሆኑን አታውቁምን? እንግዲህ የክርስቶስን ብልቶች ወስጄ የጋለሞታ ብልቶች አደርጋቸዋለሁ? አያድርገው እና. . 』

የሆነ ሆኖ አማኝ ሰውነቱን እንደ ዝሙት መሣሪያ ቢጠቀምበት መንፈስ ቅዱስ የሚኖርበትን ቤተ መቅደስ የሚያረክስ ከባድ ኃጢአት ይሆናል። "ምንድን? ሰውነታችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ ውስጥ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ መሆኑን አታውቁምን? .

ስለዚህ 『ከዝሙት ሽሹ። ሰው የሚያደርገው ኃጢአት ሁሉ ከሥጋ ውጭ ነው። ዝሙትን የሚያደርግ ግን በገዛ ሥጋው ላይ ኃጢአትን ይሠራል። . ”የሰው ኃጢአት ከሥጋው ውጭ ነው ፤ ዝሙትን ይሠራል ግን በገዛ ሥጋው ላይ ኃጢአት ይሠራል። ይህ ማለት በዚህ ዓለም ውስጥ ያሉት ዓለማዊ ኃጢአቶች ሁሉ በኢየሱስ ክርስቶስ ሞት ለተዋሐዱ ይቅር ይባላሉ ፣ መንፈስ ቅዱስን የሚሳደቡ ኃጢአቶች ግን ይቅር ሊባሉ አይችሉም። ዝሙት ማለት በዓለም ፊት የወሲብ ርኩሰት ነው ፣ ነገር ግን በመንፈስ በእግዚአብሔር እናምናለን በማለት የመንፈስ ቅዱስን ቤተ መቅደስ ስለሚያረክሰው ነው።

የቆሮንቶስ ሰዎች ወደ ዝሙት የወደቁበት ምክንያት ያለፈውን ልማድና ልማድ ትተው መከተል የማይችሉ ጥቂቶች ስለነበሩ ነው ፤ ትልቁ ምክንያት ግን ክርስቲያኖች ያገኙትን ነፃነት በተሳሳተ መንገድ መረዳታቸው ነው። የግሪክ ፍልስፍና ጠራርጎ በነበረበት ጊዜ ሰዎች ስለ ሰዎች የሁለትዮሽ አስተሳሰብ ነበራቸው ፣ ማለትም አካል እና መንፈስ በደንብ ተለያይተዋል ፣ እናም አካሉ ክፉ እና ርኩስ ነው እና ለማንኛውም ጥቅም የማይመለከተው ነው። በሌላ በኩል መንፈሱ ፍጹም የተለየ ክቡር ፍጡር ስለሆነ አካሉ ምንም ባያደርግም ነፍስ በነፍስ ላይ ምንም ተጽዕኖ እንደሌላት በተሳሳተ መንገድ ተረድተዋል።

በእነዚህ ሀሳቦች የሚያምኑት ግኖስቲኮች ይባላሉ። ክርስቲያኖች ከኃጢአቶች ሁሉ ነፃ በመሆናቸው በኢየሱስ መስቀል ጸጋ ከሕግ ነፃ በመሆናቸው ሁሉም ነገር ይቻላል። ሆኖም ፣ በክርስቶስ ያለውን ነፃነት ከክርስቶስ ውጭ ወደ መዝናናት ቀይረው እንደ ወንጀል ነፃነት አድርገው ቆጥረውታል። ለዚህም ነው ሐዋርያው ​​ጳውሎስ የተሳሳቱ አስተሳሰባቸውን እና አመክንዮአቸውን በትክክል ጠቅለል አድርጎ ያብራራል። 『ሁሉም ተፈቅዶልኛል ፥ ሁሉ ግን አይጠቅምም። .

ከሕግ አንጻር ፣ ክርስቲያኖች ወሰን የለሽ ነፃነት አላቸው ፣ ግን ክርስቲያኖች ለእግዚአብሔር መንፈሳዊ እና ሥነ ምግባራዊ ኃላፊነት አለባቸው ፣ እና ሚዛናዊ እና ሥርዓታማ ለሆኑ ተግባራዊ ምክንያቶች እንኳን ራስን መቆጣጠር አስፈላጊ ነው። ከጥፋተኝነት ነፃ መውጣት ማለት በመልካም እና በክፉ እና በቅዱሳን የሞራል ግዴታዎች መካከል ያለው ልዩነት እንኳን ጠፍቷል ማለት አይደለም። ከዚህም በላይ መንፈሱ እና አካሉ ለአንድ ሰው የማይነጣጠሉ በመሆናቸው መንፈሳዊ ቅድስና እና የሞራል ኃላፊነት የቅዱሳን በጣም አስፈላጊ ተግባራት ናቸው። በገላትያ 5 13 ላይ “ወንድሞች ሆይ ፣ እናንተ ለአርነት ተጠርታችኋልና። ለሥጋ ምክንያት አርነትን ብቻ አትጠቀሙ ፣ ነገር ግን በፍቅር እርስ በርሳችሁ አገልግሉ። .