ውሃ እና ወይን

『 አሳዳሪውም የወይን ጠጅ የሆነውን ውሃ በቀመሰ ጊዜ ከወዴት እንደ መጣ አላወቀም፤ ውኃውን የቀዱት አገልጋዮች ግን ያውቁ ነበር፤ አሳዳሪው ሙሽራውን ጠርቶ። 』(ዮሐንስ 2: 9)

ኢየሱስ ለሠርግ ግብዣ ተጋበዘ ፡፡ ለሠርጉ ግብዣ የተጋበዙት የወይን ጠጅ ጠጡ ፡፡ ሆኖም በሠርጉ ግብዣ ላይ የወይን ጠጅ ጎድሎ ነበር ፡፡ ስለዚህ ኢየሱስ የሠርጉ ድግስ አገልጋዮቹን ወደ ስድስቱ ትላልቅ ማሰሮዎች ውሃ እንዲያመጡ ፈቀደላቸው ፡፡ አይሁድ በስድስት ትላልቅ ማሰሮዎች ውስጥ እጆቹን በውኃ ታጠበ ፡፡ ኢየሱስ ውሃውን በቅጽበት ወደ ወይን ጠጅ ቀየረው ፡፡ የሸክላዎቹ ውሃ ጠፋ እና የገንቦዎቹ ወይን ታየ ፡፡ ይህንን ተአምር ማመን ይችላሉ?

ውሃ ማለት ኃጢአትን ማጠብ ማለት ነው ፡፡ የወይን ጠጅ የኢየሱስን ደም ያመለክታል። ደም ሕይወት ነው ፡፡ ስለዚህ በቅዱስ ቁርባን ውስጥ ወይን መጠጣት ማለት የኢየሱስ ሕይወት ወይን ጠጅ ለመጠጣት ወደ ሰውየው ይመጣል ማለት ነው ፡፡ የኢየሱስን ደም የሰከረ በኢየሱስ ክርስቶስ ወደ አዲስ ሕይወት ይለወጣል።

መዳን ነው ኃጢአትን ለማጠብ ሳይሆን በክርስቶስ አዲስ ሕይወት መሆን ፡፡ ዳቦ ማለት የኢየሱስ አካል ማለት ነው ፡፡ በቅዱስ ቁርባን ውስጥ ዳቦ መብላት እና ወይን መጠጣት ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ የመሆን ሥነ ሥርዓት ነው ፡፡ ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር አንድ ለመሆን አንድ ሰው ከኢየሱስ ጋር በመስቀል ላይ መሞት አለበት ፡፡ ቅዱስ ቁርባን እንደ ጥምቀት ተመሳሳይ ትርጉም አለው ፡፡『 እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።.』(ሮሜ 6: 4)